(Μέλος του συλλόγου για την ενεργοποίηση της επιστημονικής κοινότητας, με σκοπό την οριστική λύση του προβλήματος χαλάρωσης της βίδας που βρίσκεται στους βραχίονες των γυαλιών και λασκάρει κάθε τόσο)
Ο μετανιωμένος απουσιολόγος και η αυστηρή δασκάλα. Η Κριστίν Λανγκάρ κατάφερε να εντοπίσει το πιο δυσοίωνο σακάκι στην ιστορία των δυσοίωνων σακακιών, που όταν πάψει να είναι σακάκι πιθανότατα να χρησιμοποιηθεί σαν ταπετσαρία σε υπόγειο goth club.
Κωμική λεπτομέρεια: Η συμβολική λέξη «Out», πάνω στο έπιπλο πίσω αριστερά από τον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Trivia που συμπληρώνει την εικόνα: Η Κριστίν Λανγκάρ είναι φανατική χορτοφάγος.
● Αξίωμα: Ξέρεις ότι ζεις σε εποχή κρίσης, όταν η φράση «κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει τη δόση» ακούγεται πιο συχνά για υπουργό Οικονομικών παρά για τζάνκι.
● «Με την εφαρμογή του ηλεκτρονικού “Πόθεν Έσχες” το Υπουργείο Οικονομικών στοχεύει στην πάταξη του μαύρου χρήματος και απειλεί με υπέρογκους φόρους και πρόστιμα όσους δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα εισοδήματά τους».
Το παραπάνω αποτελεί μια ακόμα προσπάθεια της πολιτείας να τιμωρήσει τον Μάκη Ψωμιάδη…
…κάνοντάς τον να χύσει τον espresso του πάνω στο καινούργιο κοστούμι...
● Σόρι, αλλά οι δημοσιογράφοι που υποστηρίζουν με τέτοιο πάθος την ανυπακοή των δημόσιων φορέων να καταγράψουν το πλεονάζον προσωπικό για εφεδρεία, γιατί όταν τους ζητήθηκε από το διευθυντή της εφημερίδας τους να κάνουν το ίδιο ανταποκρίθηκαν προθυμότατα;
● Ο αιώνιος κανόνας της «Έκτακτης συνέντευξης Τύπου»: «Έκτακτη» σημαίνει ότι έχει συμβεί κάτι εκτός προγράμματος και ανατρέπεις την ομαλή ροή της ημέρας γιατί σπεύδεις να το ανακοινώσεις.
Όταν λοιπόν οργανώνεις «έκτακτη» συνέντευξη Τύπου για να ανακοινώσεις ότι «δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος χρεοκοπίας» και ότι «η χώρα θα ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της», είναι σα να παραδέχεσαι ότι πριν αλλάξουν δραματικά οι συνθήκες ήταν προγραμματισμένο να πάμε σε χρεοκοπία και η χώρα να μην ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.
Οπότε τουλάχιστον θα μπορούσαν να λείπουν οι κατηγορίες σε όσους διαδίδουν κάτι τέτοιο. Ή τουλάχιστον οι παραινέσεις να μην τους δίνουμε σημασία. Διότι για να δίνεις έκτακτη συνέντευξη Τύπου, σημαίνει ότι μόλις τους έδωσες.
● Αν δεν είχε γίνει η Επανάσταση το 1821, σε τι ακριβώς θα διέφερε η τηλεόρασή μας από τη σημερινή;
Απάντηση: Αν δεν είχε γίνει η επανάσταση του 1821, οι Έλληνες τηλεθεατές των τούρκικων σειρών, δεν θα είχαν την ευκαιρία να διαμαρτυρηθούν απειλώντας με «φωτιά και τσεκούρι τους προσκυνημένους του Skai», για τον τρόπο που παρουσίασαν την εξέγερση των Ελλήνων!
● Και μια που το έφερε η κουβέντα: Αφού όλοι μας θυμόμαστε τις εξόδους του «Πίρι Ρέις» από τότε που έκανε πρεμιέρα το «Ρετιρέ», δεν θα έπρεπε να έχει αποσυρθεί πια, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας;
● Προς τι ακριβώς τόση πρεμούρα για τη «συναίνεση», αφού ακόμα κι αν συμφωνήσουν τα δύο μεγάλα κόμματα, πάλι δεν θα ξεπεράσουν το 40%, σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση;
● Δηλαδή τα κανάλια, που ουρλιάζουν κάθε μέρα «θα πτωχεύσουμεεε», εκπλήσσονται επειδή στις δημοσκοπήσεις το κοινό ανεύθυνα απαντάει σε ποσοστό 59% «Ναι, πιστεύω ότι θα πτωχεύσουμε»;
● Κλασικός ορισμός της βλακείας: Να κάνεις συνεχώς το ίδιο ακριβώς πράγμα, με τις ίδιες ακριβώς συνθήκες και κάθε φορά να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα.
Λέγεται και ελληνική φορολογική πολιτική. Όπου οι νέες έκτακτες εισφορές (που δεν θα πληρωθούν) ψηφίζονται για να καλύψουν την υστέρηση εσόδων από τις προηγούμενες έκτακτες εισφορές που δεν πληρώθηκαν.
Και το χειρότερο είναι να περιμένεις ότι αυτή τη φορά, αντίθετα με τις προηγούμενες, οι υπεύθυνοι της Τρόικας θα πειστούν.
Γιατί; Μα διότι τους το είπες!
Ο Βλάσης Τσάκας, ο κολλητός του μυστηριώδη πρίγκηπα, που αν είχε μεταμφιεστεί λίγο πιο επαγγελματικά σε «θαυματοποιό», όπως όλοι οι άλλοι, θα τον παίρναμε για περισσότερο καιρό στα σοβαρά, καταγγέλει:
● Σύγχρονα υπαρξιακά διδάγματα από την είδηση ότι η Τζούλια αναγκάζεται να πουλήσει τη ροζ Πόρσε της: Το να είσαι πορνοστάρ και να φωνάζεις «No-no-no» όταν ο μαύρος παρτενέρ σου δοκιμάζει μια εναλλακτική διείσδυση, δεν σε κάνει πιο ηθική. Σε κάνει απλώς λιγότερο ανταγωνιστική.
● Διασκορπιστήρι φύλλων ονομάζεται εκείνος ο μακρύς σωλήνας που φυσάει αέρα, ακούγεται σαν παπάκι χωρίς εξάτμιση που μαρσάρει και σκορπίζει τα μαζεμένα φύλλα στους κήπους, υποκαθιστώντας τον άνεμο.
Πολλοί επιστήμονες έχουν ασχοληθεί με το αίνιγμα «γιατί να θέλει κάποιος να σκορπίσει τα φύλλα σε ένα δρόμο, αντί να τα αφήσει να σαπίσουν ήσυχα και να γίνουν κάτι χρήσιμο, όπως το κάνει μόνη της εδώ και αιώνες η φύση», χωρίς να μπορέσουν να δώσουν ικανοποιητική απάντηση…
Ως εκ τούτου, αυτό το θορυβογενές τερατούργημα τοποθετείται αυτοδικαίως σε μια από τις κορυφαίες θέσεις της λίστας των πραγμάτων που δείχνουν ότι «Το τέλος του κόσμου θα έρθει λόγω ηλιθιότητας».
Κι όμως, μετά από όλα αυτά, αυτοί που σε λίγο καιρό θα διαμαρτύρονται επειδή πάλι οι πολιτικοί τους εξαπάτησαν…
…παραδόξως θα διατηρούν ακόμα το δικαίωμα να μπαίνουν σε ακατάλληλα στο σινεμά.
● Παρεμπιπτόντως, εξήγησε κανείς στην πρακτικογράφο της Βουλής που πήρε εντολή από τη Λιάνα Κανέλλη να συμπεριλάβει το γάλα και το ψωμί στα πρακτικά ότι δεν το εννοούσε κυριολεκτικά…
…άρα δεν δικαιούται Ειδικό Επίδομα γαλακτοκομικής εμπλοκής;
● Φυσιοθεραπευτής: Αυτός που δοκιμάζει να θεραπεύσει με το φύσιμα.
Πιο απάνθρωπη θέση εργασίας της εβδομάδας: Υπεύθυνος να συντονίζει με νοήματα και να «ξεσηκώνει» το ζωντανό κοινό της εκπομπής «Μίλα», κάθε φορά που ακούγεται κάτι που μοιάζει με αστείο, ώστε εκείνο να αρχίσει ξαφνικά να γελάει και να χειροκροτεί με ενθουσιασμό.
Θα έπρεπε να υπάρχει μια λέξη για… «Μοναχοφάναρος»: Ο οδηγός που ενώ βρίσκεται μπροστά-μπροστά στο υπερβολικά σύντομο φανάρι, ξεχνιέται όταν ανάβει πράσινο με αποτέλεσμα τελικά να προλαβαίνει να περάσει μόνο ο ίδιος.
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
12°
