Πέφτοντας από τα σύννεφα

Υπήρξε ποτέ ντέρμπι ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ; Η ΛΑΕ βρέθηκε ποτέ σε διψήφιο ποσοστό, όπως λεγόταν όταν πρωτοεμφανίστηκε; Όλα αυτά που συζητήθηκαν κατά την προεκλογική περίοδο είχαν οποιοδήποτε νόημα;

Όταν έγινε γνωστό το εκλογικό αποτέλεσμα καταρρίφθηκαν οι άλλες αυταπάτες: Αυτές που καλλιεργήθηκαν τις προηγούμενες προεκλογικές εβδομάδες. Τότε ο δημόσιος προβληματισμός οργανώθηκε γύρω από το βαθύ πλήγμα που είχε δεχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με το τρίτο μνημόνιο, τη διάσπαση και όσα ακολούθησαν. Ως έκπληξη πλασαρίστηκε ο Ευ. Μεϊμαράκης που μέχρι και δημοφιλέστερος του Α. Τσίπρα αναδείχθηκε σε κάποιες μετρήσεις, ενώ ο αποκλεισμός των ΑΝΕΛ από τη Βουλή είχε σχεδόν προεξοφληθεί. Τη μια ακούγαμε ότι μπορεί να γίνει μεγάλος συνασπισμός γιατί δεν θα βγαίνουν αλλιώς οι έδρες, την άλλη παρακολουθούσαμε τα σενάρια για το πρώτο κόμμα που θα συνεργαζόταν με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. 

Υπάρχει ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί για να ξέρουμε τι μας γίνεται: Πρόκειται για μεθοδολογικά ατυχήματα, για λάθη που έχουν να κάνουν με τη στάθμιση του δείγματος ή με το μέγεθος της αδιευκρίνιστης ψήφου και τη μεταβλητότητα του εκλογικού σώματος ή συμβαίνει κάτι άλλο; 

Όπως και να ’χει, διαπιστώνεται στην πράξη ότι αυτά που λέει το σύστημα (με την ευρεία έννοια) δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που συμβαίνουν στην κοινωνία. Το ότι μετά από επτά μήνες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και, αφού ήρθαν τα πάνω κάτω, έγιναν εκλογές για να βγει ξανά το ίδιο αποτέλεσμα, είναι κάτι που δεν είχε προβλεφθεί κατά την προεκλογική περίοδο, δεν εξετάστηκε καν ως ενδεχόμενο. Κάπως έτσι, άλλοι έπεσαν από τα σύννεφα την Κυριακή το βράδυ και άλλοι δεν μπόρεσαν καν να αφομοιώσουν αυτό που συνέβη.

Όταν η ProRata έβγαλε πέντε μονάδες μπροστά τον ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που στο προσκήνιο ήταν οριακές διαφορές και πολύ δημοφιλή τα 0 κάτι, ρωτούσα επίμονα τον υπεύθυνο ερευνών αυτής της εταιρείας μετρήσεων, τον επίκουρο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Γιάννη Κωνσταντινίδη με τον οποίο συνεργαζόμαστε στην Free Sunday, πώς γίνεται να κινείται τόσο χώρια από τους άλλους. Μου είχε εξηγήσει τη μέθοδό του και με είχε πείσει όχι μόνο γιατί ξέρω προσωπικά πόσο έντιμος και σοβαρός είναι, αλλά επίσης γιατί είχαν λογική αυτά που έλεγε. Οταν πηγαίναμε στο δημοψήφισμα ο Κωνσταντινίδης δεν εργαζόταν για κάποια εταιρεία, έκανε όμως έρευνες και έχω κρατήσει το sms του την Παρασκευή πριν τις κάλπες, που έλεγε ότι το «όχι» είναι πάνω από 10 μονάδες μπροστά και ποιος ξέρει πού θα φτάσει με τη δυναμική των τελευταίων 24ωρων. Επομένως, και τότε, που πάλι είχαμε πέσει από τα σύννεφα, εκείνος δεν είχε ξαφνιαστεί. Είναι ο μόνος; Ένας ένας τρελός του χωριού;

Η πολιτική αναλύτρια της Rass Μαρία Καρακλιούμη σε συνέντευξή της στη Free Sunday, το προηγούμενο Σάββατο, μας είπε: «Όπως στη ζωή, έτσι και στη δημοσκόπηση ό,τι πληρώνεις, παίρνεις. Την εποχή της κρίσης ο προϋπολογισμός για τη διεξαγωγή ερευνών ολοένα και συρρικνώνεται, με αποτέλεσμα να γίνονται εκπτώσεις στην επιστήμη. Κατ’ αντιστοιχία με τόσους άλλους τομείς στην Ελλάδα, έτσι κι εδώ προβλήματα όπως το ελλιπές δειγματοληπτικό πλαίσιο ή η περιορισμένη δημοσκοπική κουλτούρα, από δημοσκόπους και ερωτώμενους, δεν αντιμετωπίζονται αλλά απλώς διαπιστώνονται. Μοιραία, λοιπόν, με αυτό ως δεδομένο, συμβαίνουν και ατυχήματα. Αν μου ζητούσατε να συνοψίσω τη σημερινή κατάσταση στη δημοσκόπηση, θα σας έλεγα νέο τοπίο - παλιά εργαλεία».

Και δεν αρκέστηκε μόνο στην περιγραφή και την ερμηνεία των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων αλλά «πήρε πάνω της» και το αποτέλεσμα προβλέποντας με βεβαιότητα νίκη ΣΥΡΙΖΑ κόντρα στο ρεύμα της ασάφειας: «Παρά τις πρόσφατες δημοσκοπικές συγκλίσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, η κοινή γνώμη δεν φαίνεται έτοιμη να εγκαταλείψει τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Τσίπρας συνεχίζει να είναι ο καταλληλότερος ήρωας στο αφήγημα που προβάλλει η κρίσιμη ρητορική ερώτηση “αν όχι εγώ, τότε ποιος;”, αλλά και ως “άτακτος” σύντροφος που υπέπεσε στο αμάρτημα της απιστίας συνεχίζει να διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων, καθώς το εκλογικό σώμα αναμένει ένα νεύμα για να τον συγχωρήσει και να του δώσει δεύτερη ευκαιρία. Άλλωστε, 40 χρόνια έδινε πολλαπλές ευκαιρίες σε εκείνους που τον κυβερνούσαν!».

Η Καρακλιούμη και ο Κωνσταντινίδης δεν είναι «επαγγελματίες ΣΥΡΙΖΑ» ούτε βολοδέρνουν στις αυλές της εξουσίας. Επίσης δεν είναι μέντιουμ ούτε τζογαδόροι. Είναι συγκροτημένοι επιστήμονες, με δυνατή πολιτική σκέψη, ανεξάρτητοι, έντιμοι και ασυμβίβαστοι. Και αναφέρομαι σ’ αυτούς, όχι επειδή το χρειάζονται ή θα το ήθελαν, αλλά επειδή ως κοινωνία έχουμε ανάγκη τα θετικά παραδείγματα.

Ας υπάρχουν και κάποιοι που να έχουν δίκιο και συγχρόνως να πετυχαίνουν…