Κοινωνια

Χωριάτικο: Δέσμευση λογαριασμών με 6 εκατ. ευρώ σε Ιρλανδία και Δανία

Το ευρύ δίκτυο με τις 433 εταιρείες, οι 28 παραλίες στη Ρόδο και η απάτη των 120 εκατ. ευρώ

Newsroom
3’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Δύο λογαριασμοί με 6 εκατ. ευρώ δεσμεύονται στο πλαίσιο της έρευνας για την υπόθεση Χωριάτικο - Το κύκλωμα φέρεται να έλεγχε 433 εταιρείες και 28 παραλίες στη Ρόδο

Η δέσμευση δύο τραπεζικών λογαριασμών στην Ιρλανδία και τη Δανία ζητήθηκε από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, μέσω της Διεύθυνσης Αστυνομικής Συνεργασίας της ΕΛ.ΑΣ., στο πλαίσιο της έρευνας για την υπόθεση φορολογικής απάτης που αφορά την αλυσίδα φούρνων «Χωριάτικο» και άλλες επιχειρήσεις.

Κεντρικό πρόσωπο της έρευνας είναι ο 58χρονος ιδιοκτήτης της αλυσίδας «Χωριάτικο», ο οποίος κατηγορείται ως επικεφαλής εγκληματικής οργάνωσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες από την έρευνα, στους δύο λογαριασμούς, οι οποίοι φέρονται να ανήκουν σε δύο αλλοδαπές γυναίκες που δεν έχουν συλληφθεί, έχουν εντοπιστεί περίπου 6 εκατομμύρια ευρώ. Η μία φέρεται να βρίσκεται στη Ρουμανία και η άλλη στη Γερμανία. Οι λογαριασμοί συνδέονταν με τερματικά POS επιχειρήσεων στην Ελλάδα και, σύμφωνα με τις Αρχές, χρησιμοποιούνταν για τη διακίνηση και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Η φερόμενη μέθοδος περιλάμβανε τη μεταφορά χρημάτων στην Ελλάδα με τη μορφή εμβασμάτων από το εξωτερικό. Στη συνέχεια, τα ποσά φέρονται να διοχετεύονταν στην αγορά ακινήτων, τουριστικών επιχειρήσεων και άλλων περιουσιακών στοιχείων. Η έρευνα για ενδεχόμενους πρόσθετους λογαριασμούς και τραπεζικές θυρίδες βρίσκεται σε εξέλιξη, με τις Αρχές να εκτιμούν ότι τα συνολικά ποσά ενδέχεται να είναι σημαντικά μεγαλύτερα.

Το δίκτυο των 433 εταιρειών και οι αχυράνθρωποι

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία της αστυνομικής έρευνας, η οργάνωση φέρεται να διαχειριζόταν 433 επιχειρήσεις, κυρίως στην Αττική, τη Ρόδο και τη Μύκονο. Από αυτές, οι 340 ήταν καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, με δραστηριότητες που εκτείνονταν από την αρτοποιία και τις καφετέριες έως τα καφέ-μπαρ, τα κέντρα διασκέδασης, τα νυχτερινά κέντρα και τα καταστήματα στριπ σόου. Οι υπόλοιπες επιχειρήσεις περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, εταιρείες ενοικίασης προσωπικού.

Ιδιαίτερη έκταση φέρεται να είχε η δραστηριότητα στη Ρόδο, όπου η οργάνωση φέρεται να είχε υπό τον έλεγχό της 28 παραλιακά πόστα. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα συνδέεται με τη σύλληψη 14 από τους συνολικά 59 κατηγορουμένους που έχουν καταγραφεί μέχρι στιγμής στο νησί.

Κομβικό ρόλο στο σχήμα φέρονται να είχαν περισσότεροι από 100 αχυράνθρωποι, στα ονόματα των οποίων δημιουργούνταν εταιρείες, ανοίγονταν τραπεζικοί λογαριασμοί και αποκτούνταν περιουσιακά στοιχεία. Σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, αρκετοί από αυτούς ήταν άνθρωποι με χαμηλό βιοτικό επίπεδο ή προβλήματα υγείας, στους οποίους καταβαλλόταν μηνιαία αμοιβή περίπου 1.000 ευρώ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ως διαχειριστές επιχειρήσεων φέρονται να εμφανίζονταν ακόμη και ανύπαρκτα πρόσωπα ή άνθρωποι που είχαν πεθάνει.

Η οργάνωση φέρεται να λειτουργούσε μέσω κεντρικών γραφείων στην Αττική, όπου υπήρχε άτυπο λογιστήριο για τον συντονισμό των επιχειρήσεων, καθώς και εξειδικευμένο λογιστικό γραφείο με υποκαταστήματα στη Ρόδο και τη Μύκονο. Μια στενή ομάδα συνεργατών φέρεται να αναλάμβανε συγκεκριμένες αρμοδιότητες, όπως τη σύσταση εταιρειών, την εποπτεία των καταστημάτων και την καταβολή των αμοιβών στους αχυρανθρώπους.

Σύμφωνα με το περιγραφόμενο από τις Αρχές σχήμα, ο 58χρονος κατηγορούμενος φέρεται να δημιουργούσε εταιρείες ΙΚΕ στα ονόματα τρίτων, συχνά χωρίς εκείνοι να γνωρίζουν την πραγματική έκταση της δραστηριότητας. Οι επιχειρήσεις λειτουργούσαν στην πράξη από άλλα μέλη της φερόμενης οργάνωσης, ενώ οι νομικές και οικονομικές συνέπειες μεταφέρονταν στα πρόσωπα που εμφανίζονταν τυπικά ως ιδιοκτήτες ή διαχειριστές.

Πώς φέρεται να λειτουργούσε η απάτη με τις παραλίες

Ένα από τα βασικά πεδία δραστηριότητας ήταν οι διαγωνισμοί για την εκμίσθωση παραλιακών χώρων από την Κτηματική Υπηρεσία και την ΕΤΑΔ. Σύμφωνα με την έρευνα, εταιρείες που εμφανίζονταν στο όνομα αχυρανθρώπων συμμετείχαν σε πλειοδοτικούς διαγωνισμούς, καταθέτοντας εξαιρετικά υψηλές προσφορές, οι οποίες καθιστούσαν δύσκολη τη συμμετοχή άλλων ενδιαφερομένων.

Ενδεικτικά, παραλία με τιμή εκκίνησης 100.000 ευρώ φέρεται να μπορούσε να κατοχυρωθεί με προσφορά 1 εκατομμυρίου ευρώ για τριετή μίσθωση. Η εταιρεία κατέβαλλε συνήθως την πρώτη δόση, αλλά στη συνέχεια σταματούσε τις πληρωμές. Όταν συσσωρεύονταν οφειλές και κινούνταν διαδικασίες απομάκρυνσης, η εταιρεία ανέστελλε τη λειτουργία της, με αποτέλεσμα τα χρέη να βαρύνουν τον αχυράνθρωπο. Ακολούθως, η διαδικασία φέρεται να επαναλαμβανόταν μέσω νέας εταιρείας και διαφορετικού προσώπου.

Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, η οργάνωση εξασφάλιζε ορισμένους χώρους για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, ακόμη και για δέκα χρόνια, και στη συνέχεια τους υπεκμίσθωνε σε άλλες επιχειρήσεις. Τα έσοδα φέρονται να διοχετεύονταν μέσω τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό και να εμφανίζονταν ως εισερχόμενα εμβάσματα, προτού χρησιμοποιηθούν για αγορές ακινήτων, οικοπέδων, οχημάτων και επενδυτικών προϊόντων.

Οι οφειλές που εκτιμάται ότι φτάνουν τα 120 εκατ. ευρώ

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στην αστυνομική έρευνα, κατά τη διάρκεια περίπου δέκα ετών η φερόμενη οργάνωση δεν κατέβαλε συστηματικά υποχρεώσεις προς το Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς φορείς, με το συνολικό ποσό να υπολογίζεται σε περίπου 120 εκατομμύρια ευρώ.

Ειδικότερα, οι οφειλές και τα ποσά που φέρονται να αποκρύφθηκαν κατανέμονται ως εξής:

  • Περίπου 38,8 εκατ. ευρώ σε εργοδοτικές εισφορές προς τον ΕΦΚΑ.
  • Περίπου 38 εκατ. ευρώ από οφειλές που σχετίζονται με επιστρεπτέες προκαταβολές και φόρο μισθωτών υπηρεσιών.
  • Περίπου 43 εκατ. ευρώ σε αποκρυφθείσα φορολογητέα ύλη, που αφορά μεταξύ άλλων ΦΠΑ και φόρο εισοδήματος.

Ο βασικός μηχανισμός, σύμφωνα με τις Αρχές, ήταν η δημιουργία και η διαδοχική διακοπή λειτουργίας εταιρειών, ώστε τα χρέη να παραμένουν σε νομικά πρόσωπα χωρίς ουσιαστική περιουσία. Με αυτόν τον τρόπο, το Δημόσιο φέρεται να αδυνατούσε να εισπράξει σημαντικό μέρος των οφειλών.

Η έρευνα για τη δέσμευση των λογαριασμών και τον εντοπισμό πρόσθετων περιουσιακών στοιχείων συνεχίζεται, ενώ τα στοιχεία για τη λειτουργία του δικτύου και την έκταση της οικονομικής ζημίας παραμένουν αντικείμενο της δικαστικής διερεύνησης.