Μεγάλη αγωνία για το logo του μετρό της Θεσσαλονίκης

Έχω τεράστια αγωνία για το λογότυπο του μετρό της Θεσσαλονίκης. Είναι η αγωνία που δημιουργείται από τις μεγάλες προσδοκίες οι οποίες με τη σειρά τους οφείλονται στις πολύ υψηλές απαιτήσεις της διοίκησης του μέσου.

Μιλάω για πολύ υψηλές απαιτήσεις γιατί μόνο αυτές μπορεί να δικαιολογήσουν το ότι από τον  διαγωνισμό που προκηρύχθηκε για το λογότυπο δεν βρέθηκε κάποιος ικανός να δημιουργήσει το σύμβολο του θεσσαλονικιώτικου μετρό, γεγονός που ανάγκασε τη διοίκηση να δώσει τη δουλειά με  απευθείας ανάθεση επειδή δεν υπάρχει χρόνος να προκηρυχθεί νέος διαγωνισμός αφού η ημερομηνία της έναρξης λειτουργίας του μετρό είναι η 30ή του Νοεμβρίου.

Όπως όλοι καταλαβαίνουμε, η αστραπιαία κατασκευή του μέσου, ο ιδιαιτέρως μικρός χρόνος που τελικά απαιτήθηκε για την ολοκλήρωσή του, δεν επέτρεψε στη διοίκηση να συνειδητοποιήσει εγκαίρως ότι χρειάζεται ένα λογότυπο. Το συνειδητοποίησε τον Ιούνιο του ‘24 και μέσα στην τούρλα του Σαββάτου προκήρυξε έναν διαγωνισμό στον οποίο όλοι οι διαγωνιζόμενοι απέτυχαν καθώς κανένας δεν ήταν του (σίγουρα υψηλών απαιτήσεων) γούστου του διοικητικού συμβουλίου της «Ελληνικό Μετρό». Με τα χρονικά περιθώρια να στενεύουν (και σίγουρα με τη βαριά καρδιά που προκαλείται σε κάθε δημόσιο λειτουργό όταν πρόκειται να διαχειριστεί δημόσιο χρήμα) αποφασίστηκε η απευθείας ανάθεση. 

Κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ότι θα μπορούσε να προκηρυχθεί κι άλλος διαγωνισμός και η λειτουργία του μετρό να ξεκινήσει χωρίς λογότυπο μέχρι αυτός να ολοκληρωθεί, αλλά προφανώς θα πρόκειται για άνθρωπο άσχετο με τα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς.

Γιατί όχι μόνο είναι αδύνατον ένα ΜΜΜ να κινηθεί χωρίς λογότυπο αλλά, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό, θα πρέπει να βρεθούν επιβάτες που θα θέλουν να μπουν σε ένα μέσο χωρίς λογότυπο. Εσείς φίλοι κάτοικοι της πρωτεύουσας, θα μπαίνατε ποτέ στο μετρό αν δεν βλέπατε στα βαγόνια του και στους σταθμούς του αυτό το ωραίο M στον πράσινο κύκλο; Φυσικά και όχι. Κανείς δεν θα διακινδύνευε να χρησιμοποιήσει έναν συρμό χωρίς εμφανές εμπορικό σήμα. Γιατί λοιπόν να ζητήσουμε κάτι διαφορετικό από τους Θεσσαλονικείς; Γιατί να περιμένουμε από αυτούς να βάλουν σε κίνδυνο τις δουλειές τους, τα ραντεβού τους και ακόμα και τη σωματική τους ακεραιότητα χρησιμοποιώντας ένα μετρό «γυμνό» από λογότυπο και προϊοντική ταυτότητα;  

Συνεπώς η απευθείας ανάθεση της δημιουργίας λογότυπου για το μετρό της Θεσσαλονίκης ήταν, τουλάχιστον από χρονικής απόψεως, μονόδρομος. Οι δεκαετίες κατασκευής του μετρό δεν θα έδιναν σε κανέναν τον χρόνο να προλάβει να διαπιστώσει εγκαίρως πόσο απαραίτητο είναι ένα λογότυπο και μόνο συγχαρητήρια αξίζουν στη διοίκηση που κατάλαβε την κρισιμότητα των στιγμών και πρόλαβε να κάνει την απευθείας ανάθεση το αποτέλεσμα της οποίας, είμαι σίγουρος, θα μας μαγέψει. Και μπράβο της.