Σήμερα η κηδεία της Μίνας Αδαμάκη στο Κοιμητήριο Βύρωνα

Φίλοι, συνάδελφοι και συγγενείς θα πουν σήμερα Παρασκευή (18/11) το τελευταίο αντίο στην ηθοποιό Μίνα Αδαμάκη, που έφυγε από τη ζωή μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο. 

Η κηδεία θα τελεστεί στο Κοιμητήριο του Βύρωνα, όπως είχε κάνει γνωστό ο πρόεδρος του ΣΕΗ, Σπύρος Μπιμπίλας. «Την Παρασκευή στις 11:00 το πρωί από το κοιμητήριο του Βύρωνα θα αποχαιρετήσουμε την πολυαγαπημένη μας Μίνα Αδαμάκη που έφυγε από κοντά μας… Παράκληση της οικογένειας αντί στεφάνων να ενισχυθεί το Ταμείο Αλληλοβοηθείας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για πληροφορίες 210 38 15 879 γραφεία ΤΑΣΕΗ» έγραψε ο Σπύρος Μπιμπίλας για την κηδεία της Μίνας Αδαμάκη.

Μίνα Αδαμάκη - Η ζωή και η καριέρα της στην τηλεόραση, στο θέατρο και στον κινηματογράφο

Η Μίνα Αδαμάκη γεννήθηκε στον Βόλο στις 17 Ιουλίου 1944. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν (1966). Η πρώτη εμφάνιση έγινε στο θέατρο, ως μαθήτρια ακόμα, με το Θέατρο Τέχνης, όπου και σπούδαζε τότε, στο έργο «Η δολοφονία του Ζαν - Πωλ Μαρά».

Σε νεανική ηλικία η Μίνα Αδαμάκη σπούδασε στο Λονδίνο κουκλοθέατρο και παντομίμα. Είχε ιδρύσει τον θίασο «Θεατρική Συντεχνία ». Επίσης υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Ελεύθερης Σκηνής ». Η Μίνα Αδαμάκη ήταν απόφοιτος και της Νομικής Σχολής Αθηνών. Η Μίνα Αδαμάκη είχε παίξει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες. Ορισμένες από αυτές είναι οι «Τρεις Χάριτες», «Safe Sex» και «Τo κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο».

Πληροφορούμενη την απώλεια της Μίνας Αδαμάκη, η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Η έννοια και η αίσθηση της ελευθερίας χαρακτήριζε τις επιλογές της Μίνας Αδαμάκη σε όλη της την πορεία. Από τις σπουδές της στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, άλλαξε κατεύθυνση και έγινε βασικό στέλεχος της Ελεύθερης Σκηνής, της ομάδας που έφερε νέα πνοή στη θεατρική κωμωδία και στην επιθεώρηση. Εκανε εκπομπές στα πρώτα χρόνια της ελεύθερης ραδιοφωνίας, πρωταγωνίστησε σε μεγάλες επιτυχίες στην πρώτη περίοδο της ελεύθερης, ιδιωτικής τηλεόρασης. Ακόμη κι αν δεν την είχε δει ποτέ κανείς στο θέατρο, τη θυμάται -τρεις δεκαετίες μετά- ως Ειρήνη στις «Τρεις Χάριτες». Δεν επαναπαύθηκε όμως σε αυτή την επιτυχία, δεν επέλεξε την ευκολία της τυποποίησης. Επαιξε διαφορετικούς ρόλους στο θέατρο, συνεργάστηκε με νέους σκηνοθέτες. Η ευγένεια, το χιούμορ, η αμεσότητα χαρακτήριζαν τις ερμηνείες της και την προσωπικότητά της. Αυτά τα στοιχεία της είναι που την έκαναν ιδιαίτερα αγαπητή, για αυτά θα μας λείψει. Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους της και στους φίλους της».