Ελλαδα

H Λ. Διβάνη αποχαιρετά τον Ν. Μπελογιάννη με ένα τρυφερό κείμενο

«Ήταν ένας από τους πιο γλυκούς, τους πιο αστείους και τρυφερούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Και από τους πιο άτυχους»

26.10.2020, 12:07
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Μπέττυ Θεάτρου: Συνέντευξη με την ηθοποιό και συνδημιουργό του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας - Η νέα παράσταση «Ντάμα Πίκα», τα ρίσκα, το θέατρο, το σινεμά, η ζωή της πάνω και κάτω από τη σκηνή.

Θεατρο - Οπερα Μπέττυ Αρβανίτη: «Θέλω αυτό το διάστημα που θα ζήσω να καταλάβω τη ζωή»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Design & Αρχιτεκτονικη Πώς η Gen Z αλλάζει τον τρόπο που στήνουμε το σπίτι μας

Κατερίνα Καμπόσου

TV & Media Η ATHENS VOICE έρχεται στο email σου με τα καλύτερα άρθρα της — εντελώς δωρεάν

A.V. Team

Η ανάρτηση της Λένας Διβάνη για τον θάνατο του Νίκου Μπελογιάννη, γιο του Νίκου Μπελογιάννη και της Έλλης Παππά που πέθανε χθες

Με μία συγκινητική ανάρτηση στο Facebook αποχαιρέτησε τον Νίκο Μπελογιάννη η συγγραφέας και καθηγήτρια πανεπιστημίου Λένα Διβάνη. «Ήταν ένας από τους πιο γλυκούς, τους πιο αστείους και τρυφερούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει», γράφει μεταξύ άλλων η Λένα Διβάνη.

Ο Νίκος Μπελογιάννη, γιος του Νίκου Μπελογιάννη και της Έλλης Παππά πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 69 ετών

Αναλυτικά η ανάρτηση της Λένας Διβάνη

Tον γνώρισα όταν έγραφα τα Ζευγάρια και με βοήθησε με όλη του την παιδική καρδιά να γνωρίσω σε βάθος τους γονείς του. Οι συναντήσεις μας με άφηναν πάντα με ανοιχτό το στόμα. Ήταν ένας από τους πιο γλυκούς, τους πιο αστείους και τρυφερούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Και από τους πιο άτυχους: γεννήθηκε στη φυλακή από μια μάνα που ήταν πρόθυμη να εκτελεστεί μαζί με τον πατέρα του αφήνοντάς τον μόνο στη γη. Μεγάλωσε στη φυλακή -οι τέσσερεις τοίχοι ήταν ο κόσμος- όταν βγήκε και πρωτοείδε το φεγγάρι τρόμαξε! Τον είπαν Νίκο Μπελογιάννη, τον καταράστηκαν δηλαδή. Παιδί στην μετεμφυλιακή Ελλάδα έπρεπε να κρύβει το όνομά του, να λέει ψέματα για να μην τρομάξουν οι γονείς των φίλων του και τον διώξουν. Ασε που όφειλε να σκληραγωγηθεί, να γίνει ο κομμουνιστής των κομμουνιστών, άξιος του πατέρα του. Όφειλε να μάθει ρώσικα, να κάνει κρύα μπάνια για να είναι έτοιμος, για να αντέξει εις περίπτωσιν συλλήψεως και να απαντάει συνεχώς στο βασανιστικό ερώτημα "θα γίνεις σαν τον πατέρα σου;" ΟΧΙ βροντοφώναξε ο φοιτητής Νίκος, κανένας δεν μπορεί να γίνει σαν τον πατέρα μου, είμαι ένας άλλος άνθρωπος και είναι μια άλλη εποχή. Ούτε πολιτικός θα γίνω σαν τον εκτελεσμένο σούπερ ήρωα πατέρα μου, ούτε δημοσιογράφος και συγγραφέας σαν την ηρωϊκή μάνα μου. Αφήστε με ήσυχο! Θέλω να ζήσω.
Ποτέ δεν τον άφησαν.
Αντίο καλέ μου Νίκο. Κανείς δεν πάτησε πιο ελαφρά τη γη από σένα.

Τον γνώρισα όταν έγραφα τα Ζευγάρια και με βοήθησε με όλη του την παιδική καρδιά να γνωρίσω σε βάθος τους γονείς του. Οι...
Δημοσιεύτηκε από Lena Divani στις Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2020

Ακολουθήστε την Athens Voice στο Google News κι ενημερωθείτε πρώτοι για όλες τις ειδήσεις