Πόλεμος στο τμήμα εσωρούχων των M&S — Τι έκρινε το δικαστήριο
Μια πολύχρονη αντιπαράθεση στο τμήμα εσωρούχων των Marks & Spencer έφτασε ενώπιον εργατικού δικαστηρίου, με φόντο διαφωνίες για ωράρια, διαλείμματα και ένα ραντεβού εφαρμογής σουτιέν. Η 56χρονη Ελίφ Άρτσμπολντ προσέφυγε κατά της εταιρείας, υποστηρίζοντας ότι η συμπεριφορά συναδέλφου της συνιστούσε διάκριση λόγω της τουρκικής καταγωγής της. Το δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή.
Σύμφωνα με τη Daily Mail, η Άρτσμπολντ εργαζόταν από το 2008 στο κατάστημα του Στέρλινγκ, κυρίως ως ειδική στην εφαρμογή σουτιέν. Η συνάδελφός της, Λέσλι Πέιν, ήταν η παλαιότερη εργαζόμενη με αυτή την ειδικότητα στο συγκεκριμένο τμήμα, με 20 χρόνια εμπειρίας.
Στο δικαστήριο περιγράφηκε ένα περιβάλλον με τεταμένες σχέσεις, που επιδεινώνονταν σταδιακά. Οι δύο γυναίκες δεν είχαν μιλήσει μεταξύ τους για έξι μήνες πριν από την εκδίκαση της υπόθεσης.
Η Άρτσμπολντ υποστήριξε ότι η Πέιν επέκρινε τη δουλειά της, ήταν απότομη και απαξιωτική και της ζητούσε επανειλημμένα να επαναλάβει όσα έλεγε, ισχυριζόμενη ότι δεν την καταλάβαινε. Η ίδια θεώρησε ότι η συμπεριφορά συνδεόταν με την καταγωγή της, καθώς ήταν η μοναδική μη Βρετανίδα στον χώρο πωλήσεων.
Οι διαφωνίες για το ωράριο
Σημείο τριβής αποτέλεσε και η ευέλικτη εργασιακή συμφωνία της Άρτσμπολντ, η οποία της επέτρεπε να απουσιάζει κατά τις σχολικές διακοπές μέχρι η κόρη της να γίνει 18 ετών.
Τον Νοέμβριο του 2023, οι δύο εργαζόμενες είχαν έντονη λεκτική αντιπαράθεση, όταν η Πέιν πίστεψε λανθασμένα ότι η συνάδελφός της είχε ζητήσει περισσότερες ώρες εργασίας. Αντέδρασε επίσης στην έναρξη της βάρδιάς της στις 06:00, υποστηρίζοντας ότι, αν ήθελε αυτό το ωράριο, θα έπρεπε να εργάζεται στο τμήμα τροφίμων.
Η διαμεσολάβηση που ζήτησε η Άρτσμπολντ δεν έλυσε τη διαφορά. Τον Μάρτιο του 2024 ακολούθησε νέα σύγκρουση για τα διαλείμματα, μετά την οποία η ίδια μετακινήθηκε στο τμήμα υποδημάτων. Όπως κατέθεσε, ένιωσε ταπεινωμένη και θεώρησε ότι η διοίκηση αποδεχόταν την εκδοχή της συναδέλφου της έναντι της δικής της.
Το ραντεβού που οδήγησε στην καταγγελία
Τον Μάρτιο του 2025, η Άρτσμπολντ εξυπηρέτησε πελάτισσα με ιδιαίτερες ανάγκες σε προγραμματισμένο ραντεβού εφαρμογής σουτιέν. Αργότερα προέκυψε ότι η πελάτισσα είχε ζητήσει συγκεκριμένα την Πέιν, η οποία γνώριζε το ιστορικό της.
Η Πέιν κατηγόρησε τη συνάδελφό της ότι της «έκλεψε» το ραντεβού. Το περιστατικό οδήγησε την Άρτσμπολντ σε επίσημη γραπτή καταγγελία προς τη διεύθυνση.
Εσωτερική έρευνα ολοκληρώθηκε χωρίς περαιτέρω ενέργειες, με σύσταση οι δύο εργαζόμενες να παρακολουθήσουν εκπαίδευση για τη συμπερίληψη και τη διαφορετικότητα και να εργάζονται σε διαφορετικά τμήματα.
Ο δικαστής Ρόμπερτ Φίλιπς έκρινε ότι η αντίδραση της Πέιν στο συγκεκριμένο ραντεβού προέκυψε από την αντίληψή της για την κράτηση της πελάτισσας και όχι από την εθνικότητα της συναδέλφου της.
Διευκρίνισε ότι το ερώτημα δεν ήταν εάν η Άρτσμπολντ αντιμετωπίστηκε άδικα ή άσχημα, αλλά εάν αυτό συνέβη λόγω της καταγωγής της. Το δικαστήριο δεν εντόπισε στοιχεία που να συνδέουν τη συμπεριφορά με φυλετικές αναφορές ή στερεότυπα και απέδωσε τη διαμάχη σε προσωπικές συγκρούσεις, παρεξηγήσεις και αμοιβαία δυσπιστία.
Μετέφασε τον Ρίτσο για να μιλήσει για την ελευθερία της Ουκρανίας. Και αφιέρωσε μισό αιώνα στον «Ερωτόκριτο». Ο Βασίλ Στεπανένκο μιλά για την ποίηση, την πατρίδα και τον πόλεμο
