Χωρίς τέλος το κυνηγητό πολιτών στο Ιράν από το καθεστώς των Αγιατολάχ, κλίμα τρομοκρατίας στους δρόμους και καταστολή χωρίς όρια
Το καθεστώς στο Ιράν, αντί να δείξει σημάδια υποχώρησης μετά τους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς, εντείνει την πίεση στο εσωτερικό της χώρας, επιχειρώντας να αποτρέψει ένα ενδεχόμενο κύμα λαϊκής εξέγερσης, παρόμοιο με εκείνο του διμήνου Δεκεμβρίου-Ιανουαρίου.
Σύμφωνα με ανάλυση της WSJ, η εικόνα που διαμορφώνεται στο Ιράν είναι αυτή ενός αυστηρά ελεγχόμενου κράτους, με έντονη παρουσία ενόπλων δυνάμεων στους δρόμους, εκτεταμένους ελέγχους και απειλές χρήσης βίας απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή διαμαρτυρίας.
Στην Τεχεράνη και σε άλλες μεγάλες πόλεις, η καθημερινότητα θυμίζει συνθήκες πολιορκίας. Ένοπλοι άνδρες, συχνά χωρίς διακριτικά και με καλυμμένα χαρακτηριστικά, περιπολούν κυρίως τη νύχτα, ενώ μπλόκα με μασκοφόρους έχουν στηθεί σε κομβικά σημεία για τον εντοπισμό πολιτών, που συμπεριφέρονται ύποπτα.
Οι δυνάμεις ασφαλείας -αστυνομία, Φρουροί της Επανάστασης και πολιτοφυλακές- ενισχύουν την επιτήρηση, επιδιώκοντας να αποτρέψουν τη μαζική κάθοδο πολιτών στους δρόμους.
Την ίδια στιγμή, οι αεροπορικές επιδρομές ΗΠΑ και Ισραήλ στοχεύουν καίρια σημεία του μηχανισμού ασφαλείας, πλήττοντας εγκαταστάσεις και δομές διοίκησης. Τα πλήγματα αυτά αποδυναμώνουν επιχειρησιακά το σύστημα ελέγχου στο Ιράν, χωρίς ωστόσο να ανακόπτουν την κατασταλτική του δράση, επισημαίνουν πηγές με γνώση του θέματος.
Μπαράζ συλλήψεων στο Ιράν, μηδενική ανοχή από τους μουλάδες
Στο εσωτερικό, οι συλλήψεις αυξάνονται ραγδαία. Εκατοντάδες πολίτες έχουν προσαχθεί με κατηγορίες που εκτείνονται από συνεργασία με ξένες δυνάμεις έως απλή δημοσιοποίηση πληροφοριών. Το κύμα καταστολής αγγίζει κάθε κοινωνική ομάδα, από απλούς πολίτες μέχρι ακτιβιστές, στέλνοντας σαφές μήνυμα μηδενικής ανοχής απέναντι σε οποιαδήποτε αντίδραση.
Παράλληλα, οι αρχές ενισχύουν το κλίμα φόβου μέσω δημόσιων προειδοποιήσεων για χρήση βίας σε διαδηλώσεις, ενώ η πρόσβαση στο διαδίκτυο έχει περιοριστεί δραστικά. Το εκτεταμένο μπλακ άουτ δυσχεραίνει την επικοινωνία και την προβολή των γεγονότων προς το εξωτερικό, απομονώνοντας ακόμα περισσότερο τη χώρα. Την ίδια στιγμή, επιχειρείται έλεγχος ακόμη και εναλλακτικών μέσων σύνδεσης, όπως δορυφορικά δίκτυα.
Οι πολίτες στο Ιράν βρίσκονται έτσι αντιμέτωποι μ’ έναν διπλό φόβο: από τη μία τις συνεχιζόμενες αεροπορικές επιθέσεις και από την άλλη την έντονη κρατική καταστολή. Αν και η κοινωνική δυσαρέσκεια φαίνεται να αυξάνεται, η εκτεταμένη χρήση βίας λειτουργεί αποτρεπτικά, περιορίζοντας τις αντιδράσεις. Πρακτικά, το Ιράν βιώνει μια περίοδο βαθιάς έντασης, όπου ο πόλεμος με ΗΠΑ και Ισραήλ συνδυάζεται με την εσωτερική ασφυξία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον έντονης αβεβαιότητας και φόβου για το μέλλον.
17°
