Δύο δολοφονίες, τα «τάγματα εφόδου» και η σημειολογική υποχώρηση του Τραμπ
Η λεγόμενη «εργατική τάξη», ο εκλογικός πυρήνας του τραμπισμού, σήκωσε κεφάλι. Οργανώθηκε, συντονίστηκε και άρχισε να αντιπαρατάσσεται στους δρόμους κατά των ταγμάτων εφόδου
Οι δύο νεκροί στη Μινεάπολη και το πρώτο πλήγμα με απόλυτα μετρήσιμες επιπτώσεις στην ιδεολογική πανοπλία του Ντόναλντ Τραμπ
«Ηθική κατάθλιψη και πνευματική απομόνωση. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά των επιπτώσεων που προκάλεσε η αμείλικτη πραγματικότητα των γεγονότων στη Μινεάπολη στον Λευκό Οίκο τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου. Δύο Αμερικανοί πολίτες δολοφονήθηκαν στους δρόμους της πόλης από ομοσπονδιακούς πράκτορες, ενώ δεν αποτελούσαν άμεση απειλή γι’ αυτούς. Οι ομοσπονδιακές αρχές έκαναν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που απαιτείται σε ένα κράτος δικαίου. Αντί να συγκινηθούν από μια τραγωδία, αμέσως πρόσβαλαν τη μνήμη των δύο νεκρών, περιγράφοντάς τους ως “εσωτερικούς τρομοκράτες”». Με αυτά τα λόγια οι συνεργάτες της Le Monde στις ΗΠΑ προλογίζουν τις ανταποκρίσεις τους την Τρίτη 27 Ιανουαρίου.
Η συμπτωματολογία της συμπεριφοράς του Αμερικανού προέδρου, όπως έχει επανειλημμένα καταδειχθεί, είναι χαρακτηριστική. Πρόκειται για χαρακτηριστικές εναλλαγές στάσης ενός εργολάβου-κατασκευαστή την ώρα της τελικής διαμόρφωσης των προτάσεων ενός μεγάλου deal. Έχοντας φτάσει τον αντίπαλο στα όρια των αντοχών του και δευτερόλεπτα πριν καταρρεύσει η συμφωνία, ο ισχυρός επιχειρηματίας υποχωρεί σε ένα τουλάχιστον στρατηγικής σημασίας ζήτημα. Η υποχώρηση, αν και «ηχηρή», είναι εν τούτοις ανώδυνη ως προς την ουσία του deal.
Το βράδυ της Δευτέρας ελήφθησαν και οι τελικές αποφάσεις στον Λευκό Οίκο. Η ζημιά ήταν ήδη μεγάλη. Ανεπανόρθωτη για τους Ρεπουμπλικάνους. Ο υποψήφιος για το αξίωμα του κυβερνήτη της Πολιτείας στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου 2026, Κρις Μάντελ, γνωστός νομικός, χαρακτήρισε την επιχείρηση «απλά καταστροφική» και ανακοίνωσε πως διακόπτει την προεκλογική του εκστρατεία. Η αλήθεια κρύβεται στα ποσοστά. Δεν θα είχε καμία τύχη στις επερχόμενες εκλογές μετά τις επιχειρήσεις εκκαθάρισης της ειδικής ομοσπονδιακής δύναμης κατά των μεταναστών και προσωπικής στρατιωτικής δύναμης ταχείας επέμβασης του Ντόναλντ Τραμπ. Η συμπεριφορά της ICE παραπέμπει σε συντονισμένη δραστηριότητα ταγμάτων εφόδου. Αρχηγός της δύναμης επέμβασης στη Μινεάπολη ήταν κάποιος Γκρέγκορι Μποβίνο. Στρατιωτικός, ανεξέλεγκτος, προσωπική επιλογή του Ντόναλντ Τραμπ, με χαρακτηριστικό κούρεμα τύπου Waffen-SS. Απαθανατίστηκε από τους φακούς των κινητών να συμμετέχει ενεργά στην απώθηση διαδηλωτών, ευρισκόμενος σε παραλήρημα. Έριχνε βόμβες κρότου λάμψης και χημικά κατά των πολιτών και στη συνέχεια ορμούσε στο πλήθος κραυγάζοντας, καθώς και στην κάμερα που απαθανάτιζε το μένος του. Κλασική περίπτωση που θύμιζε Βαυαρία του Μεσοπολέμου.
Ε, λοιπόν, ο Ντόναλντ Τραμπ σε μία από αυτές τις στιγμές κυβίστησης που τον χαρακτηρίζουν, απέπεμψε την προσωπική του επιλογή. Ταυτόχρονα έστειλε στη Μινεσότα τον αποκαλούμενο Τσάρο των Συνόρων. Τον άνθρωπό του, που επιβλέπει την αντιμεταναστευτική του πολιτική στο Τέξας.
Ο Ντόναλντ Τραμπ κατάλαβε πως κάτι ουσιαστικά διαφορετικό συνέβαινε στους δρόμους της Μινεάπολης. Η λεγόμενη «εργατική τάξη», ο εκλογικός πυρήνας του τραμπισμού, είχε υποστεί σαρωτική πολιτική ήττα σ’ αυτή την πόλη-σύμβολο. Αντιθέτως, λοιπόν, σήκωσε κεφάλι. Οργανώθηκε, συντονίστηκε και άρχισε να αντιπαρατάσσεται στους δρόμους κατά των ταγμάτων εφόδου. Σε κάθε επιχείρηση της ICE εκατοντάδες πολίτες κατέβαιναν με τα αυτοκίνητά τους στις συνοικίες και απέκλειαν τους δρόμους. Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Οι ομάδες αυτές είχαν τη στήριξη του κυβερνήτη και του δημάρχου. Άρχισαν να εμφανίζονται δημόσια και ομάδες της Εθνοφρουράς, με κίτρινα γιλέκα, που μοίραζαν μπουκάλια με νερό στους διαδηλωτές αλλά και φυλλάδια στα οποία εξηγούσαν πως δεν βρίσκονται εκεί για να καταστείλουν τις διαδηλώσεις.
Είναι φανερό πως κάτι διαφορετικό άρχισε να γίνεται στη Μινεσότα. Κάτι που προφανώς τρόμαξε τους συμβούλους με ακραία ατζέντα στο άμεσο περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ. Είναι φανερό πως κάποιοι δημοσκόποι του στενού κύκλου άρχισαν να «μετρούν» αντιδράσεις της κοινής γνώμης σε κρίσιμες Πολιτείες. Όλα αυτά ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές πλησιάζουν.
Πρόκειται για διαδικτυακούς χώρους με συγκεκριμένο προφίλ, όπου το κίνημα «MAGA» αλιεύει τους οπαδούς του τραμπισμού μέσα από τα θολά νερά του εθνικο-χριστιανισμού και της ακραίας συνθηματολογίας περί ηθικής, διαφθοράς, δήθεν συναινετικής ανοιχτής δημοκρατίας, άμεσων δημοκρατικών διαδικασιών, «Good American Family» και άλλων ευτράπελων τα οποία καθορίζουν την ατζέντα του κινήματος στην Αμερική και, ως φαίνεται, όχι μόνο.
Την Τρίτη το πρωί οι ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου Νοεμβρίου για την ανανέωση του 50% του Κογκρέσου είχαν πια για τα καλά εγκατασταθεί στον πυρήνα της πολιτικής ατζέντας του Λευκού Οίκου. Από δω και στο εξής τα πάντα στην Αμερική θα εξαρτώνται από τις δημοσκοπήσεις. Ακόμη και στρατηγικού ενδιαφέροντος θέματα όπως μια σύγκρουση με το Ιράν ή μια εμπλοκή στη Σινική Θάλασσα. Στη Μινεάπολη οι δύο νεκροί επέφεραν το πρώτο πλήγμα με απόλυτα μετρήσιμες επιπτώσεις στην ιδεολογική πανοπλία του Ντόναλντ Τραμπ. Η υποχώρηση του Λευκού Οίκου καταδεικνύει και τα όρια αντοχής ενός συστήματος το οποίο με την ακραία επιθετική συμπεριφορά του οδηγεί την κοινωνική ένταση ακόμη και σε σημείο εμφύλιας σύγκρουσης. Η κατάσταση στην Μινεσότα έδειξε πως λίγο έλειψε να σημειωθεί κατάσταση συγκρουσιακής τήξης στους παγωμένους δρόμους της Μινεάπολης.
Η λεγόμενη «εργατική τάξη», ο εκλογικός πυρήνας του τραμπισμού, σήκωσε κεφάλι. Οργανώθηκε, συντονίστηκε και άρχισε να αντιπαρατάσσεται στους δρόμους κατά των ταγμάτων εφόδου
13°
