33 εκατομμύρια Αμερικανοί τρώνε «λίγο και άσχημα»

Ο σημαντικότερος παράγοντας της φτώχειας στις ΗΠΑ είναι τα χρέη στους γιατρούς και στα νοσοκομεία. Αν μια οικογένεια αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα υγείας, έχει πολλές πιθανότητες να κυλήσει στη φτώχεια - κυρίως αν, στο μεταξύ, έκανε οικονομικά λάθη ή είχε ατυχία σε επιχειρήσεις. Σήμερα, περίπου 1,2 εκατομμύρια Αμερικανοί πεινάνε και 33 εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων 5 εκατομμυρίων παιδιών, αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια: καταναλώνουν φτηνά τυποποιημένα είδη που είναι καταστροφικά για την υγεία όλων και ιδιαίτερα για την ανάπτυξη των παιδιών. Τα στοιχεία αυτά είναι επίσημα: προέρχονται από το υπουργείο Γεωργίας. Καμιά εθνοφυλετική κοινότητα δεν γλιτώνει, αλλά στις αγροτικές περιοχές, οι πολύτεκνες οικογένειες είναι πιο επιρρεπείς στο να αντιμετωπίσουν πρόβλημα σίτισης.

Η αμερικανική κυβέρνηση προσπαθεί να εφαρμόσει μια εθνική στρατηγική για τη μείωση της παχυσαρκίας και των ασθενειών που σχετίζονται με τη διατροφή (όπως ο διαβήτης), μέσω πιο υγιεινής διατροφής και σωματικής δραστηριότητας. Ο ιδιωτικός τομέας και οι φιλανθρωπικές οργανώσεις θα διαθέσουν για τον σκοπό αυτό οκτώ δισεκατομμύρια δολάρια. Αλλά, το διχασμένο Κογκρέσο θα μπορούσε να ανατρέψει ορισμένες από τις προτάσεις της κυβέρνησης του Τζο Μπάιντεν: οι Ρεπουμπλικανοί επιμένουν ότι η φτώχεια είναι αποτέλεσμα τεμπελιάς και κακής οικονομικής διαχείρισης· οι Δημοκρατικοί απαντούν ότι η φτώχεια μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε· ότι πρόκειται για κατάσταση που μπορεί να κληρονομηθεί ή να πλήξει τους ανθρώπους απότομα. Το πρόβλημα επιδεινώνεται όταν περνάει καιρός διότι το να τρέφεσαι με τα είδη των κοινωνικών παντοπωλείων δεν αποτελούσε μέχρι πρότινος την καλύτερη διατροφική λύση· πράγματι, τον τελευταίο καιρό τα κοινωνικά παντοπωλεία υποχρεώνονται να διαθέτουν φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Τις φτωχές οικογένειες επιβαρύνει επιπλέον το άγχος που επιφέρει ασθένειες οι οποίες είναι ακριβή υπόθεση στις ΗΠΑ ακόμα και για τους ασφαλισμένους.

Αν και η προσπάθεια να βελτιωθεί η ποιότητα των τροφίμων στα κοινωνικά παντοπωλεία έχει καρποφορήσει, η κατανάλωση δεν είναι απεριόριστη: τα άτομα που επωφελούνται έχουν δικαίωμα σε συγκεκριμένο αριθμό επισκέψεων και υπάρχουν όρια σε ορισμένα είδη. Ο πληθωρισμός έχει δυσκολέψει την κατάσταση, αλλά οργανώσεις όπως η Capital Area Food Bank διανέμουν ετησίως περισσότερα από 64 εκατομμύρια γεύματα η καθεμιά. Επίσης, καθώς στις ΗΠΑ υπάρχει το φαινόμενο της «ερήμου τροφής», δηλαδή μεγάλες εκτάσεις όπου δεν μπορείς να βρεις φαγητό της προκοπής, έχουν δημιουργηθεί καταστήματα «με ρόδες», όπως το Curbside Groceries στην Ουάσιγκτον, το οποίο κάνει τουλάχιστον 12 στάσεις σε περιοχές χωρίς καλά προϊόντα. Μια από τις στάσεις είναι το Ward Eight, μια περιοχή με μεγάλο ποσοστό φτωχών μαύρων, όπου οι περίπου 80.000 κάτοικοι έχουν πολύ περιορισμένη πρόσβαση σε παντοπωλεία με φρέσκα και υγιεινά προϊόντα. Παραλλήλως, στην Ουάσιγκτον, στο Εθνικό Νοσοκομείο Παίδων, η Capital Area Food Bank έχει δημιουργήσει ένα κατάστημα τροφίμων έτσι ώστε οι γιατροί να μπορούν να συνταγογραφούν υγιεινά τρόφιμα ως συμπλήρωμα της φαρμακευτικής και κλινικής περίθαλψης των παιδιών.

Το άλλο μεγάλο έξοδο των οικογενειών χωρίς ιδιόκτητη κατοικία είναι το ενοίκιο. Αν και από το 1945, πολλαπλασιάστηκε το ποσοστό των ιδιοκτητών σπιτιών, το 35% των Αμερικανών ζουν σε ενοικιασμένα σπίτια. Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει στέγη με ενοίκιο μικρότερο των 1.000 δολαρίων· ακόμα κι αν μένει κανείς σε τροχόσπιτο -17,7 εκατομμύρια Αμερικανοί, το 5,6% του πληθυσμού ζουν σε τροχόσπιτα- τα έξοδα συντήρησης και οι λογαριασμοί ηλεκτρικού, ύδατος κτλ υπερβαίνουν τα 1.000 δολάρια μηνιαίως, πράγμα που περιορίζει τις δυνατότητες για καλή διατροφή.

Όπως θα περίμενε κανείς, τα κουπόνια φαγητού και κοινωνικού οπωροπωλείου δεν είναι διαθέσιμα σε όποιον δεν κάνει φορολογική δήλωση: οι νέοι μετανάστες και όσοι δεν έχουν χαρτιά δεν μπορούν να υποβάλουν αίτηση για κουπόνια τροφίμων. Το πρόβλημα ωστόσο αφορά ευρύτερους πληθυσμούς. Στις περισσότερες πολιτείες, για μια οικογένεια με τρία παιδιά και δύο εργαζόμενους γονείς το ημερομίσθιο διαβίωσης είναι, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων του MIT, 36,88 δολάρια την ώρα ανά ενήλικα: όμως, οι άνθρωποι που περιγράφονται ως «φτωχοί» αμείβονται με περίπου 9 δολάρια την ώρα - με τα οποία είναι αδύνατον να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες.