NASA: Ο θερμότερος Ιούνιος στη Γη από το μακρινό 1880

Η NASA καταγράφει άνοδο της θερμοκρασίας κατά 1,18 βαθμούς συγκριτικά με την περίοδο 1880-1920, αλλά τα NCEI (National Centers for Environmental Information) θεωρούν ότι ο περασμένος Ιούνιος ήταν ο έκτος σε θερμοκρασία από το 1880 με άνοδο 0,87 βαθμούς από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα. Η European Copernicus Climate Change Service κατέταξε τον Ιούνιο του 2022 στην τρίτη θέση από το 1880. Οι διαφορές των εκτιμήσεων οφείλονται κυρίως στον τρόπο διαχείρισης των δεδομένων σε περιοχές όπως η Αρκτική: πάντως, συμφωνούν όλοι ότι ο περασμένος Ιούνιος έσπασε ρεκόρ υψηλών θερμοκραστιών στην Κίνα, στον βόρειο, δυτικό και νοτιοανατολικό Ειρηνικό ωκεανό, στη Μέση Ανατολή και στη βόρεια Αφρική. Στο 7,68% της γήινης επιφάνειας -στεριάς και θάλασσας- σημειώθηκαν οι υψηλότερες θερμοκρατίες από το 1951, ξεπερνώντας το 2010 όπου ρεκόρ θερμοκρασιών είχε παρατηρηθεί στο 7,37% της γης. Πιθανώς, το πιο εντυπωσιακό δεδομένο είναι ότι φέτος δεν παρατηρήθηκε πουθενά ρεκόρ ψύχους.

Σύμφωνα με τα NCEI, η θερμοκρασία των ωκεανών φέτος ήταν υψηλή αλλά όχι η υψηλότερη που έχει μετρηθεί. Στην Ασία και στην Ευρώπη ο Ιούνιος ήταν ο δεύτερος σε υψηλές θερμοκρασίες από το 1951, αλλά στη Νότια Αμερική, αν και οι θερμοκρασίες ήταν πάνω από τον μέσον όρο του μηνός, ο φετινός Ιούνιος ήταν ο λιγότερο θερμός από το 2016. Δεν υπάρχουν αξιόπιστα δεδομένα για όλες τις περιοχές του κόσμου: σε μερικές περιοχές οι μετρήσεις ξεκίνησαν τον 19ο αιώνα, σε άλλες στα μέσα του 20ού - έτσι, είναι δύσκολο να βγάλουμε συμπέρασμα για ολόκληρο τον πλανήτη. Το σίγουρο είναι ότι φέτος, η Φλόριντα, η Λουιζιάνα και η πολιτεία του Μισισιπή γνώρισαν έναν από τους 10 θερμότερους και ξηρότερους καλοκαιρινούς μήνες από το 1895. Αλλά, για λίγα μέρη στον κόσμο, το 2022 ήταν το θερμότερο όλων των εποχών. Η κλιματική κρίση εκδηλώθηκε με άλλου είδους καιρικά φαινόμενα: τυφώνες, χαλαζοπτώσεις, σφοδρές ανεμοθύελλες και παρατεταμένη ξηρασία. Τα φαινόμενα αυτά επαναλαμβάνονται από κάθε χρόνο από το 2017, ενώ καταγράφεται σημαντική παράταση του ρεύματος Λα Νίνια: το, το ωκεάνιο φαινόμενο la Niña -το ψυχρότερο αντίστοιχο του Ελ Νίνιο- μειώνει τη θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας στο ανατολικό ισημερινό τμήμα του κεντρικού Ειρηνικού Ωκεανού και παραμένει ενεργό για 5 μήνες τουλάχιστον. Το Λα Νίνια έχει εκτεταμένες επιπτώσεις στον καιρό σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στη Βόρεια Αμερική. Μπορεί να επηρεάσει ακόμα και τις εποχές του τυφώνα του Ατλαντικού και του Ειρηνικού ωκεανού, στις οποίες εμφανίζονται περισσότεροι τροπικοί κυκλώνες στη λεκάνη του Ατλαντικού λόγω της χαμηλής διάτμησης του ανέμου και των θερμότερων θερμοκρασιών στην επιφάνεια της θάλασσας, μειώνοντας παράλληλα την τροπική κυκλογένεση στον Ειρηνικό. Το Λα Νίνια επηρεάζει το παγκόσμιο κλίμα προκαλώντας καταιγίδες σε ορισμένα μέρη και έντονη ξηρασία σε άλλα. Ο συνδυασμός Λα Νίνια και Ελ Νίνιο είναι αποφασιστικός για την εμφάνιση ακραίων καιρικών φαινομένων καθώς και για την ποσότητα του πάγου στους πόλους. Ο φετινός Ιούνιος, παρά τις υψηλές θερμοκρασίες με πολλά μέρη, δεν ήταν από εκείνους που μείωσαν περισσότερο τους πάγους: σύμφωνα με τα δεδομένα των διρυφόρων, που υπολογίζουν τη μάζα των πάγων τα τελευταία 44 χρόνια, ο Ιούνιος του 2019 προκάλεσε τη μέγιστη μείωσή τους. Όσο για την Ανταρκτική, οι πάγοι μειώνονται σταθερά, αλλά με αργούς ρυθμούς, από το 1980: η διαδικασία αυτή έχει επιταχυνθεί από το 2017.

Φέτος τον Ιούνιο, στο βόρειο ημισφαίριο η υψηλότερη θερμοκρασία καταγράφηκε στο Αμπαντάν του Ιράν στις 20 Ιουνίου (52,2°C) και η χαμηλότερη στο Σάμιτ της Γροιλανδίας στις 3 Ιουνίου (-32,2°C), ενώ στο νότιο ημισφαίριο η θερμότερη μέρα ήταν η 5η Ιουνίου στο Μπράντσω της Αυστραλία (37,8°C) και η ψυχρότερη με -78,1°C στην Κονκόρντια της Ανταρκτικής ήταν η 27η Ιουνίου.