Η 29χρονη Guo Jing αφηγείται στο δικό της «Ημερολόγιο της Καραντίνας» πώς είναι να βγαίνεις έξω σπό την Ουχάν μετά από 43 ημέρες.
Στις 24 Μαρτίου, το τμήμα Πρόληψης και Ελέγχου της επαρχίας Χουμπέι της Κίνας ανακοίνωσε ότι από τα μεσάνυχτα της 8ης Απριλίου θα επιτρέπεται στους πολίτες να μετακινούνται εκτός των ορίων της Ουχάν και των περιχώρων της. Οι συγκοινωνίες με την υπόλοιπη Κίνα θα αποκατασταθούν και όσοι είναι κάτοχοι του «πράσινου κώδικα υγείας» θα μπορούν να βγουν από τα σπίτια ή να φύγουν από την πόλη «ασθενής 0» του νέου κορωνοϊού στον κόσμο. Η Guo Jing από την Ουχάν είναι 29 ετών και έζησε τον εφιάλτη του νέου κορωνοϊού. Έμεινε σε καραντίνα για 43 ημέρες, όπου ξεκίνησε να γράφει το «Ημερολόγιο της Καραντίνας στην Ουχάν». Ο βρετανικός Guardian παραθέτει ένα απόσπασμα από το προσωπικό ημερολόγιο της Guo Jing, στο οποίο η 29χρονη περιγράφει πώς ένιωσε τις δύο πρώτες ώρες που βγήκε από το σπίτι της και περιπλανήθηκε στους δρόμους της πόλης της.
«Ενθουσιάστηκα όταν άκουσα στις ειδήσεις ότι αρχίζει η χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων. Από τη μια θα τελείωνε η καραντίνα μου στο σπίτι και από την άλλη φανέρωνε ότι η κατάσταση με την επιδημία έχει αρχίσει να βελτιώνεται. Ωστόσο, η επόμενη ημέρα είναι δύσκολη και η καταστροφή που προκλήθηκε από αυτήν την επιδημία συνεχίζεται. Πώς κανείς τιμά τους νεκρούς; Πώς μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους που επλήγησαν από τον ιό; Πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για τους κατοίκους της Χουμπέι που στιγματίστηκαν από τον κορωνοϊό; Πολλές επιχειρήσεις χρεοκόπησαν, πολλοί άνθρωποι έμειναν άνεργοι. Όλες αυτές είναι ερωτήσεις, στις οποίες πρέπει να απαντήσει η κυβέρνηση, να αντιμετωπίσει την αλήθεια της επόμενης ημέρας και να αναλάβει τις ευθύνες της. Μέχρι στιγμής δεν έχω δει να γίνεται κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση.
Το απόγευμα της 30ης Μαρτίου, ένας εθελοντής από την πολυκατοικία μού είπε ότι μίλησε με σεκιουριτά και του είπε πως όσοι έχουμε πράσινη κάρτα υγείας θα μπορούμε να βγούμε έξω για την αγορά προμηθειών κι άλλων αγαθών πρώτης ανάγκης. Κατενθουσιάστηκα, σχεδόν δάκρυσα. Αμέσως έκανα αίτηση για την κάρτα και προετοιμάστηκα για την πρώτη μου έξοδο μετά από 43 ημέρες. Η τελευταία φορά που είχα βγει από το σπίτι ήταν στις 26 Φεβρουαρίου.
Στις 31 Μαρτίου, βγήκα από την πολυκατοικία. Δεν είχα κάποιο συγκεκριμένο πλάνο, απλά ήθελα να δω την πόλη με τα μάτια μου. Πολλά καταστήματα ήταν ακόμα κλειστά. Έκανα μια βόλτα δίπλα στο ποτάμι. Πριν από καιρό ένας κύριος με είχε ρωτήσει: ‘Ποιο θα είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων; Είχα απαντήσει: μια βόλτα στο ποτάμι και να φωνάξω με όλη τη δύναμη της φωνής μου. Αυτό ακριβώς έκανα την πρώτη ημέρα της εξόδου μετά την καραντίνα. Το να μπορείς να βγεις έξω από το σπίτι για μια βόλτα δύο ωρών ήταν ένα μικρό πρώτο βήμα. Για να επανέλθει η πόλη στους πρότερους ρυθμούς έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Η παγκοσμιοποίηση έχει μειώσει τις αποστάσεις, συνέβαλε, όμως, και στην εξάπλωση του κορωνοϊού σε όλο τον κόσμο. Πολλά από τα νέα κρούσματα στην Κίνα είναι ‘εισαγόμενα’ και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ένα δεύτερο κύμα του ιού. Απέναντι στον κορωνοϊό ο κόσμος πρέπει να ακολουθεί και να παίρνει όλα τα προστατευτικά μέτρα. Η κυβέρνηση οφείλει να περιθάλπει τους νοσούντες. Το μόνο που θέλω είναι να μην ξαναζήσω μια δεύτερη καραντίνα στο σπίτι».
10°
