Το θράσος και η απουσία σοβαρών κομμάτων

Κάποιοι έχουν χάσει το μέτρο. Ο πρώτος τουλάχιστον τιμωρήθηκε. Όχι μόνο αυτός . Αλλά και η σύζυγός του. Και καλώς τιμωρήθηκαν . Σε μια εποχή που αναζητούμε παραδείγματα προς μίμηση , η συμπεριφορά των δημοσίων προσώπων δεν πρέπει να είναι άψογη για λόγους ηθικολαγνείας, αλλά καθαρά για λόγους δημοκρατίας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα επέλεξε ο κ.Παναγιωτόπουλος να δηλώσει ότι '' η Κυβέρνηση άργησε''. Eίτε μας θεωρούν ηλίθιους, είτε βρίσκονται σε πολιτική κλιμακτήριο, δυστυχώς για ορισμένους εκτός από τα μαλλιά δεν έχει βρεθεί η ουσία με την οποία θα καλύπτεται και η γήρανση του εγκεφάλου. Γιατί το λιγότερο ως γήρανση του εγκεφάλου μπορεί να εκληφθεί η δήλωση ότι η '' Κυβέρνηση άργησε''  από ένα κόμμα που σε 5.5 χρόνια θεσμοθέτησε το πολιτικό θράσος και την πολιτική αλητεία σε συνταγματικό κεκτημένο.

Μόνο θράσος μπορεί να εκληφθεί η δήλωση από ένα κόμμα που χόρευε τανγκό με την κουλτούρα του νεόπλουτου ξιπασμένου επαρχιώτη με  τα δημόσια οικονομικά μας. Μόνο θράσος δείχνει μια παράταξη που εντόπισε τον μοναδικό του εχθρό στην Ντόρα Μπακογιάννη και στον Τέλη Παυλίδη. Η κυβέρνηση άργησε ίσως μιας ημέρα, η Νέα Δημοκρατία όμως μας στερήσε μια 5 ετία.

Συνήθως όταν βρίσκεσαι στο εξωτερικό συνειδητοποείς τη μικρότητα γεγονότων και ανθρώπων. Συνειδητοποιείς την άβυσσο που χωρίζει τον συντηρητισμό του Κάμερον από τον πρωτογωνισμό της δεξιάς στην πατρίδα μας. Ίσως επιστρέφουμε στο μεγάλο μας και άλυτο πρόβλημα, στην απουσία σοβαρών θεσμών άλλα και σοβαρών κομμάτων.