Άνοιξη στο Λονδίνο

Άνοιξη είναι...

• Περισσότερο χειμώνας και λιγότερο καλοκαίρι.

• Όπως μας έμαθαν στο σχολείο: αναποφάσιστη.

• Σαν παιδική κόλλα αλληλογραφίας. Ρομαντική.

• Να σκέφτεσαι όλα σου τα αγόρια. Τα πρώην και τα τέως. Κυρίως τα πρώην.

• Να είναι ο δρόμος γεμάτος με τις πιο ανθισμένες αμυγδαλιές που έχεις δει. Και πάλι να βρέχει.

• Αδιάβροχο με γυαλιά ηλίου. Μαζί.

• Να πιστεύεις ότι πίσω από όλες αυτές τις σκεπές σχηματίζονται άπειρα ουράνια τόξα. Κι ας μην τα βλέπεις.

• Να ψάχνεις τον ήλιο μέσα σου. Και, περιέργως, να τον βρίσκεις.

• Άγγλοι φοράνε κοντομάνικα. Πάνω από μελανιασμένα χέρια.

• Οι φλοράρ, πολύχρωμες βιτρίνες στα μαγαζιά.

• Το Topshop γεμάτο μαγιώ κι ο κόσμος έξω χωμένος στα παλτό του.

• Να κλείνεις για καλοκαιρινά φεστιβάλ και να σκέφτεσαι ότι φέτος θα λανσάρεις σορτσάκι-γαλότσα.

• Τα ανθισμένα λουλούδια στα ανθισμένα πάρκα.

• Οι φίλοι από την Αθήνα να λένε ότι πάνε στην παραλία να παίξουν ρακέτες. Και να μη θες να τους μιλάς.

• Όλοι κάνουν barbeque. Και ψήνουν χαρούμενοι στο κρύο.

• Οι pubs βγάζουν τραπέζια έξω. Και οι άνθρωποι κάθονται. (κάτω από τις σόμπες)

• Περισσότερη μπύρα – λιγότερο τσάι.

• Όλοι φλερτάρουν. Ή το σκέφτονται.

• Αναμμένο καλοριφέρ και ανοιχτό παράθυρο.

• Τα κορίτσια βγάζουν τα καλσόν και βάζουν καλοκαιρινά φορέματα.

• Οι σκίουροι δειλά-δειλά ξεπροβάλλουν από τη χειμερινή τους νάρκη.

• Το πρωί έχει ήλιο. Βάζεις γυαλιά. Το μεσημέρι βρέχει. Βγάζεις γυαλιά.

• Οι απογευματινές –όχι και τόσο- ξαφνικές μπόρες.

• Να γεμίζεις τα βάζα με τουλίπες. Σχεδόν από υποχρέωση.

• Να σε κοροϊδεύουν για το μαρτάκι στον καρπό. (Αλλά τι ξέρουν αυτοί οι ανέραστοι βορειοευρωπαίοι...)

• Έχει φως. Μέχρι το βράδυ!