Ήταν το 1886 όταν ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, Ντέιβιντ Χιλ, έψαχνε μία μέθοδο εκτέλεσης πιο αποδεκτή από τον αποκεφαλισμό και τον απαγχονισμό. Συγκροτήθηκε μια επιτροπή και το 1888 ο οδοντίατρος, Άλφρεντ Σάουθγουικ, σχεδίασε την ηλεκτρική καρέκλα, εκεί όπου το 1890 θα οδηγούνταν ο Γουίλαμ Κέμλερ. Αυτή είναι η ιστορία του.
Γερμανικής καταγωγής, ο Κέμλερ γεννήθηκε το 1860 στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Και οι δύο του γονείς ήταν αλκοολικοί, ενώ η μητέρα του πέθανε όταν ο Γουίλιαμ ήταν ακόμα μικρό παιδί. Αμέσως μετά παράτησε το σχολείο και δούλευε στο χασάπικο του πατέρα του, ενώ στη συνέχεια έγινε και ο ίδιος αλκοολικός. Ο Κέμλερ το 1889 δολοφόνησε την ερωμένη του χτυπώντας τη με τσεκούρι και καταδικάστηκε σε θάνατο. Επρόκειτο να οδηγηθεί στην ηλεκτρική καρέκλα.
Οι δικηγόροι του Κέμλερ, προσπαθώντας να του σώσουν τη ζωή, άσκησαν έφεση, επικαλούμενοι τροπολογίες του αμερικανικού συντάγματος, που απαγόρευαν βάναυσες και ασυνήθιστες μεθόδους εκτέλεσης. Ωστόσο η έφεση απορρίφθηκε και η εκτέλεση ορίστηκε για τις 6 Αυγούστου του 1890.
Η υπόθεση αυτή απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα όλων των μεγάλων αμερικανικών εφημερίδων της εποχής. Όπως έγραψαν, του έδωσαν να φορέσει ένα κουστούμι και μια γραβάτα, ενώ μετά τον οδήγησαν σε ένα κελί για το τελευταίο του γεύμα. Νωρίς το πρωί (06.38) ο Κέμλερ προσεύχεται και του ξυρίζουν το κεφάλι. Αμέσως μετά θα τον οδηγήσουν στο δωμάτιο της εκτέλεσης, που βρισκόταν στο υπόγειο της φυλακής όπου κρατούνταν. Μέσα στο δωμάτιο της εκτέλεσης βρίσκονταν 17 μάρτυρες, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν γιατροί αλλά και μερικοί επιστήμονες και τεχνικοί. Μόλις ο Κέμλερ είδε την ηλεκτρική καρέκλα, φέρεται να είπε: «Κύριοι, σας εύχομαι καλή τύχη. Είμαι σίγουρος πως θα την έχετε και είμαι έτοιμος».
Όταν ο Κέμλερ έκατσε στην καρέκλα, έδειχνε ήρεμος, ενώ δεν φαινόταν να έχει πανικοβληθεί. Όταν όλα ήταν έτοιμα, ο υπεύθυνος της εκτέλεσης έκανε σήμα στον εκτελεστή να κατεβάσει τον διακόπτη, έτσι ώστε να διαπεράσει με ρεύμα το κορμί του Κέμλερ. Η γεννήτρια ηλεκτρισμού έστειλε 1000 volt ηλεκτρικού ρεύματος και το σώμα του Κέμλερ μετά από μερικά δευτερόλεπτα έγινε άκαμπτο. Η παροχή του ρεύματος διακόπηκε, οι γιατροί διαπίστωσαν το θάνατό του, αλλά ύστερα από λίγο παρατηρήθηκαν κάποιες σπασμωδικές κινήσεις στο στήθος του, οι οποίες φανέρωναν πως ανέπνεε και δεν είχε πεθάνει.
Ο υπεύθυνος της εκτέλεσης διέταξε μια δεύτερη ηλεκτροδότηση, αυτή τη φορά με ισχύ 2000 volt. Η δεύτερη ηλεκτροδότηση διήρκεσε περισσότερο, 70 δευτερόλεπτα, και είχε ως αποτέλεσμα να σκιστούν οι φλέβες κάτω από το δέρμα του Κέμλερ, ενώ λίγο αργότερα ατμός και στη συνέχεια καπνός φάνηκαν να βγαίνουν από το ηλεκτρόδιο της πλάτης, γεμίζοντας ταυτόχρονα το θάλαμο με τη χαρακτηριστική μυρωδιά της καμένης σάρκας.
Αργότερα, ένας από τους γιατρούς που παρευρέθηκε στην εκτέλεση ως μάρτυρας, έδωσε συνέντευξη στους «New York Times», λέγοντας ότι η εκτέλεση ήταν μια τρομακτική τσαπατσουλιά και ότι ο Κέμλερ κυριολεκτικά ψήθηκε μέχρι θανάτου.
Εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους του Ιράν, ενώ το καθεστώς απάντησε με μπλακάουτ και καταστολή. Από την Αθήνα, η Νάζια Ματάνι περιγράφει τη στιγμή που «η πλειοψηφία βγήκε επιτέλους στο φως»
7°
