Οι Ιάπωνες διασκεδάζουν με... Ομάτσουρι

Οι ιαπωνικές γιορτές Ομάτσουρι απέχουν από τα πανηγύρια της ελληνικής επαρχίας όσο η Καρδίτσα από το Σάππορο.

Έχουν όμως και απροσδόκητα πολλά κοινά στοιχεία.

Πρώτα από όλα, η διοργάνωσή τους ταυτίζεται με τοπικούς ναούς, μέλη των οποίων συμμετέχουν στις ετοιμασίες μαζί με εθελοντές από τοπικούς συλλόγους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως η συμμετοχή έχει να κάνει με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός, καθώς ο σιντοϊσμός είναι περισσότερο παράδοση παρά θρησκεία.

Συχνά, οι γιορτές αυτές συνδυάζονται με "λιτανείες" φορητών ναών, Μικόσι. Τα εισαγωγικά οφείλονται στη ριζική διαφορά ατμόσφαιρας σε σχέση με τις χριστιανικές λιτανείες, οι οποίες είναι σοβαρές και ενίοτε πένθιμες. Στην Ιαπωνία, ο σκοπός της περιφοράς του Μικόσι στους δρόμους της πόλης ή του χωριού δεν διαφέρει πολύ από αυτό στις χριστιανικές κοινότητες, (γίνεται για να ευλογηθεί η σοδειά του ρυζιού) το κλίμα όμως είναι γιορτινό. Ο κόσμος φωνάζει, τραγουδάει και χορεύει ενώ οι εθελοντές που κουβαλάνε το Μικόσι, χοροπηδάνε και κουνάνε τους ώμους τους για να διασκεδάσουν τη θεότητα που μεταφέρουν.

Η παραδοσιακή μουσική και ο χορός δεν λείπουν από τα ομάτσουρι, με μικρούς και μεγάλους να προσπαθούν να ακολουθήσουν τα βήματα του διπλανού τους ή απλώς να αυτοσχεδιάζουν. Δεν λείπει, επίσης, το φαγητό, το οποίο σερβίρεται σε πάγκους αμφισβητήσιμης υγιεινής στην αυλή του ναού.

Δίπλα στους πάγκους με το φαγητό βρίσκονται, όπως σε κάθε πανηγύρι που σέβεται τον εαυτό του, οι μικροπωλητές με τα φτηνά παιχνίδια και τα -δήθεν ασημένια- κοσμήματα καθώς και πάγκοι ειδικά σχεδιασμένοι για να ξεζουμίζουν το χαρτζιλίκι μικρών και μεγάλων παιδιών: πιάσε το χρυσόψαρο και το παίρνεις σπίτι, πυροβόλησε 3 φορές και αν πετύχεις κέντρο θα πάρεις ένα κακάσχημο αρκουδάκι, πιάσε όσο περισσότερες χρωματιστές μπάλες μπορείς και θα σου τις πουλήσω πιο φτηνά!

Σχετικό Άρθρο

Κοσμος Ελλάδα: «Το Ελ Ντοράντο των επενδυτών»

Λένα Χουρμούζη 18.09.2012, 15:10

Όσο οφθαλμοφανείς και αν είναι οι θρησκευτικές, μουσικές, γλωσσικές και άλλες διαφορές, δεν μπορεί κανείς παρά να θαυμάσει τις ομοιότητες της συμπεριφοράς ανθρώπων που χωρίζονται από μια ολόκληρη ήπειρο. Ειδικά όταν βλέπει πιτσιρίκια από την άλλη άκρη του κόσμου να πίνουν κρυφά μπύρες και να παίζουν μπουκάλα πίσω από το ναό.