Υπάρχουν χάρτινα πρωταθλήματα και νταμπλ;

Ο Ολυμπιακός έχει 17 νταμπλ, ο Παναθηναϊκός 8, η ΑΕΚ 2 κι ο ΠΑΟΚ ένα πάνω σε μπλουζάκι! Είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν την ιστορία με τα «χάρτινα» πρωταθλήματα όσοι μπορούν να σκέφτονται και να βλέπουν τη μπάλα με λίγο χιούμορ...

Πέρα από τo παιχνίδι «στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου» υπάρχουν και κάποιοι κανονισμοί, ακριβώς για να προστατεύουν, όσο γίνεται, το ποδόσφαιρο που παίζεται στο γήπεδο. Να αποτρέπουν επεισόδια, τσαμπουκάδες, συμπεριφορές που ξεφεύγουν και όλα αυτά που αποτελούν δυστυχώς κανόνα σε κάποιες περιπτώσεις, ειδικότερα στο ελληνικό πρωτάθλημα. Όταν ο ένας ρίχνει κάτι στο κεφάλι του απέναντι ή ορμάει (με ή χωρίς πιστόλι) στο τερέν για να βρει το δίκιο του δεν πρέπει να έχει την απαίτηση να αρχίσει ή να  συνεχιστεί κανονικά ένα παιχνίδι και στο τέλος να μην τιμωρηθεί.

Και οι οπαδοί της ομάδας αντί να τον στηρίζουν και (γιατί όχι;) να τον αποθεώνουν θα έπρεπε να στρέφονται πρώτα εναντίον του επειδή με την συμπεριφορά του υπονομεύει την προσπάθεια της ομάδας και της αφαιρεί όσα έχει κερδίσει στο γήπεδο.

Όλα τούτα αποτελούν βασικούς κανόνες του fair play, χωρίς το οποίο δεν γίνεται να υπάρχει αθλητισμός. Όταν ζητάμε καθαρό ποδόσφαιρο, μπάσκετ ή οτιδήποτε, περιμένουμε ακριβώς αυτό: Ξέφυγες; Θα τιμωρηθείς και μάλιστα με ποινή που θα σε πονέσει! Αφαίρεση βαθμών και μηδενισμό. Όχι «κεκλεισμένων των θυρών», πρόστιμα και άλλα τέτοια χαδάκια που θα σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι «και να το ξανακάνω, δεν τρέχει τίποτα».

Θα πείτε, εδώ είναι Ελλάδα. Καθένας θέλει να ευνοείται. Κι εκείνος που πιστεύει πως αδικείται, έχει μάθει να αυτοδικεί. Ειδικά ο δυνατός της κάθε χρονιάς θεωρεί ότι οι υπόλοιποι έχουν χρέος να σκύψουν το κεφάλι στην παντοδυναμία του. Και επειδή, ειδικά στο δικό μας πρωτάθλημα, κάθε ταρζανιά του «μεγάλου» περνάει αλλά και νομιμοποιείται όπως έχουν δείξει η Ριζούπολη και άλλα ανάλογα περιστατικά, δημιουργούνται «δεδικασμένα» με βάση τα οποία οφείλουν να βαδίζουν όλοι.

Πάνω εκεί θέλησε να πατήσει και ο ΠΑΟΚ του Σαββίδη. «Θα τους κάνουμε αυτά που μας κάνανε»! Προσπάθησε να επιβάλλει στην ομάδα του την ίδια εύνοια που απολάμβανε ο Ολυμπιακός στις εποχές Κόκκαλη - Μαρινάκη. Και την πάτησε. Δυνατός σήμερα ο πρόεδρός του, αλλά δεν παίζει μόνος του πια. Η δράση του δημιουργεί αντίδραση ειδικά όταν τα συμφέροντα είναι το ίδιο ισχυρά. Δεν το κατάλαβε. Έτσι του έμειναν τα μπλουζάκια που έγραφαν «double». Θα τα δει μετά από χρόνια κάποιος πιτσιρικάς και θα ψάχνει να δει πότε έγινε αυτό...