Ο Πέδρο Μαρτίνς και το... φρέσκο γάλα

«Το φρέσκο γάλα και ο προπονητής του Ολυμπιακού έχουν την ίδια διάρκεια ζωής»! Από τα πιο πετυχημένα που διάβασα στο ίντερνετ μόλις ανακοινώθηκε  το βράδυ της Δευτέρας του Πάσχα η πρόσληψη του Πέδρο Μαρτίνς από τον Ολυμπιακό.

Ακούω από το πρωί και τα σχόλια των διάφορων διατεταγμένων. Αφόρητα πληκτικά. Τα εγκώμια ίδια και όμοια με εκείνα που συνόδευαν την πρόσληψη πρώτα του Χάσι, μετά του Λεμονή και στο τέλος του Οσκαρ Γκαρθία - για να μην πάμε πιο μακριά. Θα τα έχουν μπροστά τους διαβάζουν και οι τρεις «αποτυχημένοι», εκεί που βρίσκεται ο καθένας, θα χαμογελούν με πικρή ειρωνεία και θα σκέφτονται τι τον περιμένει τον κακομοίρη τον καινούργιο έτσι και στραβώσουν κάπου τα πράγματα. Τις κωλοτούμπες που θα γίνουν και τα «επιχειρήματα» που θα ανακαλυφθούν και θα επιστρατευθούν για να δικαιολογήσουν την νέα αποτυχία προετοιμάζοντας το έδαφος στον επόμενο.

Εκτός αν το πάθημα έγινε μάθημα κι ο Μαρινάκης κατάλαβε πως η περίοδος της  παντοκρατορίας έχει τελειώσει οπότε θα πρέπει πλέον η ομάδα να δομηθεί με καθαρά ποδοσφαιρικά κριτήρια, τώρα που υπάρχουν κι άλλοι διεκδικητές της πρώτης θέσης.

Για τον Πέδρο Μαρτίνς ο καθένας λέει το κοντό του και το μακρύ του. Άγνωστος, χωρίς εμπειρία στην καθοδήγηση ομάδων που κάνουν πρωταθλητισμό, φτηνός για τα δεδομένα της τωρινής ποδοσφαιρικής Ευρώπης και περιχαρακωμένος στα σύνορα της Πορτογαλίας, κάνει ουσιαστικά το πρώτο του βήμα έξω από τους στενούς ορίζοντες στους οποίους έχει μάθει να δουλεύει. Επομένως, αναλώσιμος.

Όμως για τον σημερινό Ολυμπιακό μεγαλύτερη σημασία έχει ο τρόπος με τον οποίο θα φερθεί ο ίδιος στον προπονητή του. Από δω και πέρα, ο οποιοσδήποτε θα πετύχει, αν ολόκληρο το κλαμπ αλλάξει φιλοσοφία από την κορυφή ως τα νύχια. Και θα αποτύχει πάλι με πάταγο στην περίπτωση που θα προχωρήσει με τις ίδιες λογικές, που μπορεί να κυριάρχησαν τα προηγούμενα χρόνια αλλά πλέον ξεπεράστηκαν από τα πράγματα.

Η διαφορετική συνταγή δεν είναι απλά απαραίτητη, αλλά όρος για να παραμείνει ο Ολυμπιακός στην κορυφή. Η κεκτημένη ταχύτητα από τα προηγούμενα χρόνια δεν είναι πια αρκετή. Χρειάζεται σχέδιο, αλλά κυρίως υπομονή και πίστωση χρόνου Αλλιώς, μια από τα ίδια θα γίνουν...