Αγκαλίτσες και φιλάκια πάνω στο πτώμα της «εγκληματικής οργάνωσης»

Αν κάτι κρατούσε σταθερό στη θέση του τον Αλαφούζο τα χρόνια που είναι πρόεδρος και ιδιοκτήτης στον Παναθηναϊκό, ήταν η «ασυμβίβαστη» κόντρα του με τον Μαρινάκη. Από τη  στιγμή που οι αγωνιστικές επιτυχίες αποδείχτηκαν ελάχιστες και περιστασιακές, εκείνο που έμενε ήταν ο «πόλεμος» ενάντια στην «κόκκινη παράγκα» και την «εγκληματική οργάνωση» που δεν άφηνε την ομάδα να σηκώσει κεφάλι, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα  το γεγονός ότι το κλαμπ συνολικά βρίσκεται σε παρακμή και δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσει τον μεγάλο του αντίπαλο − πόσο μάλλον να του αρπάξει ένα έστω πρωτάθλημα.

Εδώ και μερικούς μήνες όλη αυτή βολική αντιπαλότητα έπαψε να υπάρχει. Από την ώρα που τα έντυπα του προέδρου του Ολυμπιακού άρχισαν να τυπώνονται στις εγκαταστάσεις του Αλαφούζου, ξεκίνησε μια καινούργια περίοδος συνεργασίας των δύο ανδρών που έβαλε σιγά-σιγά στην άκρη την τεράστια κόντρα των «αιώνιων αντιπάλων». Στην πραγματικότητα σταμάτησε και η απλή έστω κριτική στα πεπραγμένα και τις μεθόδους που, κατά την άποψη των Παναθηναϊκών, μεταχειρίζεται ο Ολυμπιακός αλλά και ο ιδιοκτήτης του προσωπικά για να «κλέβει» τους αντιπάλους του.

Τις τελευταίες μέρες φαίνεται να ολοκληρώνεται κι ένα τεράστιο deal στο χώρο των ΜΜΕ. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, Μαρινάκης και Αλαφούζος, με τη συμμετοχή και του Βαρδινογιάννη, προχωρούν στη δημιουργία ενός ενημερωτικού κολοσσού στη βάση μιας (και) πολιτικής συνεργασίας που, εφόσον ολοκληρωθεί, θα μπορεί να ελέγχει το 60-70% της ενημέρωσης και το 50% της τηλεοπτικής ψυχαγωγίας.

Τα εξωποδοσφαιρικά συμφέροντα των δύο «αντίπαλων» αφεντικών φαίνεται πως ταυτίζονται πλέον. Και φυσικά μπροστά τους, οι όποιες διαφορές γύρω από την μπάλα δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα. Οι ομάδες ήταν πάντα το όχημα για τις υπόλοιπες, πιο σοβαρές δουλειές. Οι άνοστες κόντρες που συντήρησαν την... αιώνια έχθρα Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού σε επίπεδο προέδρων και κορυφώθηκαν με αφορμή την υπόθεση της «εγκληματικής οργάνωσης» στο ποδόσφαιρο, φτάνουν στο τέλος τους. Από εδώ και πέρα το πιθανότερο είναι να έχουμε κάποιες τουφεκιές στον αέρα για την τιμή των όπλων. Οι μόνοι που θα συνεχίσουν θα είναι οι φανατικοί οπαδοί, επειδή δεν μπορούν να ζήσουν αλλιώς.

Οι τελευταίες εξελίξεις είναι, φυσικά, αφιερωμένες εξαιρετικά στον κάθε αφελή που τρέχει να δώσει και να φάει  ξύλο −μερικές φορές και να σκοτωθεί− για... το μεγαλείο της ομάδας «του».