Ωδή στο Εύθραυστο

ΠΡΟΦΤΑΣΕΤΕ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ είναι η κραυγή που διατρέχει όλο το έργο του 20χρονου Γιώργου Φιλιππίδη. Ποίηση ή ζωντανός αποχαιρετισμός, ζωή σα ποίημα μια ερωτική προπαγάνδα, μια ψιθυριστή λούπα διατρέχει το έργο του νεαρού ποιητή ως ερώτημα.. πόσο εύθραυστη είναι η ομορφιά και που είναι η ζωή που μας αξίζει ;

Παράδεισο ήθελα να ζήσω απαντά ο νέος ποιητής στην έξοδο… και κοιτώντας γύρω του παρακινεί

‘..Καθένας μας ας αρκεστεί

στον προσωπικό του ήρωα... ‘

.. Αδέλφια μου,

ακούστε καλά,

μια μέρα θα φτιάξουμε

τον γυάλινο κήπο που ονειρευόμαστε,

μια μέρα από το γυάλινο πηγάδι του

θα αντλήσουμε

ζεστή σοκολάτα

και λουλούδια εντελβάις

πολύτιμο δώρο

γι’ αυτούς που παλεύουνε

για να γίνουν παραμυθένιοι,

ίσως για μια γυναίκα

ίσως, απλά, για την καύλα του παραμυθιού,

ίσως, αλλόκοτα,

γιατί αλλιώς δεν θα

μπορούσαν.

Εκδίκηση,

στ' όνομα καθετί εύθραυστου!