Cow | Deer στο Εθνικό Θέατρο

Άνεμος στα ψηλά δέντρα. Συννεφιασμένος ουρανός. Η βροχή πλησιάζει. Οπλές στη γη. Κλαδιά. Που σπάνε. Στάσου. Άκου.

Το Cow | Deer είναι μια ασυνήθιστη σκηνική εμπειρία, μια ακουστική εμβύθιση. Ένα κουαρτέτο Ελλήνων ερμηνευτών και ερμηνευτριών ζωντανεύει την ύπαρξη δύο ζώων, μιας αγελάδας κι ενός ελαφιού. Αφηγούνται χωρίς λόγια, μόνο με ήχους, την ιστορία τους, καλώντας μας να αφουγκραστούμε την ανθρώπινη παρουσία μέσα στη φύση από μια άλλη θέση. «Ένα πείραμα επαναπροσανατολισμού: από τον λόγο προς την ακρόαση, από την ιεραρχία προς τη συνεργασία, από τον καθαρά ανθρώπινο στον ευρύτερο, πολύμορφο κόσμο της φύσης.», αναφέρουν οι δημιουργοί του.

Μια παράσταση - πρόσκληση σε έναν κόσμο πέρα από τον ανθρώπινο.

Εκκινώντας έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη φύση, το σώμα και τον ήχο, στο Cow | Deer ζώα, έντομα και στοιχεία της φύσης δεν αποτελούν πια το σκηνικό της ζωής μας, αλλά ισότιμους συμμέτοχους ενός εύθραυστου οικοσυστήματος. Μέσα από ζωντανά ηχητικά εφέ (τεχνική Foley), σε συνδυασμό με αυθεντικές ηχογραφήσεις φυσικών περιβαλλόντων, οι ερμηνευτές δημιουργούν ένα καθηλωτικό ηχητικό τοπίο – τη βροχή που πλησιάζει, το τρίξιμο των κλαδιών, τον βηματισμό των ζώων– που μεταφέρει τους θεατές στην εξοχή. Μια εμπειρία που επιτρέπει στο κοινό να «ακούσει» τον κόσμο όπως τον αντιλαμβάνεται ένα ζώο, που το καλεί να μην σταθεί, αυτή τη φορά, απέναντί του ως παρατηρητής, αλλά να συνδεθεί με τον δικό του παλμό, να βιώσει μια πρωτόγνωρη εγγύτητα με τη φύση, αλλά και να αντιληφθεί την ταραχή, τον φόβο και τον πόνο που μπορεί να του προκαλέσει.

Το Cow | Deer είναι μια ποιητική χειρονομία και ταυτόχρονα μια καλλιτεχνική κραυγή για το περιβάλλον. Κάθε ήχος – μια ανάσα, ένα αυτοκίνητο, το γάβγισμα ενός σκύλου ή το κελάηδισμα ενός πουλιού – γίνεται υπενθύμιση ότι η επιβίωση είναι κοινό δικαίωμα όλων των ειδών και όχι αποκλειστικό προνόμιο του ανθρώπου. Μια παράσταση – συλλογική εμπειρία που μας καλεί να αναθεωρήσουμε τη θέση μας στον κόσμο – όχι ως κυρίαρχοι, αλλά ως μέλη ενός εύθραυστου, αλληλένδετου συνόλου ζωής. Ως συνοδοιπόροι που συνυπάρχουμε με σεβασμό και φροντίδα.

Μια παράσταση που μας καλεί να δούμε την ιστορία με διαφορετικό τρόπο, προσωπικό, σαν απαλό κάλεσμα στη μνήμη και τη φαντασία μας.