«The Show... Πόσο θ’αντέξουν;» στο Θέατρο Μπάγκειον

To The Show είναι ένας τόπος μαγικός. Με εντυπωσιακό διάκοσμο και φανταχτερά ρούχα. Εκεί βασιλεύει η χυδαία τηλεπερσόνα του Παρουσιαστή.

Εκεί το σώμα του διαγωνιζόμενου δεν ανήκει στον διαγωνιζόμενο, αλλά στο κοινό. Το σώμα του διαγωνιζόμενου μετατρέπεται σε αντικείμενο έκθεσης και ψυχαγωγίας, σε εμπόρευμα. Κακοποιείται, βιάζεται, εξευτελίζεται.

Εκεί η ανθρώπινη ύπαρξη διαπομπεύεται, με αντάλλαγμα λίγα χρήματα, κάποια δωράκια και λίγη ώρα δημόσιας προβολής. Όσο μεγαλύτερη είναι η διαπόμπευση, όσο πιο περίλαμπρος ο διασυρμός, τόσο καλύτερα είναι τα νούμερα της τηλεθέασης, τόσο πιο αποδοτικό το τηλεοπτικό προϊόν.

Ωστόσο, εκεί, σ' αυτόν τον μαγικό τόπο υπάρχει μουσική και χορός. Χορός. Οι διαγωνιζόμενοι χορεύουν, χορεύουν ασταμάτητα· για το κοινό, το αποχαυνωμένο κοινό. Για τον καθένα μας, για όλους μας, που κοιτάμε τους διαγωνιζόμενους να χορεύουν, τους κοιτάμε σαν γνήσιοι διεστραμμένοι ηδονοβλεψίες, σαν σαδιστικά τέρατα. Διασκεδάζουμε με τον πόνο τους, την εξάντλησή τους, τον εξευτελισμό τους. Και βουλιάζουμε περισσότερο αποχαυνωμένοι στην καρέκλα, την πολυθρόνα, τον καναπέ μας, περιμένοντας το τέλος τους, περιμένοντας το τέλος μας.