Μορφές

«Πάντα, πόσο μάλλον τώρα έχω ανάγκη τους μεγάλους συγγραφείς- τους μεγάλους δασκάλους. Ξανά και ξανά να τους ξαναανακαλύπτω. Τώρα το άκουσμα της γλώσσας του Βιζυηνού ηχεί καταλυτικά- προσδιορίζει την ταυτότητα που με πάθος αναζητά κανείς τώρα: 'ποιός είμαι; που είμαι; τι κάνω;»

Μιά παράσταση που πρωτοανέβηκε τον Μάιο του 1993, εξακολουθεί να χτίζεται, εξακολουθεί να διαμορφώνεται, να εξελίσσεται στο χρόνο με νέα υλικά που προκύπτουν στη πορεία της ζωής και της δουλειάς - γιατί η παράσταση αυτή αποτελεί σημείο θεατρικού επαναπροσδιορισμού.