Η Γέρμα

Ο Federico García Lorca χαράζει μια αιμάτινη πορεία που αποθεώνει την μητρότητα ως ύψιστη μορφή δημιουργίας και οδηγεί από το φως της γέννας στο σκοτάδι της ματαίωσης, από την Γυναίκα-Δημιουργό στην Γυναίκα-Αυτουργό.

Ο ισπανός δραματουργός συνθέτει με ακρίβεια ένα πολυφωνικό, σκοτεινό τοπίο εγκλωβισμού, όμοιο με υλικό τραγωδίας, όπου το αρσενικό στοιχείο – η ζωογόνος δύναμη- εξουσιάζει δια της απουσίας του, και σιωπά εκκωφαντικά. Οι φωνές των γυναικών, με κορυφαία αυτή της Γέρμας, ξεπηδούν άναρχα πίσω από τις κλειδαμπαρωμένες πόρτες και διεκδικούν σθεναρά το δικαίωμα στη ζωή και τη δημιουργία. Σαν σύγχρονος χορός τραγωδίας, συνομιλούν με το τότε και το τώρα, γεφυρώνουν το παρόν με το παρελθόν, και θίγουν ζητήματα φύσης και θέσης.