Ελλαδογραφία

«Και ψάχνω τώρα να βρω το μέλλον. Ή τον προορισμό. Τουλάχιστον το όνειρο. Το όνειρο μου φτάνει. Το όνειρο είναι αρκετό. Είναι ώρα να πάω το όνειρο απέναντι. Τι ώρα περνάει το καράβι»;

Η "Ελλαδογραφία" δεν είναι καύχημα, δεν είναι έπος, δεν είναι αποστασιοποιημένη ιστορία. Είναι ένα κείμενο - φόρος τιμής σε όλους εκείνους, γνωστούς και άγνωστους, που έζησαν κάτω από αυτόν τον ήλιο με σεβασμό και με μόνη πρόθεση να βαδίσουν πάνω στην έννοια της δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας.

Στην πορεία του ελληνισμού από τη γέννησή του μέχρι σήμερα. Ένας αναδρομικός προβολέας φωτίζει πρόσωπα και καταστάσεις, που ίσως να ξέφυγαν από τους φακέλους της αιωνιότητας.