Σαλταρισμένοι

Μετά τη στέρηση και την απελπισία, αυτοί που αγανάκτησαν, δώσανε τη θέση τους σ' αυτούς που σαλτάρανε. Και ποιος είδε τον τρελό και δεν τον φοβήθηκε. Όλοι κουβαλάμε τρέλα, ο καθένας τη δική του. Μία τρέλα όμως είναι κοινή σε όλους, αυτή που μας δέρνει κοιτώντας το χάλι μας. Οι σαλταρισμένοι, λοιπόν, τα λένε έξω από τα δόντια και προκαλούν τα γέλια. Δεν κάνουν επανάσταση, δεν έχουν όπλα. Η σάτιρα όμως είναι κανόνι που περνάει το τοίχος της αδιαφορίας και της καταπίεσης. Όσο για το γέλιο... είναι αντίσταση, σκέψη, φιλοσοφία.