Athens Voices: Τα ντελιβεράδικα, άραγε, φτάνουν στα Αναφιώτικα;

Τρίχρονο αγοράκι μουρμουρίζοντας στη μαμά του: Μαμααά... θέλω να πάμε στο σιντριβάνιιιι…
Μαμά: Είναι αργά τώρα, το σιντριβάνι πήγε για ύπνο.
(Παρασκευή βράδυ στο MacArthur Glen, Σπάτα)

Παρασκευή βράδυ στο μεζεδοπωλείο Ο Τσέλιγκας, Νέα Μάκρη:
Πελάτης: Καλησπέρα. Θα μπορούσαμε να κάτσουμε εκεί; Κάθεται κανείς;
Ιδιοκτήτρια μαγαζιού: Εκεί καθόμαστε εμείς. Εεε, να μην κάτσουμε κι εμείς;

«Τα ντελιβεράδικα, άραγε, φτάνουν εδώ πάνω;»
(Απορία κοπέλας, Αναφιώτικα, Ακρόπολη, Τρίτη απόγευμα)

«Κι γκω ακούω φουνές στουν ύπνου μου αλλά ντε ξυπνάου».
(Βουλγάρες φίλες, συζητούν στη λαϊκή στη Λαέρτου, στο Παγκράτι, Τρίτη μεσημέρι)

«Ανυπομονώ να μείνω με το βρακί και να παίζω τέσσερις μέρες στον υπολογιστή Arena Breakout».
(30άρης στον φίλο του, παραμονή «τετραήμερου» 28ης Οκτωβρίου. Μετρό, στάση Νομισματοκοπείο.)

«Δεν σε κοίταζε, ρε μ@λ@κα, απλώς ήσουν μπροστά της και της εμπόδιζες τον δρόμο».
(20χρονοι στην καντίνα της πλατείας Μαβίλη, Σάββατο απόγευμα)