Tα δύσκολα είναι ωραία

Διαβασμένος χωριάτης χωρίς δίπλωμα οδήγησης, ήρθα στην Αθήνα το 1996. Ακόμα και σήμερα δεν έχω αυτή τη συνολική αίσθηση της πόλης που έχω, ας πούμε, για τη Θεσσαλονίκη, που την ξέρω στο πετσί μου, αλλά θραυσματική. Και φυσικά αυτός είναι ένας από τους λόγους που μπορώ και ζω εδώ, αφού ό,τι γνωρίζεις στο πετσί σου σού ’ναι και βάρος. Έτσι, στην Αθήνα ξέρω τα μέρη που με πήγαν οι άνθρωποι που γνώρισα. Ξέρω, ας πούμε, την Αγία Παρασκευή, αλλά δεν έχω ιδέα από τον Χολαργό γιατί κανένας που να ήξερα δεν έμενε ποτέ εκεί. Ξέρω το Χαϊδάρι και τον Ασπρόπυργο, αλλά δεν έχω πάει ποτέ στο Περιστέρι. Ξέρω πολύ καλά τον Υμηττό, αλλά όχι την Ηλιούπολη-Αργυρούπολη. Και τα κενά αυτά είναι ωραία, γιατί σε προστατεύουν από το να σχηματίσεις το είδος εκείνο της συνολικής μνήμης που τα ξέρει όλα και δεν είναι καθόλου διαπραγματεύσιμη.

Ξεκίνα από Ιουλιανού και Πατησίων (στο βάθος θα φαίνεται το καταπιεστικό μνημείο), πέρνα από τις τρύπες των Εξαρχείων και μπες σε κανένα σπίτι ή στα φτηνότερα μπαρ, προσπέρασε τις ταβέρνες με τους φοιτητές και τους προοδευτικούς μεσήλικες που τους καταδυναστεύουν με την εφημερίδα στο χέρι, στρίψε στη Ναυαρίνου (που είναι λίγο σαν να διαβάζεις Σαμαράκη), ανέβα τη Σκουφά που μπορεί να ’χει κανένα καμένο τζιπ και λίγο παρακάτω μπορεί να ’ναι διάφοροι κουστουμαρισμένοι κακοπληρωτές, κατέβα τη Βουκουρεστίου, πέρνα από το Σύνταγμα για να κάτσεις στα ΜακΝτόναλντς, κατέβα την Κολοκοτρώνη και μπες σε οποιοδήποτε μεγάλο κτίριο με υφάσματα και συμβολαιογραφικά γραφεία (δεν ξέρεις τι θα βρεις), μετά πέρνα από την Αθηνάς και βγες στην Πειραιώς (κοίτα κάθε τόσο πίσω σου αν σε ακολουθούν), στρίψε στη Σαλαμίνος (πρόσεχε μην έχει θεατές που σε κοιτάνε από κάνα τζάμι) και πήγαινε στην Ιερά Οδό (πρόσεχε τους παρκαδόρους αν είναι Πέμπτη-Σάββατο) και κοίτα τα τεράστια μαγαζιά της νέας πλατείας. Πάρε το μετρό και γύρνα σπίτι.

Σε όλη τη διαδρομή θα βλέπεις ωραίες πολυκατοικίες, πολύ άσχημα αγάλματα, υπεροπτικά μνημεία, πλήθος κόσμου. Δεν θα μπορείς να αποφασίσεις ποιος είναι πιο βλάκας (εσύ, οι μικροαστοί, οι πλούσιοι, οι φτωχοί, οι ξένοι, οι από δω, οι μορφωμένοι, οι αμόρφωτοι, οι νέοι, οι γέροι, οι οδηγοί, οι πεζοί, οι τουρίστες, οι καλοντυμένοι, οι τρελοί, οι βαρεμένοι, οι λαϊκοί, οι μοντέρνοι, οι φιλόδοξοι, οι ξεπαρατημένοι, οι μαγαζάτορες, οι πελάτες τους, οι καλλιτέχνες, οι επιχειρηματίες, οι αστυνόμοι, οι μοναχικοί, τα ζευγάρια κ.λπ.). Γιατί, ως πόλη ψυχρή και ωραία με πολύ φως και ελεύθερο αέρα, τίποτε δεν κάνει η Αθήνα πιο δύσκολο από τη συμπόνια. Ωραία. Γιατί όλα τα δύσκολα είναι ωραία.

Ο Σύλλας Τζουμέρκας με τη θεατρική ομάδα Blitz εμφανίζεται στο BIOS στην παράσταση «Cinemascope, ένα ντοκιμαντέρ για το τέλος του κόσμου»