ΣΕ ΕΙΔΑ

Ήσουν στο τρένο από Πειραιά προς αεροδρόμιο, Πέμπτη 31.07, κατά τις 6.30 το απόγευμα. Πράσινο φόρεμα και ένα πανέμορφο χαμόγελο. Καθιστή, μίλαγες με έναν κύριο δίπλα σου σχεδόν σε όλη τη διαδρομή και δεν βρήκα ευκαιρία να σου μιλήσω. Καθόμουν όρθιος απέναντι και σου έριχνα κρυφές ματιές. Οι ματιές μας συναντήθηκαν κάποιες στιγμές, περίμενα να κατέβεις πρώτη στη διαδρομή, ώστε να κατέβω και εγώ και να έρθω να σου μιλήσω. Μεχρι που έφτασα στη στάση μου, Χαλάνδρι, και δεν κατέβηκες ποτέ… Είχα την ελπίδα ότι θα κατέβαινες και εσύ εκεί. Γαμώτο, θέλω να σε ξαναδώ, είσαι στο μυαλό μου από τότε…

Σε είδα στην παραλία, πέρασες μπροστά μου και περπατούσες μέσα στο νερό για να μη μας βρέξεις, γιατί η παραλία ήταν στενή. Όταν χαμογέλασες, κάτι ξύπνησε μέσα μου. Το πρόσωπό σου έλαμψε και μου έφτιαξε τη μέρα, είχα καιρό να νιώσω κάτι τέτοιο. Είχες γενέθλια, το άκουσα όταν ήρθε η παρέα σου, χρόνια πολλά!!! Αν το δεις μία στο εκατομμύριο και θέλεις να γνωριστούμε, στείλε μου.

Μπήκες στο Μοναστηράκι και με ρώτησες, επειδή κράταγα αμυγδαλωτά και βαλίτσες, αν ήταν ωραία στην Τήνο, και είχαμε μια ωραία συζήτηση μετά για το νησί. Φόραγες μαύρα γυαλιά μυωπίας και είχες ωραίο στυλάκι. Μου άρεσες πολύ. Ελπίζω να το δεις... Η κοπέλα με το λιλά μακρύ φόρεμα.

Φέτος για διάφορους λόγους έχω ξεμείνει μόνος. Αν είσαι στην ίδια φάση και ψάχνεις παρέα για διακοπές, στείλε μου. Είμαι 32!

Διάβασα ένα κείμενο της Rosemarie Urquico με τίτλο ''Βγες ραντεβού μ’ ένα κορίτσι που διαβάζει'' και σε ένα σημείο λέει: ''Βρες το κορίτσι που θα διαβάζει περιμένοντας στην ουρά για να πάρει καφέ. Κάτσε δίπλα της. Στην αρχή θα σε στραβοκοιτάξει, γιατί τα κορίτσια που διαβάζουν δε θέλουν να διακόπτονται. Ρώτα την αν είναι καλό το βιβλίο. Κέρνα την άλλο ένα φλιτζάνι καφέ. Βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει γιατί το αξίζεις. Αξίζεις ένα κορίτσι που μπορεί να σου δώσει τον πιο πολύχρωμο κόσμο. Αν θέλεις όλον τον κόσμο και τους κόσμους πίσω από αυτόν, βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει.'' και μου φάνηκε γλυκό και γουστόζικο. Αν υπάρχει ένα τέτοιο κορίτσι εδώ ας μου μιλήσει.

Έστριψες μετά τα τελευταία διόδια στις 8:30. Θέλω να με πας βόλτα. Αγάπησα τα ψάθινα καπέλα στο μαξιλάρι του συνοδηγού.

Άσε με να αγγίξω το χέρι σου, να νιώσω τον παλμό της καρδιάς σου. Και μετά ας πεθάνω.

Περίμενες στη στάση το λεωφορείο. Σε είδα και έπαθα την πλάκα μου. Kοκκινομάλλα με κότσο, μαύρα γυαλιά ηλίου, τζιν και αθλητικά παπούτσια. Ανεβήκαμε μαζί και σε κοιτούσα. Ήθελα πολύ να σου μιλήσω αλλά κώλωσα. Κατέβηκες στην 7η στάση. Ελπίζω να το δεις. Το παιδί με το λουλουδάτο πουκάμισο.

Ελεάννα (?), καθόσουν στην 06F, δεν στρόφαρα να γνωριστούμε καλύτερα κατά την αποβίβαση, μετά χώθηκες στα reels με τη φίλη σου και γενικά έλουσα. Να τα ξαναπούμε στην Αθήνα όταν το δεις.

Σε είδα Σα, 12/07/2025 το απόγευμα στο Madeira στο Ν. Ηράκλειο. Ήσουν ξανθός με ένα κοτσάκι και υπέροχα μάτια. Καθόσουν με μια κοπέλα με πορτοκαλοκίτρινη μπλούζα - ελπίζω φίλη σου. Μου φάνηκες ελκυστικός και θα ήθελα να σε ξαναδώ, αλλά δεν πρόλαβα να σου μιλήσω προτού φύγετε. Μακάρι να το δεις και να μιλήσουμε :-)