17°Καθημερινότητα στην πόλη, φλερτ παντού, φλογερές εξομολογήσεις, σέξι λογάκια, ερωτικές ιστορίες, μεγάλες αγάπες
Είσαι ξανθιά. Καθόμασταν μέσα. Ήσουν απέναντί μου με μια φίλη σου έγχρωμη.
Σινεμά Village (The Mall Athens). Καθόσουν στη θέση ε2. Είσαι υπέροχη θεά! Πρεπει να σου μιλήσω! Θα σου θυμίσω ποιος είμαι. Σε παρακαλώ ανθρώπινα, στείλε μου!
Γύρισα πίσω με το καράβι μετά από ένα εφιαλτικό τριήμερο που μου έλειπες και πονούσε η ψυχή μου τρελά. Σε όλη τη διαδρομή σκεπτόμουν ότι δεν μπορούμε πια να ζούμε με άλλες αγκαλιές, αγρίμι μου. Βρεθήκαμε στα σκαλάκια, ήσουν άρρωστη με πυρετό 39… Σε αγκάλιασα όσο πιο σφικτά μπορούσα, να καταλάβεις πόσο πολύ μου έλειψες, σε φίλησα όσο πιο γλυκά μπορούσα. Και σου έδωσα ένα μικρό στολίδι για το λαιμό σου με το ζώδιό σου… Εκεί σου ζήτησα να γίνω η δεύτερη γραμμή σου για πάντα, Αναστασία μου... Σε είδα να λάμπεις σε ένα δευτερόλεπτο… είπες Ναι!
Σε είδα στο σαλόνι του νοσοκομείου στο ασανσέρ και μετά στον διάδρομο που έφευγες από τον φίλο σου... Κοιταχτήκαμε και έφυγες...
Σε είδα στο 8Ball στη Θεσσαλονίκη. Μιλήσαμε για λίγο. Ήσουν με μια φίλη σου που σπουδάζει Βιολογία και με μερικά αγόρια. Σπουδάζεις Αγγλική φιλολογία στο ΑΠΘ. Σε ρώτησα πώς πιστεύεις ότι με λένε και είπες «Αρη». Σου ζήτησα FB και μου είπες να ψάξω να σε βρω... στείλε μου!
Μπήκαμε μαζί στο τρόλεϊ. Σε λένε Λαμπρινή, σπουδάζεις στην Πάντειο και κατέβηκες στον Άγιο Λουκά, στη φοιτητική εστία. Ομορφούλα θα σε βρω.
11/12, Τετάρτη μεσημέρι νωρίς. Μετρό πλάι σε κυρία με καταρράκτη. Εγώ καστανός ανοιχτός με μπλε μάτια. Καθιστός. Εσύ απέναντι. Πρώτα όρθιος. Μετά καθιστός. Σε είδα. Λίγα γκρίζα στους κροτάφους. Μαύρα γυαλιά. Μαύρη μπλούζα. Μίλαγες σε κυρία από χειρουργείο καταρράκτη. Έβγαλες γυαλιά. Κοιταζόμασταν. Πέρασα κυριολεκτικά από πάνω σου για να κατέβω στο Νέο Κόσμο. Στείλε μου. Σ' ευχαριστώ.
Κάπνιζες ηλεκτρονικό τσιγάρο κολλημένος στην κίνηση. Σε είδα την ημέρα που αποφάσισα να κάνω κοπάνα από τη δουλειά και ήμουν ντυμένη σαν το λέτσο. Εγώ οδηγούσα ένα λευκό scooter, στη Β. Κωνσταντίνου, και εσύ ήσουν κολλημένος στην κίνηση που είχε προκαλέσει το κλείσιμο του κέντρου για μια πορεία, μέσα σε ένα σκούρο αμάξι. Άτμιζες και έβγαιναν κάτι ντουμάνια από το παράθυρο, λες και άρχιζε το πρόγραμμα σε club στα 90s, είπες χαμογελώντας "τι άλλο να κάνω για σένα;" και μου έκανες χώρο να περάσω. Σε ευχαρίστησα και σου ευχήθηκα "καλό κουράγιο". Θα θελα να ξαναδώ αυτό το πονηρό χαμογελαστό πρόσωπο.
Σε είδα στην Κάντζα, φορούσες μπλε μπουφάν, κατεβήκαμε Νεραντζιώτισσα και πήγες προς Πειραιά ενώ εγώ προς Κηφισιά. Χαμογελάσαμε, μου έκανες νόημα να σου δώσω το τηλ. μου αλλά δίστασα.
Πτήση Ryanair London to Athens, 10/12/2019. Εσύ μουσάτος, καστανός, γκρι πουκάμισο, καφέ backpack, διάβαζες βιβλίο και καθόσουν (στο μεσαίο κάθισμα) με 2 φίλους σου. Εγώ (αντίστοιχα στο μεσαίο κάθισμα), στην ίδια σειρά, με μια φίλη μου εξ αριστερών και τα μπουφάν σας(!!) εκ δεξιών. Η φάση ΜεΚοιτάςΣεΚοιτώ σε όλη την πτήση και στον έλεγχο διαβατηρίων, αλλά μετά χαθήκαμε κάπου μεταξύ αφίξεων και παραλαβής αποσκευών.Τελικά, πώς σε λένε άραγε..;;
Καθημερινότητα στην πόλη, φλερτ παντού, φλογερές εξομολογήσεις, σέξι λογάκια, ερωτικές ιστορίες, μεγάλες αγάπες
