ΣΕ ΕΙΔΑ

Εσύ ο ωραίος ταξιτζής που με πήρες σήμερα το πρωί κούρσα από Νομισματοκοπείο και που όταν φτάσαμε στον προορισμό μας, στην Αγία Παρασκευή, σε ρώτησα αν έχεις ρέστα από 50άρικο και μου απάντησες «Ναι. Τι να σε κάνω, μία σ' έχω!» Το είπες τόσο αρρενωπά.
(Επίσης αν πρόλαβες να μου αποκτήσεις αδυναμία από Νομισματοκοπείο μέχρι Αγία Παρασκευή, έχουμε να πούμε πολλά οι δυο μας!) Αν είσαι εσύ, πες μου τι άλλο με ρώτησες μετά, τι σου απάντησα και τι συμβουλή μου έδωσες στο τέλος! Έπρεπε να μου ζητήσεις τηλέφωνο!
 

Ήσουν πολύ γλυκό κορίτσι, όμορφο, φωτεινό. Φορούσες κόκκινη μάσκα και σου έδωσα προτεραιότητα για ταξί. Ασυναίσθητα στεκόμασταν δίπλα δίπλα στη σιωπή μας και μου άρεσε πολύ. Πήγαινες Βράχο ενώ εγώ Κηφισσό και έχανα το λεωφορείο μου. Ήθελα να μπούμε στο ίδιο ταξί μαζί χωρίς να το σκεφτώ και αν δε με σταματούσες ίσως να σε γνώριζα. Στεκόμουν ήρεμος κοντά σου. Μου έκανε εντύπωση πως υπάρχει και ο ρομαντισμός σε χρόνο που δεν το περιμένεις. Θα ήθελα να μιλήσουμε αν το έβλεπες. Σε φιλώ!
 

Βέρα από Χαϊδάρι με το ωραίο πράσινο φόρεμα... Με τη φωτογραφία στα Χανιά στο παγκάκι... Με το ταξίδι βαλίτσα σπάζοντας τους πάγους και με την καφέ τσάντα Gucci. Αν δεις το μήνυμα αυτό, θα ήθελα να σε γνωρίσω... Νίκος, Αθήνα
 

Σε λένε Αλίνα. Είσαι 37. Έτσι έγραφες τουλάχιστον στο Tinder. Σου έστειλα μήνυμα αλλά μάλλον δεν το είδες ποτέ. Δεν ξέρω αν την έχεις ακόμα την εφαρμογή ή την έσβησες, αλλά περιμένω ακόμα...
 

«ΝΥΝ ΔΕ, ΜΕΝΕΙ ΠΙΣΤΙΣ, ΕΛΠΙΣ, ΑΓΑΠΗ. ΤΑ ΤΡΙΑ ΤΑΥΤΑ. ΜΕΙΖΩΝ ΔΕ ΤΟΥΤΩΝ, Η ΑΓΑΠΗ». Αυτό...
 

Τέσσερις παρά. Ήσουν στα μαύρα ντυμένη. Μαζί με ένα ψώνιο, τρώγατε σάντουιτς. Έμοιαζες να ψάχνεις κάτι. Είχες μια λάμψη μαγική.
 

Εσύ που πέρναγες το φανάρι στη Θεμιστοκλέους στη γωνία, ήταν 21:05 και πηγαίνεις προς τα πάνω για Εξάρχεια και εγώ κατέβαινα. Περάσαμε το φανάρι, δεν φταίω εγώ, εσύ μου χαμογέλασες και έτσι απλά καλοκαίριασε. Σου χαμόγελασα και εγώ και μόλις περάσαμε γύρισα το κεφάλι να δω προς τα πού πας, αλλά δε σε πρόλαβα δυστυχώς.
 

Δεν ξέρω αν βρίσκει κανείς κανέναν εδώ αλλά θα δοκιμάσω. Καθόμουν έξω από ένα καφέ και πέρασες τρεις φορές από μπροστά με ένα μαύρο αμάξι. Την πρώτη κοιταχτήκαμε, τη δεύτερη μου είπες γεια και την τρίτη μου είπες ότι δεν βρίσκεις πάρκινγκ. Εγώ είχα σκαλώσει με το πόσο όμορφος ήσουν και δεν απάντησα τίποτα. Μετά μάλλον βρήκες πάρκινγκ και δεν σε ξαναείδα. Από τότε σκέφτομαι πόσο χαζή ήμουν που δεν σου μίλησα. Αν το δεις, στείλε μου κάτι. Αν το διαβάζεις και κάποιος φίλος σου σου είπε ότι μίλησε σε μια ξανθιά με πράσινα μάτια έξω από ένα καφέ και αυτή δεν απάντησε, πες του ότι τον ψάχνω.
 

Υπάρχει κάποια πενηντάρα που να της αρέσουν οι μικρότεροι άντρες; Ελεύθερη ή όχι με προσεγμένο σώμα για να μοιραζόμαστε όμορφες στιγμές χωρίς δέσμευση.
 

Για γνωριμία, παρέα (μακάρι φιλία αργότερα) μόνο 35+