ΣΕ ΕΙΔΑ

Καθιστός σε ένα από τα πέτρινα παγκάκια της πλατείας, με τσιγάρο στο στόμα και με έναν φίλο σου από δίπλα, με είδες που σε κοιτούσα και αυτό πρέπει να διήρκεσε περίπου 5-6 συνεχόμενα δευτερόλεπτα.
 

Σε είδα στον καθρέπτη μετά από 5 βράδια αϋπνία. Έμαθες από τι είσαι φτιαγμένος;
 

Ήσουν με μια φίλη σου. Συναντηθήκαμε στην πλατεία στο Σύνταγμα. Είχες μακριά μαλλιά, φορούσες μαύρο μπουφάν.
 

Κυψέλη, Καυκάσου και Παξών. Σε είδα, με κοίταξες επίμονα και μου είπες «Έχεις ωραία μάτια γι' αυτό».
 

Στον μεγάλο Σκλαβενίτη στο Κερατσίνι, Τρίτη, 5 Ιανουαρίου, γύρω στις 19:30. Κοιταζόμασταν τόσο έντονα. Μου είπες να πάω στο ταμείο express. Δεν ήσουν μόνος. Το βλέμμα σου μού έκοψε την ανάσα! Έχεις σίγουρα καταλάβει!!!
 

Ρέμα Πικροδάφνης, Παλαιό Φάληρο. Περπατούσα μαζί με ένα φίλο μου και εσύ με μια φίλη σου ψηλή που δε φορούσε μάσκα. Αφού προσπεραστήκαμε, γύρισα να σε κοιτάξω, γύρισες και εσύ. Επαναλήφθηκε άλλες δύο φορές. Σκέφτηκα ότι ήταν creepy να έρθω να σου μιλήσω, αλλά έπρεπε έστω να σου φωνάξω ένα «γειά». Στην ψιλοαπίθανη περίπτωση που σκεφτείς όπως εγώ, θα χαρώ να μιλήσουμε...

Τι κι αν πέρασαν τρία χρόνια από τον Σεπτέμβρη του '17, εγώ σ' αγαπάω ακόμη...
 

Γεια σου. Έκανες βόλτα με τον σκύλο σου και με ρώτησες αν είναι δικό μου το γατάκι που ήταν στα πόδια μου. Το οποίο, αν κατάλαβα καλά, σε ακολούθησε μέχρι πάνω. Θα χαρώ να μου στείλεις.
 

Θα σε ψάχνω παντού, μέχρι να σε βρώ. Είμαι η Άνθη με τις ξαδέλφες μου. Ακούς Είσβο, και είσαι ψιλοφυσιολογικός. Σε θέλω ρε, σε ερωτεύτικα επειδή μου μίλησες, μπορεί να σε λένε και Νίκο όμως.
 

Ξανθιά. Οδηγούσες μαύρο sport αυτοκίνητο. Πρόλαβα και είδα τα τελευταία δύο νούμερα της πινακίδας σου, 86. Γύρω στις 15.00, είχες σταματήσει στο κεντρικό φανάρι έξω από το Under Αrmour...