ΣΕ ΕΙΔΑ

Βόλος. Σε είδα εκείνη τη μέρα καλά. Εσύ ήσουν. Είμαι σίγουρη. Χαμογελαστός με μια γλυκιά μελαγχολία. Από τότε, δεν ξέρω αν σε έχω ξαναδεί. Νομίζω πως σε έχω δει. Αλλά φοβάμαι να εμπιστευτώ το μυαλό μου. Μπορεί να μην ήσουν εσύ... Δεν δεσμεύομαι ότι έχεις ένα λευκό αυτοκίνητο. Νιώθω πραγματικά ότι κάτι μας συνδέει. Ότι μπορεί εσύ να καταλάβεις τη σκέψη μου. Το άσχημο είναι πως μάλλον δεν έχεις καταλάβει τίποτα. Ήθελα να σου στείλω και ένα γράμμα σε μια ρετρό καφετέρια. Να 'ξερες πόσο έχει ταλαιπωρηθεί αυτό το γράμμα που ποτέ δεν έφτασε στα χέρια σου, μολονότι προσπάθησα τόσο... Ίσως τώρα όμως, όταν στείλω αυτό το γράμμα και σε περίπτωση που διαβάσεις τα ντροπιασμένα αυτά λόγια μου, να καταλάβεις. Ίσως και να μη μάθεις ποτέ και χωρίς να το ξέρεις να έχεις γίνει ιστορία. Η ιστορία μου. Που δεν θα την αποκαλύψω ποτέ ολόκληρη... Μακάρι να το διάβαζες... Να διάβαζες εμένα για λίγο... Ξέρω βέβαια πως οι ευχές μου είναι σκέτες λέξεις που δεν φανερώνουν ποτέ το φορτίο τους. Μόνο το αδειάζουν. Και λυπάμαι, που αντιλαμβάνομαι αυτή τη κενότητα... Να ξέρεις πως σε σκέφτομαι κάθε μέρα.
 

Lidl. Είπες πως είσαι καινούργια στην περιοχή και ρωτούσες πληροφορίες στην ταμία για το Lidl plus. Ήσουν μπροστά μου στην «ουρά». Eίσαι πολύ ιδιαίτερη!

Σε είδα στο πανηγύρι της Αγίας Αικατερίνης στα Κάτω Πετράλωνα. Πήγες να πάρεις με ένα ευρώ πολύμπριζο και σε ικέτεψα να μην το πάρεις. Μου χαμογέλασες, αλλά δεν είχα το θάρρος να σε ρωτήσω. Αν το δεις ποτέ και καταλάβεις, στείλε μου!!!
 

ΕΚΟ Χαλάνδρι, δίπλα από ΜΑΚ. Ήσουν σε ένα άσπρο αυτοκίνητο με τη φίλη σου, σε είδα και με είδες και μου χαμογέλασες 2 φορές. Πριν φύγω, σου κόρναρα, μακάρι να το δεις. Εγώ είχα άσπρο Corsa.

Περίμενα να πάρω παραγγελία από το μαγαζί και μπαίνεις μέσα να παραγγείλεις. Την ώρα που έβγαινες κοιταχτήκαμε και χαμογελάσαμε ο ένας τον άλλον. Την ώρα που έφευγα με την παραγγελία σε καληνύχτησα και μου το ανταπέδωσες. Θα ήθελα πάρα πολύ να σε κεράσω ένα taco. Άλλωστε είναι και το σλόγκαν του μαγαζιού.
 

Φαρμακείο απέναντι από τον Ευαγγελισμό. Ήρθα και πήρα penrazol, φορούσα ροζ μπλούζα και τζιν τζάκετ. Εσύ στολή φαρμακοποιού, όμως και οι δύο μάσκα. Αργότερα σε είδα που είχες πεταχτεί κάπου και εγώ περίμενα έναν φίλο. Εκεί δε φορούσα μάσκα.

Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο. Συνοδεύαμε τους πατέρες μας και μπήκαμε μαζί στο ασανσέρ. Κοιταζόμαστε και είχαμε έναν σουρεάλ διάλογο. Θέλω να σε ξαναδώ. Σε ασανσέρ και όχι!!!
 

Σε είδα κάποιες Παρασκευές κατά τις 17.00 στον ΑΒ Βασιλόπουλος στο Πικέρμι. Εκείνη την ώρα σχολούσες και εγώ έκανα τα εβδομαδιαία ψώνια. Υπέθεσα ότι είσαι ορκωτός γιατί μετά το Πάσχα δεν σε ξαναείδα. Είχαμε ανταλλάξει ματιές στο ταμείο. Μακάρι έστω να σου είχα χαμογελάσει τότε... Μακάρι να το δεις... Ή να σε δω και φέτος! Είσαι ψηλός, πολύ αδύνατος, καστανός με λίγο αραίωση μπροστά στα μαλλάκια.
 

Μετρό. Κατεβήκαμε Άλιμο. Διακριτικά σε παρατηρούσα σε όλη τη διαδρομή. Ήμουν όρθιος δίπλα στην πόρτα. Μου έκανε εντύπωση το όλο ροκ στιλ σου, τα παπούτσια σου και φυσικά το κράνος που κρατούσες, μια τόσο μοκροκαμωμένη κοπέλα. Μιλούσες με μια φίλη σου, που κατέβηκε δύο στάσεις πριν. Κάτι της έλεγες για σούζες. Φορούσα μια μπλε μάσκα. Έπρεπε να έλεγα κάτι, αλλά δεν. Στον πανικό μου, ενώ θα έπρεπε να ανέβω στην ίδια μεριά με εσένα, ανέβηκα στην αντίθετη και φυσικά σε έχασα εντελώς. Ας πρόσεχα....
 

LIDL,Τρίπολη. Είσαι η καστανή κοπέλα με τα υπέροχα μάτια που εξυπηρέτησα στο ταμείο το μεσημέρι του Σαββάτου. Μόλις τελειώσαμε τη συναλλαγή, σου είπα πόσο όμορφα μάτια έχεις, είπες ένα ευχαριστώ και έφυγες. Ελπίζω να το δεις, θέλω να σε ξαναδώ.