ΣΕ ΕΙΔΑ

Σε είδα εχθές, 12/2, στο Noiz στο Γκάζι. Καθόσουν ακριβώς απέναντι από εμένα. Και ήσουν με 2 φίλες σου. Φορούσες μια μπεζ μπλούζα. Η οποία έπεφτε μπροστά. Και είχες στην αρχή τα μαλλιά σου σε κεφτέ αλλά μετά τα άφησες κάτω. Με κοίταξες αλλά δεν ξέρω άμα ενδιαφερόσουν. Ήθελα να σου μιλήσω αλλά ντράπηκα. Άμα το δεις στείλε μου.
 

Θέατρο Αγγέλων Βήμα. Μου έδωσες τη θέση σου και έκατσες δίπλα μου, αλλά δίστασα να σου μιλήσω και το μετανιώνω κάθε στιγμή από τότε.
 

Γαλάτσι. Σε εξυπηρέτησα στο διαγνωστικό που ήρθες για εξετάσεις. Μόλις έφυγες, χρειάστηκα εγώ καρδιογράφημα...

Ανάπλαση Δραπετσώνας. Καθόσουν στο σκεπαστό, μπροστά στο καφέ στου Κράκαρη. Πέρασα δυο φορές, κοιταχτήκαμε, αλλά δεν μιλήσαμε! Είσαι τόσο γνωστό και αγαπητό πρόσωπο... Στείλε μου!

Σε είδα σήμερα, 11 Φεβρουαρίου, κατά τις 10 το πρωί στο μετρό της Πανόρμου. Ήμασταν στο ίδιο βαγόνι. Κοιταχτήκαμε κάμποσες φορές, φόραγες το σκούφο και σε συνδυασμό με τα μπλε σου μάτια και τα κόκκινα μαλλιά, είχες απίστευτο στιλ. Αν το δεις, στείλε, θα ήθελα πάρα πολύ να σε γνωρίσω. Είμαι ο τύπος με τη μαύρη ζακέτα.
 

Καλλιρρόης. ΟΧΝ 74 πάνω στη μηχανή, είσαι ό,τι πιο ωραίο έχω δει σε ολάκερη την Αττική!
 

Θεσσαλονίκη, λεωφορείο 2Κ. Γύρω στις 3 το μεσημέρι, καθισες σε μια θέση στο λεωφορείο και διάβαζες Σεφέρη. Κατέβηκες λίγο πριν τα πανεπιστήμια, κάπου στη στρατιωτική σχολή.

Κάθε μέρα κατεβαίνω την Ελευθερίου Βενιζέλου και λίγο πριν την Ομόνοια εδώ και ένα μήνα σε βλέπω σχεδόν κάθε μέρα. Κοιταζόμαστε αλλά δεν έχουμε μιλήσει. Είσαι ψηλή, αδύνατη, όμορφη κοπέλα. 

Σταθμός διοδίων Γέφυρα ΜΑΝΑΡΗ. Και τώρα που δεν υπάρχουνε διόδια... Άραγε θα σε ξαναβρώ για να μου δώσεις οδηγίες;
 

Τρένο από Θεσσαλονίκη - Αθήνα (των 12:15) !@#!$# τα μπλε σου μάτια... Καθόμουν δίπλα και πίσω σου και νόμιζα πως σε περιμένει στο σταθμό το αγόρι σου. Δε μίλησα, μόνο σε κοίταζα σα χάνος. Τελικά ήταν ο πατέρας σου!