ΣΕ ΕΙΔΑ

Καθόσουν στη θέση μου κατά λάθος. Σου το είπα αλλά έκατσα ακριβώς από πίσω σου για να μην σε ενοχλήσω. Κάποια στιγμή έβγαλα τα ακουστικά και άκουσα ότι είμαστε από την ίδια σχολή. Ήθελα να σου μιλήσω αλλά δεν ήθελα να σε διακόψω γιατί μιλούσες με την κοπέλα δίπλα σου. Ντράπηκα να σου μιλήσω και το μετάνιωσα. Μάλλον δεν θα το δεις, πάντως ήθελα να σε γνωρίσω. Αν το δεις, στείλε μου.
 

Στις 06/06 ήσουν με μια φίλη σου στην Κακιά Θάλασσα. Σε λένε Μαρία, φορούσες ροζ μαγιό και είχες ροζ Puma backpack. Ήμουν ακριβώς δίπλα σου και δυστυχώς δεν σου μίλησα. Αν το δεις και ενδιαφέρεσαι, στείλε. Είσαι κούκλα.
 

Τον Οκτώβριο, απλά σήμερα μου ήρθε μια φλασιά. Που σε είχα δει έξω από τη Σχολή Σταυράκου. Είσαι μελαχρινός και θυμάμαι σε κοίταξα πολύ έντονα, ύστερα χάθηκες και εγώ συνέχισα να περπατάω. Αν το δεις, στείλε μου.
 

Σε είδα στο τραμ, 10.30 το βράδυ, χαμογελαστή. Σηκωνόσουν συνέχεια να μιλήσεις με την παρέα σου. Σε κάποια φάση σου έπεσε η μάσκα. Φόραγα άσπρη μπλούζα και μαύρο σορτσάκι. Θα χαιρόμουν να σε γνώριζα.
 

Είσαι αδύνατη, με κοντά μαλλιά, άκουσα να σε φωνάζουν Άννα!!! Είμαι ψηλός με ξυρισμένο κεφάλι και σκουλαρίκι, φορούσα μαύρη μπλούζα... Θέλω να σε ξαναδώ.
 

Συναντηθήκαμε στα αντηλιακά. Μου παραχώρησες τη σειρά σου στο ταμείο. Μιλήσαμε. Περίμενες να βγω από το πάρκινγκ. Ήσουν με το μηχανάκι. Με χαιρέτησες. Μετά σε έχασα. Ποτέ θα ξαναπάμε σούπερ μάρκετ;;;
 

Καθόμασταν σε απέναντι τραπέζια στην αυλή του Καμπεθόν. Πέρασαν 4 ώρες που κοιταζόμασταν, αλλά δεν μίλησε κανείς απ’ τους δυο. Κάποια στιγμή είπαμε με τη φίλη μου να φύγουμε, η οποία μου είπε ότι μου χαμογελούσες ενώ έφευγα, αλλά εγώ δεν σε είδα. Ναι, εσύ με τα κόκκινα παπούτσια που μιλούσες δυνατά και μάθαμε ότι μόλις γύρισες από Καλαμάτα και κανόνιζες το καλοκαίρι για Σκύρο. Μάθαμε κι άλλα, για το πώς προτιμάς να πεθάνεις, αλλά δεν είναι της παρούσης. Αν τύχει και το δεις, να ξέρεις ότι αναρωτιέμαι: ρε αγόρια, γιατί μας κοιτάζετε τόσες ώρες και δε μιλάτε; Τι μας χαμογελάτε στο φεύγα;
 

ΑΒ Βαρυμπόμπη. Γύρω στις 16.00 αν θυμάμαι καλά. Με το που άνοιξε η πόρτα του ασανσέρ. Περίμενες να κατέβεις στο parking, μελαχρινή και άκρως εντυπωσιακή. Φορούσες αθλητικό κοντό σορτσάκι και λευκό t-shirt με πολύχρωμα αστέρια. Μπορεί το σύμπαν να συνωμοτήσει και να διαβάσεις το μήνυμα; Θα δείξει...

Ήσουν με τον φίλο σου και έλεγες συνέχεια ότι θες να πεθάνεις. Έκανες πλάκα σε όσους περνάγανε. Σας άκουσα που μιλάγατε για εμάς. Δεν έχω δει ξανά άτομο σαν εσένα. Γιατί δεν μας μίλησες;
 

Σε βλέπω συνέχεια στη γειτονιά, βγαίνεις βόλτα με τον σκύλο συνήθως. Σε πετυχαίνω συχνά. Μένουμε στον ίδιο δρόμο, παλαιότερα είχαμε γνωριστεί κιόλας, δούλευες σε καφέ. Σήμερα, 20 Μαΐου, μου χαμογέλασες και σου είπα «καλησπέρα».