ΣΕ ΕΙΔΑ

Ήμουν με μια φίλη μου έξω από τον Γερμανό! Μου έδωσες τη σειρά σου! Δε θυμάμαι αν σ’ ευχαρίστησα...
 

Σε βλέπω κάθε μέρα. Παίρνουμε το ίδιο τρένο από Ανθούπολη στις 07:50, τρίτο βαγόνι από το τέλος. Είσαι καστανή με ίσιο μαλλί και υπέροχο βλέμμα, κρατάς πάντα καφέ στο χέρι. Κάποια μέρα θα σου μιλήσω, έστω για μια «καλημέρα»!
 

Με κοίταξες, σε κοίταξα. Σε ξανακοίταξα. Με ξανακοίταξες. Ήμουν στο αυτοκίνητο και περνούσες τη διάβαση με τη φίλη σου. Άναψε το πράσινο και έφυγα. Ξανακοίταξα. Ξανακοίταξες.
 

Οδηγούσες μια μηχανή BMW και φορούσες ένα κράνος shark μαύρο με πορτοκαλί. Ήσουν βόλτα με κάποιον φίλο σου φαντάζομαι. Διαδρομή από Κάλαμο προς Αθήνα. Η ώρα ήταν γύρω στις 4 το μεσημέρι στις 4/10/2020! Σε είδα, με είδες, χαιρέτησες και απλά έφυγες. Θα ήθελα να μάθω περισσότερα.
 

Είδα τα μάτια σου και έχασα τον εαυτό μου. Δουλεύεις στο ΚΕΠ Μεσσήνης και σε λένε Ελένη.
 

Ήμουν άτυχος και έπαθα δύο φορές λάστιχο σε 15 μέρες. Εσύ με το Yaris σου είχες κάτι με τον αέρα. Νόμιζες ότι το αμάξι μου ήταν Polo, αλλά ήταν Golf. Το άλλο Σάββατο στις 14.00 θα είμαι εκεί, ελπίζω κι εσύ!
 

Mi manchi...
Viva

 

Μαύρη μπλούζα, καθόσουν με δύο φίλους σου. Εγώ με φίλη, κοιταχτήκαμε μόλις στο τέλος όταν θα φεύγαμε. Μίλησε το βλέμμα σου, πολύ γοητευτικός, ελπίζω να το δεις.
 

Είσαι ψηλή μελαχρινή και οδηγούσες ένα Renault Megane Sport ΚΡΖ **32. Σε κυνηγούσα από πίσω στην Αδειμάντου άλλα δεν σταμάτησες.
 

Ήμασταν στο φανάρι και περιμέναμε να περάσουμε απέναντι. Είσαι ξανθιά και πολύ όμορφη κοπέλα. Ήρθες δίπλα μου, σε κοίταξα και με κοίταξες χαμογελαστή ? αλλά ντράπηκα να σου μιλήσω. Θα ήθελα πολύ να σε ξαναδώ.