Κυριάκος Αθανασιάδης: Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου

Το παιδικό βιβλίο «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» του Κυριάκου Αθανασιάδη απευθύνεται σε παιδιά από 10-12 χρονών και πάνω, αλλά διαβάζεται άνετα όσων χρονών και να είσαι – θα το διάβαζα στα παιδιά μου, αν ήταν ακόμα μικρά, 7-10 χρονών. Ας πούμε: έχει εικόνες (τρυφερή εικονογράφηση από τη Μαρία Μανουρά), έχει περιπέτεια, έχει έναν ήρωα με τον οποίον μπορεί να ταυτιστεί το παιδί (ή και ο μεγάλος λέμε) και πατάει πάνω στην Ιστορία με τρόπο σχεδόν ανάλαφρο, ας είναι βαριά και δραματική η Ιστορία. Στην περίπτωσή μας, η ιστορία του Μεσολογγίου, της πρώτης ελληνικής εφημερίδας («Ελληνικά χρονικά»*) και της σκληρής περιόδου που έζησε η πόλη τα τελευταία χρόνια της πολιορκίας της από τους Τούρκους.

Δεν αποκαλύπτω το φινάλε, ούτε καν την ιστορία την ίδια, που εκτυλίσσεται με μπακγκράουντ τη μεγάλη, πραγματικά δραματική ελληνική Ιστορία. Ο Κυριάκος Αθανασιάδης, με πολλά χιλιόμετρα στη δημοσιογραφία, σίγουρα έφαγε κάμποσα χρόνια διαβάζοντας για το Μεσολόγγι του 1821-26, μέχρι που έφτασε να το ξέρει σαν το σπίτι του. Συμβαίνει αυτό με τα ιστορικά μυθιστορήματα, βουτάς σε μια εποχή κι είναι σαν να τη ζεις…

Ο Κυριάκος, με την παράδοση της Πηνελόπης Δέλτα και τα «Μυστικά του Βάλτου» ή τον «Καιρό του Βουλγαροκτόνου» πίσω του, με ζωηρή μνήμη της παιδικής (του) ηλικίας, άρα με παιχνιδιάρικο, πλην όμως πιστό στην Ιστορία ύφος, ξετυλίγει ένα μυθιστόρημα που θέλεις να το φτάσεις ως το τέλος, ακόμα κι όταν είσαι μεγάλος άνθρωπος κι όσο να ’ναι, το ξέρεις το τέλος. Ακόμα βρίσκω πολύ γοητευτική την προσωπικότητα του Λόρδου Βύρωνα, αλλά και του Τζον Τζέικομπ Μέγιερ, του Ελβετού δημοσιογράφου και τάχαμου γιατρού, ο οποίος δεν είχε τελειώσει Ιατρική, κι ας έστησε ολόκληρο νοσοκομείο στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, στο σπίτι της γυναίκας του, Αλτάνης Ιγγλέζου. Ο Μέγιερ σκοτώθηκε πριν κλείσει καν τα 30, μαζί με τις δύο μικρές κόρες και τη γυναίκα του στην ηρωική Έξοδο… αλλά αυτό είναι μια άλλη, επίσης τραγική, ιστορία, όσο τραγική είναι και η Ιστορία με κεφαλαίο Ι.

Ο Αθανασιάδης γράφει ευχάριστα, σχεδόν ανάλαφρα – και το γράφω διστακτικά το «ανάλαφρα» για να μη νομίσει κανείς ότι αντιμετωπίζει με ελαφράδα την Έξοδο του Μεσολογγίου ή το βιβλίο το ίδιο, καμία σχέση. «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» είναι ένα πραγματικά ωραίο, χορταστικό και συγκινητικό μυθιστόρημα.

* Η μεσολογγίτικη, επαναστατική, δημοκρατική εφημερίδα «Ελληνικά Χρονικά» κυκλοφόρησε από το 1824 ως το 1826 – την τελευταία χρονιά έβγαλε μόλις 15 φύλλα, γιατί καταστράφηκε από τουρκικά βλήματα πριν από την Έξοδο. Συνολικά έβγαλε 266 φύλλα, κυκλοφορούσε δύο φορές την εβδομάδα, Τετάρτη και Σάββατο, και χάρη στο δίκτυο των φιλελλήνων, έφτανε και διαβαζόταν σε όλη την Ευρώπη.

• Κυριάκος Αθανασιάδης, «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου», εκδόσεις Ελληνοεκδοτική
• Podcast Deep Thought | Ο Κυριάκος Αθανασιάδης και η Σαπφώ Καρδιακού απαντούν σε ερωτήσεις ακροατών επί παντός επιστητού