«Στη Σπηλιά του Πολύφημου»: Η πρώτη συλλογή ποιητικής πρόζας του Αλέξανδρου Τσίγγου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες
Στον χώρο της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, όπου η ποιητική πρόζακερδίζει ολοένα περισσότερο έδαφος, έρχεται να προστεθεί μια ιδιαίτερη φωνή. Ο Αλέξανδρος Τσίγγος, γνωστός στο κοινό από την πολυετή παρουσία του στη ραδιοφωνική και τηλεοπτική παραγωγή, παρουσιάζει την πρώτη του ολοκληρωμένη συλλογή με τίτλο «Στη Σπηλιά του Πολύφημου», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες. Πρόκειται για ένα έργο που συνδυάζει την προσωπική εξομολόγηση με τον στοχασμό και επιχειρεί να προσεγγίσει δύο διαχρονικά θέματα: τον έρωτα και τον φόβο του θανάτου, όχι ως αντίθετες έννοιες, αλλά ως δυνάμεις που συνυπάρχουν και συχνά ορίζουν την ανθρώπινη εμπειρία.
Ο έρωτας του βάθους νεκρώνει την ιδέα του θανάτου. Ο έρωτας του βάθους ελευθερώνει τον άνθρωπο από το δέος της ζωής. Στις ρίζες του παύει να υπάρχει η ιδέα του θανάτου... Αν ξεριζώσεις όμως έναν έρωτα του βάθους, ξεριζώνεις έναν άνθρωπο μαζί με όλο του το είναι.
Τα κείμενα της συλλογής λειτουργούν σαν μικρές στάσεις ενός εσωτερικού ταξιδιού. Η γλώσσα είναι καθαρή και λιτή, χωρίς να χάνει τη δύναμή της. Οι εικόνες που δημιουργεί ο συγγραφέας δεν είναι περίτεχνες, αλλά είναι άμεσες, σχεδόν καθημερινές, και για αυτό λειτουργούν τόσο έντονα. Θυμίζουν στιγμές που όλοι έχουμε ζήσει: την ταραχή ενός έρωτα που μόλις γεννιέται, τον φόβο μιας πιθανής απώλειας, τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ελπίδα και την απογοήτευση.
Στους μεγάλους έρωτες και στα μεγάλα λόγια, ακόμα και το ανάλαφρο εκείνο πέταγμα των φτερών μιας πεταλούδας κόβει είτε σαν ξυράφι, είτε σαν καλά ακονισμένο μαχαίρι.
Το κεντρικό μοτίβο του βιβλίου- η ευαλωτότητα του ανθρώπου όταν ερωτεύεται- αποτελεί και το νήμα που δένει τα κείμενα μεταξύ τους. Ο συγγραφέας περιγράφει τον έρωτα ως μια κατάσταση όπου ο άνθρωπος γίνεται πιο ευαίσθητος, πιο διάφανος, σαν να βγαίνει στην επιφάνεια κάθε του αδυναμία και κάθε του προσμονή.
Είναι στιγμές που μαζί σου νιώθω πιο ευαίσθητος και από την νύμφη πριν γίνει χρυσαλίδα. Όταν ερωτεύεται ο άνθρωπος γίνεται πιο διάφανο το δέρμα του, σαν να πετάγονται οι φλέβες του και γίνονται ανάγλυφα ποτάμια πάνω του. Και όπως είναι έτσι λεπτό και διάφανο, μοιάζει με εύθραυστο γυαλί.
Ο τίτλος «Στη Σπηλιά του Πολύφημου» δεν αποτελεί μια άμεση αναφορά στον γνωστό μύθο αλλά λειτουργεί περισσότερο ως συμβολικός τόπος. Η «σπηλιά» μεταφέρεται στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου, εκεί όπου κατοικούν οι βαθύτεροι φόβοι και οι πιο ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Η χρήση του Πολύφημου υποδηλώνει το τρομακτικό, το άγριο, αυτό που οι άνθρωποι κρύβουν από τον έξω κόσμο.
Πίσω από τις εικόνες και τις μεταφορές, ξεχωρίζει η προσωπική διαδρομή του Τσίγγου. Με σπουδές στο Κολλέγιο Ανατόλια, στο Οικονομικό τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία, ο συγγραφέας έχει μια ευρεία ακαδημαϊκή βάση. Η επαγγελματική του πορεία στα μέσα ενημέρωσης -ως παραγωγός, αναλυτής και αρθρογράφος- τον έχει εξοικειώσει με τον ρυθμό του καθημερινού λόγου και με την ανάγκη για καθαρή, αποτελεσματική αφήγηση. Παράλληλα, η σταθερή παρουσία του στη ραδιοφωνική εκπομπή «Πριν λαλήσει το μαύρο πρόβατο» τον έφερε ακόμα πιο κοντά στη ζωντανή επικοινωνία με το κοινό, κάτι που διακρίνει κανείς και στο ύφος του βιβλίου.
Αν και αυτή είναι η πρώτη του συλλογή ποιητικής πρόζας του Τσίγγου η λογοτεχνική δραστηριότητά του δεν είναι νέα. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά, sites, περιοδικά και λευκώματα, ενώ δύο παραμύθια και ένα διήγημά του έχουν παραχωρηθεί για θεατρικές παραστάσεις. Το Μάρτιο του 2025 φιλοξενείται το ποίημά του «Πότε μαμά» στο λογοτεχνικό περιοδικό I travel poetry, καθώς και τα ποιήματά του «Άλς» και «χνώτο στο τζάμι του χρόνου» στο τεύχος Απριλίου 2025 του λογοτεχνικού περιοδικού STORYWITS.
Το βιβλίο «Στη Σπηλιά του Πολύφημου» είναι ένα βιβλίο που μπορεί να αγγίξει κάθε αναγνώστη. Δεν απαιτεί λογοτεχνική εξοικείωση ούτε αναλυτική διάθεση. Αυτό που ζητά είναι μόνο ένα πράγμα: να διαβαστεί με ανοιχτή καρδιά.
Όταν διαβάζεις το βιβλίο της μαραθωνοδρόμου Μαρίας Πολύζου καταλαβαίνεις ότι έχει δίκιο, ξέρει για τι πράγμα μιλάει: δεν πρέπει να τα παρατάς, ποτέ των ποτών.
17°
