«Καταυλισμός» του Γιώργου Βέη: Το ποίημα της ημέρας είναι από την 15η ποιητική του συλλογή που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ύψιλον/βιβλία
Στη δέκατη πέμπτη ποιητική συλλογή με τίτλο «Καταυλισμός» (εκδόσεις ύψιλον/βιβλία) ο Γιώργος Βέηςμάς προτείνει ένα τρόπο να μιλήσουμε για τον ρευστό κόσμο σε κρίσιμους καιρούς. Μάς μιλά για τα ανθρώπινα θέτοντάς τα όμως εν κρίση. Το ατομικό και το συλλογικό υποκείμενο συνυπάρχουν και συνομιλούν, στα ατομικά πάθη εγκιβωτίζονται τα συλλογικά οράματα και τα κοινωνικά προτάγματα. Τίποτα το ανθρώπινο δεν του είναι ξένο συγκροτώντας ένα όλον υψηλής συναισθηματικής θερμοκρασίας με τη μνήμη και τα υλικά της να συστήνουν μέσα από την ποιητική πράξη τα συστατικά στοιχεία μιας πραγματικότητας με ύλη ρευστή. Το ποιήμα της ημέρας είναι από αυτήν την τελευταία ποιητική συλλογή και έχει τίτλο «Μάτση»
Μάτση Θα σου ζητήσω εκείνο το απόγευμα
να μου τό δώσεις πάλι από την αρχή
έστω για λίγες ώρες
σαν σήμερα να μου ξαναπείς
τι ακριβώς συνέβη
εκεί, Ναι τότε, εκεί
όταν πέρασε από δίπλα σου
η σκοτεινή του πλευρά
μέρα μεσημέρι στη Μύκονο
ό,τι σε έκανε να μου γράφεις
από εκείνην τη στιγμή γι’αυτόν
η λάμψη του σ’ έκανε
σε κάνει να γυρίσεις αλλού το κεφάλι
να κοιτάξεις αλλού με πείσμα
σαν έτοιμη να γλιστρήσεις
να ξεφύγεις μια για πάντα
από το τετράδιο με τα ποιήματα
να ανέβεις στο πρώτο δέντρο
πού θα βρισκόταν μπροστά σου
να σωθείς
μάτση θα πει γάτα σε μιαν άλλη γλώσσα
το ξέρεις, μόνο να σωθείς μια και καλή
να βρεις όμως πριν
ό,τι ψάχνεις χρόνια τώρα
γι’ αυτό γυρίζεις και πάλι εδώ
ψάχνοντας, μυρίζοντας μια μια καλαθούνες γιομάτη κουρελαρία
έχουν φορεθεί για να νιώσει ο έρως
ο άπληστος ότι εκείνος μονάχα
εμφανίζεται έξοχα στολισμένος
ίσως να τυλίξει τη μέση του
με της τίγρης την κατάμαυρη γούνα
για να σταθεί ολόρθος
ξεδιπλώνεται με κινήσεις αιλουροειδείς
πανδαμάτωρ είναι ο έρως
πώς και έχεις κρατήσει τόση δύναμη
να μην περισσεύει βράδυ για ξόδεμα
όλη δική σου αυτή η περιουσία των λέξεων ο έρωτας με την έκστασή του
τι άλλο παρά -
πες μου τι;
Ή μήπως ήδη μου έχεις πει
και δεν τολμώ να σε πιστέψω.
Γιώργος Βέης - σύντομο βιογραφικό
Ο Γιώργος Βέης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955 και σπούδασε νομικά. Το πρώτο του βιβλίο Φόρμες και άλλα ποιήματα εκδόθηκε το 1974. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε επτά ευρωπαϊκές γλώσσες και στα κινεζικά. Από το 1976 ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την κριτική της λογοτεχνίας. Υπηρέτησε επί σειρά ετών στον Διπλωματικό Κλάδο του Υπουργείου Εξωτερικών. Έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Μαρτυρίας το 2000 και με το Κρατικό Βραβείο Χρονικού-Μαρτυρίας το 2010. Η ποιητική του συλλογή Λεπτομέρειες κόσμων απέσπασε το Βραβείο Λάμπρος Πορφύρας της Ακαδημίας Αθηνών, το 2007. Το 2012 του απονεμήθηκε ο Ανώτερος Ταξιάρχης του Φοίνικος για τις υπηρεσίες του στο διπλωματικό σώμα. Το 2014 τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου του, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις μας.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
