Μάρσια Ισραηλίδη - Σπυριδούλα Μίχου: Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Συνέντευξη στον Γιάννη Παπαδόπουλο

Δύο πρωτοεμφανιζόμενες ποιήτριες, η Μάρσια Ισραηλίδη («τα μικρά μεγάλα») και η Σπυριδούλα Μίχου («Υπερβατικές συννοσηρότητες») απαντούν στις ερωτήσεις μας σχετικά με τα ποιητικά βιβλία τους που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Μ.Ι.: Η ασφυκτική καθημερινότητα. Το να κάνεις μία παύση, να σκεφτείς, να παρατηρείς και να γράφεις είναι μία ανάσα.

Σ.Μ.: Είναι η διάθεση της στιγμής. Κάποιες φορές σε κάποια από τα ερεθίσματα τα οποία δεν μπορώ να ορίσω άμεσα μου δημιουργείται η διάθεση να γράψω. Θα έλεγα πως καταγράφω την στιγμή βάζοντας τις λέξεις με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίζουν στίχους. Δεν σκέφτηκα ποτέ τώρα θα γράψω ποίηση.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

M.I.: Κάποιες φορές το γράψιμο έρχεται αβίαστα, μετά από μέρες μηρυκάσματος μιας ιδέας. Αυτό όμως δεν είναι συχνό. Συνήθως οι λέξεις θέλουν αρκετή προσπάθεια για να βρουν τη θέση τους και να μετουσιωθούν σε ποίημα.

Σ.Μ.: Δεν μου είναι καθόλου δύσκολο, δύσκολοι ίσως είναι οι λόγοι που μου δημιουργούν αυτήν την ανάγκη. Χωρίς να θέλω να πω πως η ποίησή μου χαρακτηρίζεται από την αρνητική διάθεση που φέρει το φορτίο της λέξης δύσκολο.

Ποιες είναι οι επιρροές σας;

Μ.Ι.: Οι αγαπημένες μου φωνές είναι η Margaret Atwood, η Emily Dickinson, η Sylvia Plath, η Κική Δημουλά και η Μαρία Λαϊνά.

Σ.Μ.: Κική Δημουλά, Φιλίπ Ζακοτέ, Καβάφης, Καμύ, Τζούλιαν Μπάρνς, Χάινριχ Μπέιλ και σίγουρα καθοριστικό ρόλο έχει παίξει η ρωσική λογοτεχνία στο σύνολό της.

Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;

Μ.Ι.: Οι λεπτομέρειες των πραγμάτων γύρω μας που πολλές φορές προσπερνάμε βιαστικά.

Σ.Μ.: Η φθορά και αναπόφευκτα ο χρόνος που μεσολαβεί.

Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας.

Μ.Ι.: Είναι μία ποιητική συλλογή που αποτελείται από δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος υπάρχουν μικρά ποιήματα για διάφορα μικρο αντικείμενα και μέρη του σπιτιού, με τον τίτλο πάντα στο τέλος. Το δεύτερο μέρος «βγαίνει» εκτός σπιτιού και αποτελείται από ποιήματα με πιο κλασσική φόρμα.

Σ.Μ.: Πρόκειται για την πρώτη μου ποιητική συλλογή, περιλαμβάνει μερικά από τα αγαπημένα μου ποιήματα τα οποία έχω γράψει σε διαφορετικούς χρόνους και σημεία, με έναν περίεργο όμως τρόπο από τα διαφορετικά σημεία του χρόνου που βρίσκονται διατηρούν όλα την ίδια αισθητική.

Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Μ.Ι.: Συγγραφέας γίνεσαι. Με κατάλληλη καθοδήγηση και δασκάλους που εμπνέουν.

Σ.Μ.: Νομίζω πως πολλοί γεννιούνται και ξεχνούν ή αποφεύγουν να γίνουν και μερικοί γίνονται χωρίς να ξέρουν ότι γεννήθηκαν για αυτό.

Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας, τι θα ήταν αυτό;

Μ.Ι.: Ο τρόπος που διδάσκεται στα σχολεία. Θα ήθελα η ποίηση να είναι πιο προσιτή σε ευρύτερο κοινό και να καλλιεργείται η αγάπη για αυτή από μικρή ηλικία με κατάλληλα ερεθίσματα.

Σ.Μ.: Τίποτα, υπάρχει αυτός ο πλουραλισμός που μου επιτρέπει να απορρίπτω ό,τι δεν θέλω και να κάνω δικό μου οτιδήποτε συμβάλει στην πνευματική μου ευμάρεια.

Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;

Μ.Ι.: Προς το παρόν σχεδιάζω την παρουσίαση του βιβλίου που θα γίνει την Παρασκευή 17 Μαρτίου στο Κομπραί (Διδότου 34).

Σ.Μ.: Όχι, στέκομαι ακριβώς στο σημείο στο οποίο βρίσκομαι, στην πρώτη μου ποιητική συλλογή.