Διαβάσαμε τις «Μαθητικές Εργασίες» του Ντίνου Χριστιανόπουλου

«Δεν ήταν η πρώτη φορά πούκανα τις σκέψεις αυτές. Είχα κατεβή κι άλλες φορές μα σήμερα είχε κάτι άλλο η αγορά: μια ζωηρή κίνηση. Στην άκρη του πεζοδρομίου που ως τα χτες ήταν άδεια, στήθηκε ένας πάγκος με μπουγάτσες, που σου κεντάνε όχι μόνο την προσοχή αλλά και την όρεξη. Πλάι πουλάει κάποιος βενζίνα και πετρέλαιο, και πλάι του κάποιος άλλος πουλάει ορεχτικά. Κι η γραμμή αυτή τελειωμό, δεν έχει» (τάξη τρίτη παλιού τύπου, χρονιά 1946 - εκθέσεις).  

Την Τετάρτη 27/10 θα εγκαινιαστεί στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας το Αρχείο του Ντίνου Χριστιανόπουλου. Μια μοναδική συγκυρία και ένα ιδανικό τάιμινγκ για την κυκλοφορία ενός ακόμα βιβλίου που αφορά τον ποιητή. 

Οι «Μαθητικές Εργασίες 1943-1948» είναι μια πρωτότυπη έκδοση που κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο University Press και περιλαμβάνει τα αυθεντικά μαθητικά τετράδια, καπλαντισμένα με τέχνη και μεράκι από τον ίδιο τον συγγραφέα. Μέσα τους ο αναγνώστης θα βρει εκθέσεις, κριτικές και αρκετά σκίτσα που συνθέτουν και ανασυστήνουν ένα πανόραμα εφηβικών στοχασμών και ανησυχιών που προσδιόρισαν το μετέπειτα ύφος του ποιητή.

«Αν θελήσουμε να κάνουμε μια κριτική πάνω στα διηγήματα του κ. Ζ. Παπαντωνίου, θα δούμε πως αυτά διαπνέουνται από μια απλότητα, μια απλότητα που σε μαγεύει. Με φράσεις μικρές, κ' ουσιαστικά κι επίθετα που μορφαίνουν το κείμενο, αρχίζοντας απότομα χωρίς τους παχυσέλιδους προλόγους των άλλων, κατορθώνει να σου κινήσει αμέσως, με την πρώτη λέξη που θα διαβάσεις, το ενδιαφέρον». Το Αθάνατο Πουλί του Ζαχαρία Παπαντωνίου, κριτική. (τάξη τρίτη παλιού τύπου, χρονιά 1946). 

Ο νεαρός Κωνσταντίνος Δημητριάδης, που υπογράφει με το φιλολογικό ψευδώνυμο Ντίνος Χριστιανόπουλος, στα έντεκα αριθμημένα τετράδια της έκδοσης (12,5 επί 17 εκατοστά) γράφει παράφορα και βιωματικά, σε ένα ύφος και ένα στιλ που χρόνια αργότερα γίνεται το σήμα κατατεθέν του.

Δεδομένου πως γεννήθηκε το 1931, οι εργασίες αυτές που έγιναν όταν ήταν από δώδεκα ως και δεκαεπτά χρόνων μαρτυρούν φλέβα ποιητή: το πρώιμο συγγραφικό μαθητικό στιλ του προδίδει φιλολογικές αρετές και αξιοσημείωτες γραμματολογικές ικανότητες. Ο νεαρός Χριστιανόπουλος στοχάζεται κριτικά, δεν αποφεύγει τις ρομαντικές αφέλειες όπως και όλες τις παιδικές ασθένειες που μαστίζουν κάθε εφηβική γραφή, όμως είναι εμφανέστατο αυτό που στο μέλλον με εξελικτική πρόοδο και δεινή μελέτη από πλευράς του θα αποτελέσει τον πυρήνα της λόγιας ιδιότητας που τον χαρακτηρίζει δια βίου. Ο αναγνώστης μπορεί να διακρίνει μια εντυπωσιακή ακριβολογία, μια ωριμότητα και μια λυρική διάθεση, αλλά και μια ματιά ευαίσθητη, που συνδυάζει το προσωπικό με το κοινωνικοϊστορικό. Διαβάζοντας τα νεανικά τετράδια του, ο ενδιαφερόμενος θα συλλέξει πληροφορίες και θα εξαγάγει συμπεράσματα για τη Θεσσαλονίκη και για την Ελλάδα κατά τη βιωματικά σκληρή, κοινωνικά ρευστή και ιστορικά σύνθετη δεκαετία του 1940.

Για δείτε αυτό: « [...] καλύτερα νά ‘σαι “σ’ όλα μέσα”, παρά να μυρίζεις λιγάκι… μονοπλευρία» γράφει ο νεαρός Κωνσταντίνος Δημητριάδης, που μερικά χρόνια αργότερα εν είδει αυτοεκπληρούμενης προφητείας, θα κάνει πράξη αυτό το καλό χούι των εφηβικών του χρόνων, να εκφράζει άποψη επί παντός και εφ' όλης για ό,τι αφορά τη Θεσσαλονίκη-γενέθλια πόλη και λίγο παραπέρα!