Παρουσίαση του βιβλίου «Πας» του Καρύλ Φερέ, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα
«Πας». Ειρήνη. Ο Καρύλ Φερέ υπογράφει ένα άγριο, πολυδιάστατο μυθιστόρημα αποτυπώνοντας τη σκοτεινή πλευρά της Κολομβίας, εκεί που η ανθρώπινη ζωή δεν έχει αξία, εκεί που η εξουσία, τα ναρκωτικά και η διαφθορά μεσουρανούν και καθορίζουν το παιχνίδι με όρους ειδεχθείς που στηρίζονται στη βαρβαρότητα. Μια δαιδαλώδης, σφιχτοδεμένη, πλούσια πλοκή με εξαιρετικής ποιότητας χαρακτήρες οδηγεί από την πρώτη στιγμή τον αναγνώστη στα ομιχλώδη μονοπάτια της ιστορίας της πολυπαθούς χώρας και των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επικρατούν. Η ωμή βία και η εκδίκηση κυριαρχούν σε έναν κόσμο σκληρό, με τις ανισότητες να προβάλλουν αμείλικτες στους υπόνομους της κοινωνίας.
Δύο γιοι έρχονται αντιμέτωποι, έτοιμοι να αλληλοσπαραχθούν, να συντρίψουν ο ένας τον άλλον, να πληγώσουν και να πληγωθούν. Λαουτάρο και Άνχελ Μπαγκαδέρ, κάτω από τη βαριά σκιά του σκληρού πατέρα τους Σαούλ, αναμετρώνται με το σκληρό παρελθόν τους αδιαφορώντας για το μέλλον. Ο Λαουτάρο είναι επικεφαλής της αστυνομίας, έχει χάσει τη γυναίκα του σε έναν βομβαρδισμό, είναι συναισθηματικά διαλυμένος, ανήμπορος απέναντι στην ψυχικά ασταθή μητέρα του και στον απρόβλεπτο Νταμιάν ενώ συνηθίζει να περνά τα βράδια του με γυναίκες που γνωρίζει από εφαρμογή γνωριμιών. Μια από αυτές τυγχάνει να είναι δημοσιογράφος, η Ντιάνα Ντουσόν, και οι δρόμοι τους διασταυρώνονται στο πεδίο της ενημέρωσης και της συγκάλυψης πληροφοριών. Ο Άνχελ θεωρείται από την οικογένεια του νεκρός μετά από μια απαγωγή που συνέβη πριν δεκαπέντε χρόνια, όμως στην πραγματικότητα είναι ο τελευταίος επιζών του Μετώπου 26 και βρίσκεται πια σε πρόγραμμα επανένταξης. Η γνωριμία του με τη Φλόρα Ιμπάνιες θα τον κάνει να νιώσει και πάλι ζωντανός. Μα η συνάντηση με τον αδελφό του και η τύχη της κόρης του δεν θα του αφήσουν πολλά περιθώρια επιστροφής στην κανονικότητα.
Την ίδια στιγμή, στην Μπογκοτά διαμελισμένα πτώματα κάνουν την εμφάνισή τους λίγο πριν τις εκλογές και προκαλούν πανικό και σύγχυση στις αρχές, οι οποίες προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους ώστε να μην χαθεί η ευκαιρία να τερματιστεί ο εμφύλιος. Το μοτίβο των δολοφονιών παραπέμπει στις κτηνωδίες της Λα Βιολένσια, εκείνης της περιόδου του εμφύλιου που κυριαρχούσε η βία.
«Μπορεί κάποιος να ξαναζήσει όταν έχει πεθάνει δύο φορές;»
Η αφήγηση του Φερέ δεν είναι ασυνάρτητη και φλύαρη, αντιθέτως είναι μετρημένη, δεν εμπλέκεται σε συναισθηματισμούς εν είδη εντυπωσιασμού, επικεντρώνεται στην αποτύπωση της πραγματικότητας. Τριτοπρόσωπη και σκληρή, δυναμική και έντονη, δημιουργεί μια πειστική ιστορία με αληθοφανείς καταστάσεις, αδυσώπητες αλήθειες, φρικιαστικές περιγραφές, σκοτεινή ατμόσφαιρα και ζοφερές καταστάσεις. Σαν μια σειρά από αστραπιαία κλικ έμπειρου φωτογράφου τα οποία αποτυπώνουν σε ασπρόμαυρο φιλμ την εικόνα μιας κατεστραμμένης και βασανισμένης χώρας.
Τα δύο αδέλφια φαίνεται να είναι δύο χαρακτήρες αντιφατικοί μεταξύ τους. όμως κινούνται σε παράλληλες τροχιές κουβαλώντας κοινά παιδικά βιώματα που τους καθορίζουν στην πάροδο των χρόνων. Η επιρροή του πατέρα τους στις αποφάσεις τους είναι εμφανής ενώ και οι δύο μετατρέπονται σταδιακά σε δολοφονικές μηχανές. Πληγωμένοι βαθιά προσπαθούν να βρουν διέξοδο από το σκοτάδι που τους τυλίγει και να λυτρωθούν. Η Ντιάνα, η Φλόρα, ο Νταμιάν, η Λορένα, ο Όσκαρ δε λα Πένια και η σύζυγός του, ο Καρμπονέλ, ο Ροντρίγκες, επεμβαίνουν με τρόπο καταλυτικό σε κομβικές στιγμές της πλοκής ώστε να εξυπηρετήσουν μοναδικά τον ρόλο που τους αναλογεί και να απογειώσουν την ένταση και τη δυναμική της πλοκής.
Πτώματα και συναισθήματα σε αφθονία, ομιχλώδης και επιβλητική ατμόσφαιρα, παιχνίδια εξουσίας και διαφθοράς και στον πυρήνα οι χαρακτήρες του Φερέ να υποφέρουν, να παλεύουν ξέπνοοι για να σηκωθούν ξανά στα πόδια τους, να ανακαλύψουν και πάλι τις βαθιά καταχωνιασμένες ευαίσθητες πτυχές τους, να αναμετρηθούν με τις οικογενειακές τους τραγωδίες, να αναπτύξουν δεσμούς και να κατατροπώσουν το παρελθόν που στέκεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τις ζωές τους.
«Συχνά κάνουμε την επανάσταση από αγάπη για τους άλλους, όμως πολύ συχνά καταλήγει να ξεσπάσει με μανία πάνω τους».
Το «Πας» είναι ένα ρεαλιστικό μυθιστόρημα, μια νουάρ ιστορία που στοιχειώνει τον αναγνώστη, μια γλαφυρή και ωμή αποτύπωση της αλήθειας, μια ολοκληρωμένη και συναρπαστική ιστορία με βάθος, ουσία, περιεχόμενο και σαρωτική δύναμη.
Η Κατερίνα Αγυιώτη μιλάει για το βιβλίο της «Η τσουλήθρα και άλλες ιστορίες» (εκδόσεις Τεχνοδόμιον), για τη ζωή της, τη γραφή, την έμπνευση και το παράδοξο
«Στον δρόμο μάς φωνάζουν αλλιώς»: Μια ιστορία για το πώς είναι να ζεις ως δύο διαφορετικοί άνθρωποι, μέσα και έξω από το σπίτι, και για όσα κληροδοτεί αυτή η αυτολογοκρισία στα παιδιά
17°
