Παρουσίαση του βιβλίου «Καλό μου παιδί» της Romy Hausmann, ένα ψυχολογικό θρίλερ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο στις 12 Νοεμβρίου
Μια καλύβα στο δάσος. Χωρίς παράθυρα. Δυο παιδιά. Μια μαμά που δεν είναι μαμά. Και ένας άντρας που ορίζει τα πάντα. Ακόμα και το οξυγόνο που αναπνέουν. Ολομόναχοι με μια κάλπικη σύμβαση. Το απόλυτο σκηνικό έχει μόλις στηθεί και είσαι σίγουρος πως ξέρεις τη συνέχεια. Δεν έχεις όμως υπολογίσει τη ζοφερή φαντασία της Romy Hausmann. Στο βιβλίο «Καλό μου παιδί» (εκδόσεις Μεταίχμιο) μια πολύπλοκη ιστορία αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά με σκοπό να αποκαλύψει τη λύση ενός μυστηρίου που μένει χρόνια αναπάντητο. Βουτώντας στην άβυσσο της ανθρώπινης ψυχολογίας, η συγγραφέας παίζει με το μυαλό των ηρώων της, διαστρεβλώνει την οπτική τους, βάζει φωτιά στη συναισθηματική τους αστάθεια και δημιουργεί ένα θρίλερ ύμνο στην ελευθερία. Ένα κλειστοφοβικό θρίλερ με καταιγιστικό ρυθμό που όμως διαβάζεται αργά. Σχήμα οξύμωρο; Όχι σε αυτή την περίπτωση.
Μια γυναίκα μεταφέρεται με το ασθενοφόρο σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο του Καμ. Η δεκατριάχρονη κόρη της Άννα που τη συνοδεύει αποκαλύπτει στη νοσοκόμα πως η μαμά της χτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο καθώς προσπαθούσε να δραπετεύσει από την καλύβα που ζούσαν μαζί με τον αδελφό της Γιοχάναν και τον πατέρα της. Τα γεγονότα που περιγράφει η μικρή σε συνδυασμό με την αποκάλυψη πως το όνομα της μαμάς της είναι Λένα, κινητοποιεί τις αρχές και φέρνει στο προσκήνιο την ανεξιχνίαστη υπόθεση εξαφάνισης πριν δεκατέσσερα χρόνια της φοιτήτριας του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου του Μονάχου Λένας Μπεκ. Ο τότε επικεφαλής των ερευνών επιθεωρητής Γκερντ Μπρίλινγκ ενημερώνεται αμέσως και με τη σειρά του τηλεφωνεί στους γονείς της Λένας, Ματίας και Κάριν, γνωστοποιώντας τους τις νέες εξελίξεις. Με την ελπίδα ακόμα ζωντανή, 4.825 μέρες από τη στιγμή που έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους, οι τραγικοί γονείς σπεύδουν στο νοσοκομείο. Και εκεί οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη: η τραυματισμένη γυναίκα δεν είναι η κόρη τους αλλά η κόρη της Άννα είναι φτυστή η Λένα τους! Αλήθεια και ψέμα κονταροχτυπιούνται και οι ρόλοι του θύτη και του θύματος αλλάζουν πρόσωπο διαρκώς. Αγάπη και μίσος ενώνονται σε μια τρομακτική πλοκή αποκαλύπτοντας τη δύναμη της πίστης.
Η αφήγηση της Hausmann είναι πρωτότυπη και εθιστική. Κινείται με επιδεξιότητα ανάμεσα στην Άννα, στη Γιασμίν και στον Ματίας, φορτίζεται διαρκώς από τις απρόβλεπτες αντιδράσεις τους και την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά τους και χρωματίζεται από τις εσωτερικές τους συγκρούσεις και τις συναισθηματικές τους αναταράξεις. Η Γιασμίν κλείνεται στον εαυτό της, συνομιλεί νοητά με τη Λένα, ψάχνει δεκανίκια στα δημοσιεύματα εκείνης της εξαφάνισης, βασανίζεται από τύψεις και αδυνατεί να βγει από τον αρρωστημένο λαβύρινθο που ζούσε επί τέσσερις μήνες. Η Άννα είναι πολυσύνθετη, πολύπλοκη και λειτουργεί σαν ρομπότ: χαρισματική, πανέξυπνη, ετοιμόλογη, δυναμική και την ίδια στιγμή κλειστή σαν σφίγγα και με τεράστια έλλειψη ενσυναίσθησης. Ο Γιοχάναν απόλυτα σιωπηλός, φοβισμένος, σοκαρισμένος, παλεύει με τα κίτρινα και μπλε χάπια να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες αλλά οι πληγές του δεν του επιτρέπουν να ξεφύγει από την παλιά του κανονικότητα. Ενώ ο Ματίας κινείται διαρκώς πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί και στρέφεται κάθε φορά προς την πλευρά που τον ικανοποιεί. Θυμώνει με όσα δεν ταιριάζουν με όσα εκείνος πιστεύει και αρέσκεται να ενοχοποιεί όσους δεν του γεμίζουν το μάτι. Αρνείται να αντικρίσει την αλήθεια και βάζει φωτιές, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, στην εξιχνίαση της εξαφάνισης της μονάκριβής του.
«Πάντα πρέπει να υπάρχει ένα αγαπημένο παιδί, στο οποίο να μπορείς να βασιστείς».
Ο ρυθμός είναι γρήγορος και κάθε κεφάλαιο σηκώνει αργά αργά το πέπλο του μυστηρίου αποκαλύπτοντας όσα διαδραματίζονταν πίσω από τους τέσσερις τοίχους της ξύλινης καλύβας. Την ίδια στιγμή, οι αρρωστημένες καταστάσεις και οι επιδράσεις τους στις παιδικές ψυχές, καθώς και ο καταλυτικός ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης, δεν σου επιτρέπουν να γυρίσεις γρήγορα τις σελίδες. Οι λέξεις σοκάρουν. Σε σφίγγουν σαν μέγγενη και σε προκαλούν να δεις το έρεβος πίσω από τις δραματικές ανατροπές. Και μόλις η αυλαία πέσει, καλείσαι να αντιμετωπίσεις έναν ανατριχιαστικό μονόλογο και να ανακαλύψεις την πραγματική δύναμη αυτής της οδυνηρά σκληρής ιστορίας.
«Καλό μου παιδί», μην αντισταθείς. Το πιο ανατρεπτικό ψυχολογικό θρίλερ σου κλείνει το μάτι.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
Ο πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και μεταφραστής μιλάει με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου του «Η πόρτα – Una comedia humana» από τις εκδόσεις Βακχικόν
17°
