Προδημοσίευση: «Οι άλλοι άνθρωποι» της C.J. Tudor

Το νέο βιβλίο της C. J. Tudor «Οι άλλοι άνθρωποι», μια ανατριχιαστική ιστορία τρόμου, εγκλήματος και μεταφυσικού, κυκλοφορεί 7 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Περίληψη του βιβλίου
Ένα βράδυ, καθώς επιστρέφει στο σπίτι από τη δουλειά, ο Γκέιμπ βλέπει στο πίσω τζάμι του προπορευόμενου αυτοκινήτου το πρόσωπο ενός κοριτσιού. Τα χείλη του ανοιγοκλείνουν σαν να φωνάζει «μπαμπά». Είναι η Ίζι, η πεντάχρονη κόρη του. Και είναι η τελευταία φορά που την αντικρίζει. Επί τρία χρόνια, ο Γκέιμπ ορ-γώνει τον αυτοκινητόδρομο πάνω κάτω, αναζητώντας το αυτοκίνητο που απή-γαγε την κόρη του. Η Φραν ταξιδεύει επίσης στον αυτοκινητόδρομο μαζί με την κόρη της την Άλις. Όμως η Φραν δεν ψάχνει κάτι. Τρέχει να κρυφτεί από τους αν-θρώπους που τις καταδιώκουν. Γιατί η Φραν ξέρει την αλήθεια. Ξέρει τι συνέβη στην κόρη του Γκέιμπ, και ποιος ευθύνεται γι’ αυτό. Και ξέρει τι θα κάνουν σ’ αυτή και στην Άλις, αν τις πιάσουν.

Ένας άντρας αναζητάει απαντήσεις μετά τον χαμό της γυναίκας και της κόρης του

Διαβάστε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο της C. J. Tudor «Οι άλλοι άνθρωποι»

«Είναι καλό;»
Η Άλις ένευσε καταφατικά, μπουκωμένη μ’ ένα μάφιν με αυγό. Σήμερα το πρωί φαίνεται πολύ πεινασμένη, συλλογίστηκε η Φραν νιώθοντας ενοχή. Κακή μητέρα, την κατσάδιασε μια φωνή μέσα της –που θύμιζε πολύ τη φωνή της δικής της μητέρας. Παραμελείς τα βασικά: τροφή, υγρά, ανάπαυση και, χμ, να μην τηn αφήσεις να πνιγεί στην μπανιέρα.
Προς το παρόν η Φραν δεν είχε κάνει κανένα σχόλιο σχετικά με το επεισόδιο στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Πρώτη της προτεραιότητα ήταν να επανέλθει η θερμοκρασία του σώματος της Άλις σε κανονικά επίπεδα, να σιγουρευτεί ότι η μικρή ανέπνεε σωστά και ότι οι σφυγμοί της ήταν φυσιολογικοί. Δεν θα πρέπει να είχε μείνει για πολλή ώρα μες στο παγωμένο νερό (δόξα τω Θεώ, είχε ανοίξει την κρύα βρύση και όχι τη ζεστή), όμως ήταν κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί και που είχε προκαλέσει στη Φραν βαθιά ανησυχία.
Ήπιε μια γουλιά καφέ. «Άλις, μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό που συνέβη στο μπάνιο;». Καθώς ήταν σκυμμένη πάνω από το φαγητό της, η Άλις την κοίταξε πίσω από τις κουρτίνες των σκούρων μαλλιών της. Η Φραν συνοφρυώθηκε. Πρόσεξε ότι οι ρίζες των μαλλιών της Άλις χρειάζονταν και πάλι βάψιμο. Ήταν μια λεπτομέρεια που έπρεπε να διορθωθεί.
Δεν θυμάμαι», απάντησε το κορίτσι.
«Δεν θυμάσαι τίποτα;» Η Φραν περίμενε.
Η Άλις αναστέναξε και κοίταξε το μισοφαγωμένο μάφιν της.
«Είδα ξανά το κορίτσι.»
Το κορίτσι. Η ταραχή της Φραν δυνάμωσε. Ποιο ήταν αυτό το κορίτσι; Κάποια φανταστική φίλη; Αποκύημα της φαντασίας της Άλις, οφειλόμενο στο ψυχολογικό τραύμα της; Μήπως κάτι άλλο;
«Ποιος σου είπε να γεμίσεις την μπανιέρα και να μπεις μέσα; Το κορίτσι;» ρώτησε η Φραν.
«Όχι. Ήθελε απλώς κάτι να μου δείξει.»
Η Φραν έσφιξε τα δόντια κι έσπρωξε τα μαλλιά της πίσω από το αυτί της. Δεν πρέπει να χάσω την ψυχραιμία μου. «Τι ήθελε να σου δείξει;» Η Άλις έπαιξε νευρικά με το σακίδιο που κρατούσε πάνω στα γόνατά της. Κλικ κλακ. Κλικ κλακ. Ο ήχος έκανε τη Φραν να ανατριχιάζει. Αντιστάθηκε στην παρόρμηση να της φωνάξει «Κόφ’ το, που να πάρει ο διάολος».
«Άλις, κινδύνεψες να πνιγείς, να πεθάνεις από υποθερμία. Πιστεύεις ότι το κορίτσι θέλει να σου κάνει κακό;» Η Άλις την κοίταξε με μάτια ορθάνοιχτα.
«Όχι. Δεν καταλαβαίνεις. Δεν είναι αυτό.» Η Φραν άφησε κάτω την κούπα της και άδραξε την Άλις από το μπράτσο. Το σακίδιο έπεσε στο πάτωμα με γδούπο.
«Τότε πες μου. Ποιο είναι το κορίτσι. Πώς το λένε;»
Η Άλις προσπάθησε να της ξεφύγει. Η Φραν την κράτησε πιο σφιχτά. Υπερβολικά σφιχτά, τη μάλωσε η φωνή μέσα της.
«Δεν ξέρω.»
«Προσπάθησε… σκέψου.»
Κάτι δονήθηκε πάνω στο τραπέζι, δίπλα στον αγκώνα της. Η Άλις ελευθέρωσε το χέρι της κι έτριψε το σημείο όπου είχαν μείνει κόκκινες δαχτυλιές.
«Το τηλέφωνό σου.»
Η Φραν κοίταξε το τηλέφωνο. Μόνο ένας άνθρωπος γνώριζε αυτόν τον αριθμό. Και ήξερε ότι δεν έπρεπε να τον καλέσει παρά μόνο αν συνέβαινε κάτι σημαντικό – σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Η Φραν άρπαξε το τηλέφωνο και κοίταξε το μήνυμα.
Ξέρει.

Ποια είναι η C. J. Tudor

Η Σι Τζέι Τιούντορ γεννήθηκε στο Σόλσμπερι και μεγάλωσε στο Νότινχαμ, όπου ζει με τον σύντροφό της και τη μικρή τους κόρη. Παράτησε το σχο-λείο στα δεκαέξι και καταπιά-στηκε με διάφορες δουλειές. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 βρέθηκε να δουλεύει ως παρουσιάστρια της κινηματο-γραφικής εκπομπής Moviewatch στο βρετανικό Channel 4. Το πρώτο της βιβλίο, Ο άνθρωπος Κιμωλία, έλαβε το βραβείο Dead Good και ήταν υποψήφιο για το CWA Dagger, ενώ μεταφράστηκε σε περισσότερες από 40 χώρες και εξασφάλισε τηλεοπτικά δικαιώματα. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της στο Twitter @CJTudor και στο Facebook @CJTudorOfficial.