Ο Γρηγόρης Αζαριάδης είναι ένας συγγραφέας που ξέρει να ελίσσεται μοναδικά ανάμεσα στις διαφορετικές εκφάνσεις του αστυνομικού μυθιστορήματος και ο «Σκοτεινός Λαβύρινθος» αποτελεί μια ακόμη απόδειξη. Αφού παρέδωσε στο αναγνωστικό κοινό δύο δυνατά neo-polar μυθιστορήματα, τους «Παλιούς λογαριασμούς» και την «Τελευταία παράσταση της Μαρίνας Φιλίππου», και καταπιάστηκε με τους serial killers στο εξαιρετικό «Μοτίβο του δολοφόνου», αποφάσισε να βυθιστεί στον κόσμο των εκτελεστών και να δημιουργήσει μια σκληρή ιστορία εκδίκησης. Μια ιστορία με προεκτάσεις βορειοευρωπαικού νουάρ, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από εκείνες των ξένων συγγραφέων.
Όλα ξεκινούν σε ένα απομονωμένο αγρόκτημα έξω από τον Μαραθώνα. Τα πέντε μέλη της οικογένειας Μαυρονικόλα −ανάμεσά τους και ο πεντάχρονος Κωνσταντίνος− βρίσκονται άγρια δολοφονημένα στην αυλή του σπιτιού τους. Το μοτίβο των φόνων και η στυγνότητα των δραστών καταδεικνύουν κάποιο συμβόλαιο θανάτου. Την υπόθεση αναλαμβάνει η ομάδα του Τμήματος Εγκλημάτων κατά Ζωής, με επικεφαλής την αστυνόμο Τρύπη, που καλείτε να βρει την άκρη του νήματος και να εντοπίσει τους εκτελεστές και τους ηθικούς αυτουργούς. Μόνο που η Σοφία, το μοναδικό μέλος εν ζωή της οικογένειας Μαυρονικόλα, επιστρέφει στην Ελλάδα και αποφασίζει να αποδώσει μόνη της δικαιοσύνη, χωρίς έλεος. Ένας άνισος αγώνας δρόμου ξεκινά και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη συγκλονιστική εξέλιξη των γεγονότων...
Δυνατοί χαρακτήρες σκιαγραφημένοι μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, ατμόσφαιρα σκοτεινή που σε τυλίγει και δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα, κοφτερή γραφή και χρήση ενεστώτα χρόνου που δίνει μια άλλη διάσταση στην κλιμάκωση της έντασης. Ψυχολογικές εμβαθύνσεις που σε κάνουν να ανατριχιάζεις, να δένεσαι με τους χαρακτήρες και να αισθάνεσαι πως χάνεις το παιχνίδι: προς τα πού γέρνει η πλάστιγγα; Είσαι με το μέρος του θύτη ή του θύματος; Πώς θα καταφέρεις να μείνεις αλώβητος από τα συναισθήματα που ουρλιάζουν μέσα από τις πράξεις των πρωταγωνιστών; Ποιος κυνηγάει ποιον και ποιος τελικά είναι ο πραγματικός ένοχος; Αμείλικτα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις κι εσύ αιωρείσαι ανάμεσα στους δύο άξονες που κινείται η πλοκή: αυτόν της επιβολής του νόμου που ακολουθεί η Τρύπη και εκείνον της αυτοδικίας που υιοθετεί η Σοφία. Δύο ισχυρές προσωπικότητες που προσπαθούν να σε πείσουν για τις προθέσεις τους και να κερδίσουν τη μάχη.
Μα, και οι χαρακτήρες που πλαισιώνουν την Τρύπη είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, με οικείες αντιδράσεις, με άγχη, ανασφάλειες φοβίες. Συμπάσχεις μαζί τους, δένεσαι, συναισθάνεσαι τις δεύτερες σκέψεις τους και συμμερίζεσαι την έντασή τους και την ανάγκη τους να προλάβουν. Πριν να είναι πολύ αργά. Πριν χαθούν οι ενδείξεις και οι ένοχοι μείνουν ατιμώρητοι. Οι κινήσεις τους είναι φυσιολογικές και τα συμπεράσματα στα οποία οδηγούνται είναι στα πλαίσια του πραγματικού. Με μεθοδικές κινήσεις, με αναμενόμενα λάθη, με απογοητεύσεις και παράτολμες ενέργειες, με αστοχίες που πυροδοτούν νέες εξελίξεις, κατορθώνουν να πείσουν για την αληθοφάνειά τους και να σε οδηγήσουν στα μυστήρια μονοπάτια μια ιστορίας από το παρελθόν που προβάλλει με ζοφερά χρώματα τη διαφθορά της κοινωνίας σε πολλαπλά επίπεδα. Γιατί ο συγγραφέας δεν μπορεί να διανοηθεί αστυνομική υπόθεση χωρίς την ισχυρή παρουσία του κοινωνικού πλαισίου και των προβλημάτων που αναδύονται καθημερινά. Χρησιμοποιεί το έγκλημα για να καταθέσει άποψη, να σχολιάσει τα κακώς κείμενα και να αποδώσει τα εύσημα σε όποιον του αναλογούν.
Νουάρ ατμόσφαιρα. Σκιές και σκοτεινά περιγράμματα ξεπηδούν από το παρελθόν, στοιχειώνουν το παρόν και αποτυπώνουν ξεκάθαρα το μέλλον. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το μένος της εκδίκησης, κανείς δεν μπορεί να βάλει φρένο στον ιλιγγιώδη ρυθμό που έχει ο θάνατος όταν εκπορεύεται από το αδυσώπητο μίσος. Κανείς δεν είναι ικανός να προβλέψει την επόμενη κίνηση γιατί οι ανθρώπινες αντιδράσεις δεν έχουν λογική όταν αγγίζουν τα όρια της παράνοιας. Και όσο πλησιάζει το φινάλε, τα κεφάλαια γίνονται όλο και πιο σύντομα, τηλεγραφικά, επιτείνοντας την αγωνία για την αναπόφευκτη δραματική αποκάλυψη.
Ο Γρηγόρης Αζαριάδης ξέρει να δημιουργεί μυθιστορήματα με ατμόσφαιρα, ένταση, χαρακτήρες, χωρίς όμως να μειώνει την αξία των περιγραφών και της λυρικότητας στα κείμενά του. Γι' αυτό και ξεχωρίζει σαν παρουσία στο γίγνεσθαι της εγχώριας αστυνομικής λογοτεχνίας. Γι' αυτό και ο «Σκοτεινός Λαβύρινθος» θα σε συναρπάσει.
Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ θα παρουσιάσουν το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα του Γρηγόρη Αζαριάδη «Σκοτεινός λαβύρινθος» στο Polis Art Cafe, στις 11/6. Δείτε περισσότερες πληροφορίες στο Guide της Athens Voice
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
Ο πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και μεταφραστής μιλάει με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου του «Η πόρτα – Una comedia humana» από τις εκδόσεις Βακχικόν
17°
