Ο μύθος της Σταχτοπούτας διαβασμένος ανάποδα ή η αναζήτηση της πιο υπερεκτιμημένης (;) προσδοκίας: Της συγχώρεσης, των άλλων, του εαυτού μας…
Αλλιώς, μια προσωπική αφήγηση για την άσκηση της βίας σ’ όλες τις μορφές της- ενός φαινομένου που γιγαντώνεται μέσα στην κρίση. Και μια προτροπή σε όλα τα θύματα, τους θύτες αλλά και τους απλούς παρατηρητές να μην αποδεχθούν μια τέτοια συνθήκη ως «αναγκαίο κακό», αλλά να βρουν τα θάρρος να μιλήσουν.
Αυτό είναι «Το Σχοινάκι» της Νάντιας Δρακούλα, το οποίο επανεκδίδεται, αυτή τη φορά από το εκδοτικό οίκο Σοκόλη και το Εθνικό θέατρο, ενώ ανεβαίνει τον Μάιο στη Νέα Σκηνή-Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού θεάτρου στο πλαίσιο της ενότητας «Συγγραφέας του Μήνα», σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου.
Λίγα λόγια για το έργο
«Το Σχοινάκι» αρχικά γράφτηκε στα αγγλικά για ένα θεατρικό διαγωνισμό στις Η.Π.Α. Το ζητούμενο ήταν η αποδόμηση ενός παραμυθιού. Η ιστορία του έργου είναι εμπνευσμένη από το λαϊκό μύθο της Σταχτοπούτας, όπως αυτός απαντάται σε δεκάδες λαογραφικές διασκευές ανά τον κόσμο, από την κλασική εκδοχή του Σαρλ Περώ και των αδελφών Γκριμ, έως βαθειά πίσω στο χρόνο, στην Αρχαία Αίγυπτο και στην Κίνα. Οι χαρακτήρες εδώ είναι σύγχρονοι θύτες και θύματα που ανακυκλώνουν αυτό το «θέατρο ελέγχου» από γενιά σε γενιά. «Το Σχοινάκι» είναι ένα έργο για την ενδοσχολική βία (bullying). Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Θα έλεγε κανείς ότι η συγγραφέας τολμάει να τεμαχίσει τους ήρωες της με τρόπο ψυχαναλυτικό για να δικαιολογήσει τις πράξεις τους, αφήνοντας πάλι ένα βέβαιο ερωτηματικό για τον αναγνώστη.
Η συνθήκη του έργου είναι μια σύγχρονη αμερικάνικη κωμόπολη. Η Λίζα Μίτσελ, καταξιωμένη μουσικός, επιστρέφει στο σχολείο που μεγάλωσε για να γράψει το μικρό της γιο. Εκεί συναντάει δυο παλιές της συμμαθήτριες, οι οποίες χρόνια πριν έκαναν το σχολείο αυτό να μοιάζει ανυπόφορη φυλακή για εκείνη. Παρακολουθούμε τους ήρωες μια τραγικής ιστορίας που γεννήθηκε στο εφηβικό παρελθόν τους, αλλά τα κατάλοιπά της επιβιώνουν στην ενήλικη ζωή τους μέχρι να λυθούν τα μάγια και να πάρουν όλοι και όλα την πραγματική τους μορφή.
Το βιβλίο
«Το Σχοινάκι» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά από τη σειρά Δήγμα των Εκδόσεων Ευρασία, μέσα σε αντίξοες συνθήκες, σε μέρες άχαρες και ανασφαλείς, εκείνες του Δημοψηφίσματος, το καλοκαίρι του 2015. Το 2017 εκδίδεται για δεύτερη φορά από τον εκδοτικό οίκο Σοκόλη και το Εθνικό θέατρο, ενώ ανεβαίνει στη Νέα Σκηνή-Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού θεάτρου στο πλαίσιο της ενότητας «Συγγραφέας του Μήνα», σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου.
Η Νάντια Δρακούλα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά, διεθνές οικονομικό δίκαιο και δημοσιογραφία στην Αθήνα και στο Μάντσεστερ. Πήρε μαθήματα θεάτρου και συγγραφής θεατρικού έργου - σεναρίου στο Εθνικό Θέατρο και στη σχολή του David Mamet στη Νέα Υόρκη. Έχει εργασθεί ως δικηγόρος και δημοσιογράφος στην τηλεόραση και στον Τύπο, ως ερευνήτρια και σεναριογράφος σε ντοκιμαντέρ.
Είναι συνιδρύτρια της πολιτιστικής εταιρείας «Η Τρελλή Ροδιά»(www.itrellirodia.com). Τα έργα της «Η Κυόκο στο Κέντρο της Γης» και «Προσωποπαγίδα» έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις. Το «Σχοινάκι» επιλέχθηκε από το Εθνικό Θέατρο για παράσταση (Μάιος 2017). Αυτή την περίοδο γράφει το «Κάμπινγκ», ένα μυθιστόρημα για παιδιά που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη.
Όταν διαβάζεις το βιβλίο της μαραθωνοδρόμου Μαρίας Πολύζου καταλαβαίνεις ότι έχει δίκιο, ξέρει για τι πράγμα μιλάει: δεν πρέπει να τα παρατάς, ποτέ των ποτών.
Ο βραβευμένος Σουηδός μεταφραστής γράφει στην Athens Voice για το Φεστιβάλ Λογοτεχνίας του Μπέργκεν της Νορβηγίας αλλά και για τη λογοτεχνία εν καιρώ πολέμου στην πολύπαθη Ουκρανία
17°
