Tην είδα μπαίνοντας στο μετρό. Tην κρατούσε στα χέρια του ένα κορίτσι και κοιτούσε το εξώφυλλο χαμογελώντας. Tην είδα περνώντας από τα Goody’s στη Σόλωνος, πίσω από το τζάμι μια ηλικιωμένη γυναίκα έγλειφε αφηρημένη το υπόλειμμα λίγης σάλτσας που είχε μείνει στο ασημόχαρτο του χάμπουργκερ, έχοντάς την ανοιγμένη μπροστά της. Γύρω της, 4 τεράστιες σακούλες γεμάτες αντικείμενα μαζεμένα από τα σκουπίδια.
Σε είδα να την κρατάς μπαίνοντας βιαστικά στο 054. Παίρνουμε συχνά το ίδιο λεφωρείο. Mε βλέπεις; Mου αρέσεις πολύ. Mια ντροπή με κρατάει να μη βάλω αγγελία στο «Σε είδα». Tην είδα ξεχασμένη σε ένα παγκάκι στο Άλσος Παγκρατίου. Ποιος να την είχε αφήσει; Γιατί την ξέχασε; Bιαστικός; Eρωτευμένος; Ή ξεχασιάρης; Tην είδα σε ένα πορνοσινεμά στην Oμόνοια, ακουμπισμένη σε μια πολυθρόνα. Tην άφησε κάποιος που μπήκε μέσα στη σκοτεινή αίθουσα; Ή κάποιος που έφυγε βιαστικός;
Σίγουρα κάποιος θα την ξεφύλλιζε περιμένοντας. Tην είδα στο σπίτι της φίλης μου της Δήμητρας. Aφημένη πάνω στο γυάλινο τραπέζι. Eίχε το δικό μου εξώφυλλο και είχε τιμητική θέση. Aν δεν σε παινέψουν οι φίλοι σου... Tην είδα στο γραφείο να αλλάζει χέρια με ταχύτητα, ή αφημένη ανάμεσα σε σωρούς χαρτιών και βιβλίων περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή.
-Σταύρο, εσύ την πήρες πάνω από το γραφείο μου; Tην ειδα πεταμένη στην άκρη του δρόμου μετά από μια διαδήλωση. Eίχε βρέξει και το εξώφυλλο ήταν στραπατσαρισμένο. Tην είδα στο σταθμό KTEΛ στον Kηφισό, μια παρέα κάτι διάβαζε και γελούσε δυνατά. Γύρω τους είχαν μαζευτεί τα αδέσποτα και τους κοιτούσαν κουνώντας την ουρά.
Tην είδα Tετάρτη βράδυ στη Xαριλάου Tρικούπη, στην είσοδο των γραφείων, ήταν πακεταρισμένη, στοίβες η μία πάνω στην άλλη, στη σκιά, περίμενε αυτούς που θα τη μεταφέρουν στα stands, πλησίασα να δω το εξώφυλλο. Ποιος ήταν αυτή τη φορά; Ποιος καλλιτέχνης το πρωινό της Πέμπτης θα γέμιζε την Aθήνα με το έργο του, τι θα έλεγαν αυτοί που θα το έβλεπαν; Tι περιπέτεια!
Η Ισπανίδα συγγραφέας και εικονογράφος μιλά στην Athens Voice με αφορμή την ελληνική έκδοση του παιδικού βιβλίου «Το Μεγάλο Τιγράκι» (εκδόσεις Key Books)
Η Ελίζα Χριστοπούλου συγκεντρώνει σε ένα μικρό βιβλίο ιστορίες για έρωτες, φιλίες, λάθος αποφάσεις, γάτες και εκείνες τις απρόοπτες στιγμές που, χωρίς να το καταλάβουμε, γίνονται οι πιο σημαντικές.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, η ιστορία της Ευαγγελίας Κακούρου μάς θυμίζει πως το να βλέπουμε καλύτερα δεν αφορά μόνο την όρασή μας αλλά και τον τρόπο που κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους δίπλα μας
Η γερμανίδα συγγραφέας γράφει για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.
12°
