- CITY GUIDE
- PODCAST
-
14°
Αργυρώ Χιώτη, τι είναι το Αναψυκτήριο;
Η διακεκριμένη σκηνοθέτις μάς συστήνει τη νέα, υπαρξιακή και ιδιαίτερη για την ίδια, δουλειά της και μας προσκαλεί σε έναν κόσμο… ανάποδο
Η Αργυρώ Χιώτη μιλάει για το «Αναψυκτήριο» που παρουσιάζει στην Πειραιώς 260
Η Αργυρώ Χιώτη μιλά για τη νέα παράστασή της που συμμετέχει στην πλατφόρμα grape-Greek Agora of Performance του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
«Το Αναψυκτήριο, όπως λέει το όνομά του, είναι ένας τόπος όπου συγκεντρώνονται οι ψυχές –ζωντανές, νεκρές, δεν έχει τόση σημασία– για να ξεδιψάσουν. Ένας τόπος ευχάριστος στον οποίο το νερό παίζει σημαντικό ρόλο. Όσοι φτάνουν εκεί πρέπει να ακολουθήσουν τους κανόνες με βάση τους οποίους λειτουργεί, τραγουδούν συχνά για λουλούδια και φυτά, καλούνται να κάνουν τον μικρό απολογισμό της ζωής τους, να “πετάξουν όλες τις σκέψεις μακριά”, να βρουν τον χώρο τους και να υπάρξουν μέσα σε αυτόν. Παρακολουθούμε άλλους ανθρώπους να περνούν και γρήγορα να φεύγουν, και άλλους να μένουν για ένα διάστημα και να λύνουν τους λογαριασμούς τους˙ να συγχρωτίζονται με τους υπόλοιπους, να “υποδέχονται” εξίσου τα ορατά και τα αόρατα, να παίρνουν τον χρόνο για να ατενίσουν τη ζωή και το νόημά της και να θέτουν το βασικό ερώτημα: μπορούμε να συνεχίζουμε να πιστεύουμε στους μύθους;
»Στο Αναψυκτήριο υπάρχει χαλίκι, υπάρχει δροσιά, μαγικά κόλπα και πειράγματα, ευχές και ρυθμικά συντονισμένα βήματα. Σαν ένα ξόρκι υπέρ της ζωής, καταθέτει σκέψεις, θρηνητικά τραγούδια, αυτά που είναι να ξεχαστούν και όσα έρχονται στη μνήμη. “Τα κεφάλια μας οι πρωτεύουσες των πόνων μας / έχουνε βυθιστεί κάτω από τα δάκρυα”.
»Δεν πρόκειται ακριβώς για μια ιστορία, είναι περισσότερο ένας κόσμος που χτίζουμε πάνω στη σκηνή μιας ουτοπικής συνύπαρξης, μια ονειροφαντασία, μια διαδικασία για να καθαρίσουμε την ψυχή μας, μια μικρή όαση. Ανοιχτή σε συνειρμούς και πολλαπλές νοηματοδοτήσεις. Ο κόσμος της λογικής είναι όλο και πιο αδιέξοδος, ακατανόητος για εμένα, βίαιος μέσα στην απολυτότητά του. Ανατρέχοντας στις πρώτες σκέψεις που έφεραν την επιθυμία να φτιάξω αυτή την παράσταση παρατηρώ την ανάγκη ενός ανάποδου κόσμου. Τι ορίζει έναν ανάποδο κόσμο; Η οπτική μας; Ο ρυθμός του; Η αντιστροφή της ροής; Είναι αντιστροφή της ροής η επιλογή για μη αντιπαράθεση; Η καλή πρόθεση για έμψυχα και μη όντα; Η αφοβία και το απαραβίαστο του χώρου του καθενός; Η επιστροφή στο σεβασμό της ύπαρξης;».
Η ταυτότητα της παράστασης
Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη
Σκηνικός χώρος: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Σύνθεση – Επεξεργασία – Διδασκαλία τραγουδιών: Δήμητρα Τρυπάνη
Πρωτότυπη μουσική: Jan Van Angelopoulos
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Δραματουργία: Αργυρώ Χιώτη, Ευθύμης Θέου και η ομάδα
Καλλιτεχνικός συνεργάτης: Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθός σκηνοθέτιδας: Νεφέλη Γιώτη
Βοηθός σκηνογράφου: Ήλια Στιγγάρη
Β΄ βοηθός σκηνογράφου: Σταυρούλα Παπαποστόλου
Βοηθός φωτίστριας: Μαριέττα Παυλάκη
Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Νίκος Ζιάζιαρης, Αμαλία Κοσμά, Γιώργος Κριθάρας, Ρίτα Λυτού, Εύη Σαουλίδου, Δρόσος Σκώτης, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη και κάποιοι ξεχωριστοί καλεσμένοι κάθε βράδυ
Εκτέλεση παραγωγής: Μαρία Δούρου / VASISTAS
INFO:
Πειραιώς 260 (Δ)
23 Ιουλίου στις 21:00, 24 & 25 Ιουλίου στις 21:30
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κλασικά κείμενα, σύγχρονη ελληνική δραματουργία και διεθνείς συμπράξεις
Mια ιστορία ενηλικίωσης, μνήμης και εσωτερικής αναζήτησης
Ο Μιχάλης Σαράντης πρωταγωνιστεί ξανά στην παράσταση του Γιώργου Κουτλή
Η παράσταση των Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου επιστρέφει στη σκηνή στο πλαίσιο της φθινοπωρινής δέσμης δράσεων «Απόηχοι» του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
30 και πλέον χρόνια που γράφω για θέατρο προβάλλω καλλιτέχνες του θεάτρου και παραστάσεις κυρίως μικρών χώρων
Η κορυφαία τραγωδός Λυδία Κονιόρδου επιστρέφει σε έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους της καριέρας της
Το πρώτο σκηνοθετικό εγχείρημα της Κόρας Καρβούνη, με τους Μιχάλη Συριοπούλο, Βάσω Καβαλλιεράτου, Στάθη Κόικα επί σκηνής
Ο Γιώργος Καπουτζίδης στήνει έναν καθρέφτη απέναντι στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα
Ο σταρ του «Μπόρατ» συνεργάζεται με τον Αμερικανό σκηνοθέτη στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου
Ο Λάζαρος Βαρτάνης και ο Στέφανος Παπατρέχας ανεβάζουν ένα από τα πιο ποιητικά έργα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Η κριτικός θεάτρου απαντά στην ανάρτηση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για το άρθρο της στην Athens Voice
Μια διαδραστική, αλλοπρόσαλλη κωμωδία όπου το κοινό αποφασίζει ποιος είναι ο δολοφόνος
Η ηθοποιός μίλησε για τη θεατρική μεταφορά του έργου της νομπελίστριας Σβετλάνα Αλεξίεβιτς
Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας που ξεκινούν οι περισσότερες θεατρικές παραστάσεις της σεζόν
Είναι ώριμη πλέον η εποχή να δούμε με σοβαρότητα τι σημαίνει υποκειμενικότητα στην καλλιτεχνική κριτική
Η ζωή μετά τη Λυρική, ο Μαζωνάκης, οι Dreamers και ο Μάης του ’68
Μιλήσαμε με τη σκηνοθέτρια της παράστασης «Χρόνος από δεύτερο χέρι» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Για άλλη μια χρονιά παρουσιάζονται σπουδαία έργα, διεθνείς συνεργασίες και οπτικές που καλύπτουν κάθε γούστο
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.