- CITY GUIDE
- PODCAST
-
19°
Δημήτρη Κουρούμπαλη, θα κάνεις Striptease;
Μια bobò επιθεώρηση με γέλιο άφθονο, τραγούδια για όλα τα γούστα στο θέατρο Αλκμήνη
Ο Δημήτρης Κουρούμπαλης μιλάει στην ATHENS VOICE για την παράσταση «Striptease» που σκηνοθετεί στο θέατρο Αλκμήνη.
Στις 8 Νοεμβρίου ανεβαίνει στο θέατρο Αλκμήνη η παράσταση «Striptease» μια επιθεώρηση bobò. «Πνευματικός μπαμπάς» ο Δημήτρης Κουρούμπαλης, εμπνευστής και σκηνοθέτης της παράστασης που έρχεται με διάθεση απενοχοποίησης να ανατρέψει όσα μας κάνουν να βαριόμαστε κάθε θεατρική χρονιά.
Μια bobò επιθεώρηση με γέλιο άφθονο, τραγούδια για όλα τα γούστα (από δημοτικά έως ροκ) έκτακτες εμφανίσεις-έκπληξη, χορευτικά και κείμενα. Κείμενα που αποτυπώνουν τη γενιά των σημερινών εικοσάρηδων με ότι αυτό σημαίνει.
Συναντήσαμε τον Δημήτρη Κουρούμπαλη και τον ρωτήσαμε...
Striptease... μια παράσταση bobò. Tι σημαίνει bobò; Τι θα δει το κοινό;
Θα δει μια πειραγμένη επιθεώρηση και, όταν λέω πειραγμένη, εννοώ ενδιαφέρουσα. Το «Striptease» αποτελείται από νούμερα με επιθεωρησιακό περιεχόμενο, σχολιασμό της επικαιρότητας, καυστικά σχόλια, πολύ μουσική, χορό και τραγούδι, που έχουν άξονα τη φυλή των εικοσάρηδων −και όχι μόνο− και τα θέματα που απασχολούν τη ζωή μας σήμερα. Bobò σημαίνει κάτι τρελό, αφελές, χαζό στα ισπανικά και στην αγγλική αργκό, ενώ στα γαλλικά σημαίνει επαναστάτης αστός, bourgeois boheme. Οι ηθοποιοί φέρουν και τις δύο ποιότητες, και την αφέλεια, την απενοχοποιημένη τρέλα, αλλά και τη δυναμική της αστικής αντίδρασης. Το γέλιο και η σατιρική διάθεση ποτίζονται με άφθονες δόσεις συγκίνησης και κριτικής σκέψης.
Hλικία των 20. Εσείς είστε κοντά στα σαράντα. Νιώθετε ότι ξέρετε αυτή τη γενιά;
Γιατί ξέρω τη δική μου; Και πες ότι εγώ λέω ότι την ξέρω, στέκει στην πραγματικότητα; Σε κάθε καινούργια παράσταση εμπιστεύομαι την καλλιτεχνική μου ευαισθησία και πραγματεύομαι θέματα που νιώθω να με καίνε. Εξάλλου το «Striptease» δεν απευθύνεται σε ένα τόσο περιορισμένο κοινό. Είναι θέαμα διασκέδασης και ως τέτοιο στοχεύει σε όλους όσους ξέρουν να περνούν καλά, 20άρηδες, 30άρηδες, 50άρηδες, γυναίκες και άντρες, μελαγχολικούς και αισιόδοξους, ταλαιπωρημένους και τυχερούς, με φύλο ή χωρίς, με ταυτότητα ή χωρίς. Σε αυτό βοηθά το γεγονός ότι το υλικό του «Striptease» συγκεντρώθηκε κι από τους ίδιους τους ηθοποιούς, οι οποίοι έφεραν την ψυχική, πνευματική και υποκριτική τους ιδιοσυγκρασία στο τελικό αποτέλεσμα.
Είναι διαφορετική από τη δική σας όταν ήσασταν στα είκοσι;
Είναι. Κι αυτό λόγω της μεγάλης εμπλοκής της τεχνολογίας σε κάθε τομέα της καθημερινότητας και ιδιαίτερα στην επαφή και την ανταλλαγή απόψεων. Η τεχνολογία πλάθει −πέρα από συνειδήσεις− και τρόπους επικοινωνίας, τρόπους του σχετίζεσθαι. Εκτός από το μέσο όμως, έχει αλλάξει κι ο σκοπός. Τα παιδιά των 20 χρονών έχουν ενηλικιωθεί μέσα στην καταστροφολογία της κρίσης, έχουν βιώσει το άγχος της ανέχειας και την ανασφάλεια του αβέβαιου μέλλοντος. Έχουν ζήσει την επαγγελματική ανασφάλεια πριν ακόμα βγουν στην αγορά εργασίας κι έχουν υποστεί εργασιακό bullying πριν καν αποκτήσουν επαγγελματική συνείδηση. Εμείς μεγαλώσαμε με εντελώς διαφορετικό ορίζοντα. Ίσως από αυτή την άποψη είναι πιο ώριμοι από τη δική μου τη γενιά.
Μουσική επιθεώρηση; Είδος που δεν το βλέπουμε συχνά στις αθηναϊκές σκηνές. Πώς το αποφασίσατε; Με καλεσμένους; Δηλαδή;
Στόχος μας είναι η διασκέδαση. Να έρθει ο θεατής και να παρακολουθήσει κάτι που θα τον διασκεδάσει πολύ, ενώ συγχρόνως θα φέρει τις αξίες που υποστηρίζει η δουλειά της So7 από την αρχή, το σεβασμό στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, την αγάπη στην ελληνική γλώσσα, την αγάπη στο άτομο και την ομάδα που εκείνο επιλέγει να ταυτιστεί, την ομάδα που είναι η μικρότερη κοινωνική μονάδα με δύναμη ικανή να φτιάξει «άλλο γαλαξία». Η μουσική, ο χορός και τα τραγούδια συντονίζονται στην πρόθεσή μας να ευχαριστηθεί και η καρδιά και το μυαλό και, πού ξέρεις, ακόμα και το σώμα. Σε αυτό το πλαίσιο έχουμε κάνει πρόταση σε καλλιτέχνες από διαφορετικούς τομείς να παρουσιαστούν στην παράσταση. Προς το παρόν τα ονόματά τους είναι μυστικό εργασίας.
Υπάρχει «στριπτίζ» στην παράσταση;
Υπάρχουν διαφόρων ειδών στριπτίζ, αλλά ας μη μιλάω με γρίφους. Ναι, θα υπάρχει στριπτίζ.
Τέσσερις νέοι άνθρωποι είναι οι πρωταγωνιστές σας. Δεν πήγατε στην πεπατημένη με γνωστούς, τηλεοπτικούς αστέρες... Είναι ρίσκο αυτό για την εμπορική επιτυχία;
Για να φτιάξουμε κάτι τόσο ανάλαφρο και διασκεδαστικό, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η μεγάλη προθυμία και διαθεσιμότητα των συνεργατών να πετάξουν ταμπού, ενοχές και να αναποδογυρίσουν την ταυτότητά τους. Οι ηθοποιοί του «Striptease» μπήκαν στις πρόβες με όλη τους την ορμή και τη θέληση, χωρίς πίσω σκέψεις και κριτική προς το αποτέλεσμα. Για εμάς αυτό ήταν σημαντική βάση για να χτίσουμε την παράσταση. Εξάλλου η επιθεώρησή μας, το «Striptease», είναι bobò, δεν θα μπορούσε να το φέρει εις πέρας κάποιος άλλος από το Σταυρό, το Σώτερ, το Διόν και το Σπίρτο.
Πρόσφατα γίνατε πατέρας. Πιστεύετε ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος;
Η ερώτησή σας περιέχει μια υπόθεση, ότι κάποιος αποφασίζει να διαιωνίσει το είδος και τον εαυτό του μόνο υπό την προϋπόθεση ότι το παιδί του θα ζήσει σε έναν καλύτερο κόσμο. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, ο κόσμος θα ήταν ήδη τέλειος γιατί, από τη μικρή μου εμπειρία, λίγα είναι τα πράγματα που θα αρνιόμουν να κάνω για το καλό του παιδιού μου. Δεν με νοιάζει λοιπόν ακριβώς αν θα καλυτερέψει ο κόσμος, ή μάλλον, δεν μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό όσο μπορώ να προσπαθήσω να φτιάξω έναν άνθρωπο λίγο καλύτερο από εμένα. Κι αυτό είναι ίσως το μόνο που περνάει άμεσα από το χέρι μου.
so 7 με τη Φρόσω Κορρού. Τι άλλο ετοιμάζετε για τη φετινή χρονιά;
Προς το παρόν είμαστε αφοσιωμένοι στο «Striptease». Παράλληλα λειτουργούμε το στούντιο όπου παραδίδουμε μαθήματα σεμιναριακού χαρακτήρα σε ηθοποιούς (για περισσότερες πληροφορίες: so7.gr). Εγώ ξεκινάω στο θέατρο Σταθμός τις «Φυλές» της Νίνα Ρέιν σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά για δεύτερη χρονιά, ενώ το Νοέμβριο θα αρχίσουν τα μαθήματα δημιουργικής γραφής που κάνω για δεύτερη χρονιά στον ΙΑΝΟ.
Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση στο Guide της Athens Voice.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ένα έργο για τη μνήμη που καλπάζει ερήμην. Τη μνήμη που ξεδιπλώνει αναμνήσεις, που όμως δεν είναι αληθινές, αλλά επινοημένες ιστορίες.
Κλασικά κείμενα, σύγχρονη ελληνική δραματουργία και διεθνείς συμπράξεις
Mια ιστορία ενηλικίωσης, μνήμης και εσωτερικής αναζήτησης
Ο Μιχάλης Σαράντης πρωταγωνιστεί ξανά στην παράσταση του Γιώργου Κουτλή
Η παράσταση των Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου επιστρέφει στη σκηνή στο πλαίσιο της φθινοπωρινής δέσμης δράσεων «Απόηχοι» του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
30 και πλέον χρόνια που γράφω για θέατρο προβάλλω καλλιτέχνες του θεάτρου και παραστάσεις κυρίως μικρών χώρων
Η κορυφαία τραγωδός Λυδία Κονιόρδου επιστρέφει σε έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους της καριέρας της
Το πρώτο σκηνοθετικό εγχείρημα της Κόρας Καρβούνη, με τους Μιχάλη Συριοπούλο, Βάσω Καβαλλιεράτου, Στάθη Κόικα επί σκηνής
Ο Γιώργος Καπουτζίδης στήνει έναν καθρέφτη απέναντι στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα
Ο σταρ του «Μπόρατ» συνεργάζεται με τον Αμερικανό σκηνοθέτη στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου
Ο Λάζαρος Βαρτάνης και ο Στέφανος Παπατρέχας ανεβάζουν ένα από τα πιο ποιητικά έργα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Η κριτικός θεάτρου απαντά στην ανάρτηση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για το άρθρο της στην Athens Voice
Μια διαδραστική, αλλοπρόσαλλη κωμωδία όπου το κοινό αποφασίζει ποιος είναι ο δολοφόνος
Η ηθοποιός μίλησε για τη θεατρική μεταφορά του έργου της νομπελίστριας Σβετλάνα Αλεξίεβιτς
Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας που ξεκινούν οι περισσότερες θεατρικές παραστάσεις της σεζόν
Είναι ώριμη πλέον η εποχή να δούμε με σοβαρότητα τι σημαίνει υποκειμενικότητα στην καλλιτεχνική κριτική
Η ζωή μετά τη Λυρική, ο Μαζωνάκης, οι Dreamers και ο Μάης του ’68
Μιλήσαμε με τη σκηνοθέτρια της παράστασης «Χρόνος από δεύτερο χέρι» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Για άλλη μια χρονιά παρουσιάζονται σπουδαία έργα, διεθνείς συνεργασίες και οπτικές που καλύπτουν κάθε γούστο
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.