Εσείς θα τολμήσετε;

Η αισθητική, η γλώσσα, αλλά και η έρευνα και το πείραμα με τους ηθοποιούς και τους συντελεστές είναι τα θέματα που απασχολούν την Κατερίνα Ευαγγελάτου στην καινούργια της δουλειά, που βασίζεται στη «Λέσχη της αυτοκτονίας» του Στίβενσον.

Το διήγημα του συγγραφέα από τη συλλογή «Χίλιες και μια νύχτες» αναφέρεται σε μια λέσχη ανδρών στο Λονδίνο το 1882, οι οποίοι θέλουν να αυτοκτονήσουν αλλά δεν έχουν τη δύναμη.

Στην παράσταση της Κατερίνας Ευαγγελάτου αυτή η συνθήκη μεταφέρεται στην Αθήνα με νέους χαρακτήρες και διαλόγους που έχουν προκύψει από αυτοσχεδιασμούς, αλλά και από αποσπάσματα από τον Άμλετ και ποιήματα του Καρυωτάκη, με θέμα πάντα την αυτοκτονία.

Η λέσχη της αυτοκτονίας
του Ρ.Λ. Στίβενσον / Σκηνοθεσία: Κατερίνα Ευαγγελάτου / Παίζουν: Νικόλας Παπαγιάννης, Στάθης Ματζώρος, Λευτέρης Πολυχρόνης. ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ Αδριανού 111, Πλάκα, 210 3233.644

Για την παράστασή της, η Κατερίνα Ευαγγελάτου γράφει για την Α.V.
«Αν έχετε κουραστεί από τη ζωή, δεχτείτε το κέρασμά μας και θα σας οδηγήσουμε στη μυστική πύλη του θανάτου, στη “Λέσχη της αυτοκτονίας”. Όλα θα γίνουν γρήγορα και αθόρυβα, προσφέρουμε το μοναδικό αλάνθαστο και εύκολο μονοπάτι, την πιο σίγουρη διαφυγή. Σκεφτείτε, ζούμε σε μια κοινωνία που μας παρέχει τα πάντα εκτός από το σημαντικότερο: την έξοδο κινδύνου προς την ελευθερία, το δικαίωμα στην εκούσια αποχώρηση από το ματς προτού σφυρίξει ο διαιτητής, όπως και όποτε εμείς το επιλέξουμε, με αξιοπρέπεια, με το κεφάλι μας ψηλά, όταν εμείς αποφασίσουμε πως έκλεισε ο κύκλος. Αγαπητοί φίλοι, νομίζετε πως είστε οι μόνοι; Κοιτάξτε γύρω σας! Τόσος κόσμος, αηδιασμένος με την άθλια καθημερινότητα, δεν τολμά να πραγματοποιήσει τη Μεγάλη Έξοδο επειδή σκέφτεται κάποιες μικρές λεπτομέρειες –οικογένεια, κοινωνική κατακραυγή– ή επειδή φοβάται τη στιγμή της πράξης και τρομάζει για το μετά, το ταξίδι στη “χώρα την ανεξερεύνητη απ’ όπου κανένας ταξιδιώτης ποτέ δεν επιστρέφει”. Κι όμως, θα έπρεπε να είναι όλα πολύ πιο απλά. Αυτή την ευκολία προσφέρει η “Λέσχη της αυτοκτονίας”, σύντροφοι! Οι υπηρεσίες μας μπορούν να εγγυηθούν εχεμύθεια, διακριτικότητα και, κυρίως, αποτελεσματικότητα. Σε ένα απόλυτα φιλικό περιβάλλον θα τζογάρετε με τη ζωή και το θάνατο σε ένα παιχνίδι που θα σας μείνει αξέχαστο. Αν είστε εραστές του ρίσκου, αυτή είναι η απόλυτη ηδονή. Συνδυάζει την αγριότητα της ρωμαϊκής αρένας, την ένταση της μονομαχίας και τον ίλιγγο του τζόγου. Εδώ τελειοποιήσαμε κάτι που ξεκίνησε χιλιάδες χρόνια πριν, πήραμε την ωμή ευχαρίστηση του παιχνιδιού με το θάνατο και της δώσαμε συνείδηση. Θα καταλάβετε πόσο ανούσιες μοιάζουν όλες οι διασκεδάσεις στον άντρα που γεύτηκε αυτήν εδώ».  

Στην παράσταση διερευνάται η υπαρξιακή και φιλοσοφική πλευρά του ζητήματος, υπάρχει όμως και η ακραία κωμική εκδοχή του. Σε ένα κείμενο με αρχή, μέση και τέλος που προσπαθεί να αποκαλύψει και τις δύο πλευρές του νομίσματος και σε μια παράσταση-περιπλάνηση σε όλους τους χώρους του Αμφιθεάτρου, παρουσιάζεται ένα πάντα ανοιχτό θέμα, η αυτοκτονία, που είναι η δεύτερη αιτία θανάτων των νέων στις μέρες μας και αποτελεί ένα κοινωνικό ταμπού που δεν μπορούμε εύκολα να κοιτάξουμε κατάματα.